ໂມດູນການປະມວນຜົນ on darktable user manual

AgX

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ນຳໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງການຈຳລອງໂທນສີ (tone mapping). ໄດ້ຮັບແຮງບັນດານໃຈມາຈາກ AgX tone mapper ຂອງ Blender.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, display-referred.

ແປງສີ ແລະ ຊ່ວງໂທນຂອງຮູບພາບ ເພື່ອໃຫ້ເໝາະສົມກັບຈໍສະແດງຜົນ.

ນະວັດຕະກຳຫຼັກຂອງໂມດູນ AgX ແມ່ນວິທີການຈັດການສີທີ່ກ້າວໜ້າ ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ຮູບພາບເບິ່ງເປັນທຳມະຊາດ ແລະ ຄືກັບຟິມ, ຊ່ວຍປ້ອງກັນອາການສີອີ່ມຕົວເກີນ (oversaturation artifacts) ທີ່ມັກເກີດຂຶ້ນກັບເຕັກນິກການຈຳລອງໂທນສີແບບທຳມະດາ. ມັນໄດ້ຮັບການສືບທອດມາຈາກການແປງການສະແດງຜົນໃນຊື່ດຽວກັນ ທີ່ໃຊ້ໃນ Blender 3D modeler ໂດຍ T. J. Sobotka, Eary_Chow, Sakari Kapanen ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ.

ໂມດູນທີ່ວາງໄວ້ກ່ອນ AgX ໃນຂະບວນການ (pipeline) ຈະເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ ອີງຕາມສາກ (scene-referred). ສ່ວນໂມດູນຫຼັງຈາກ AgX ຈະເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ ອີງຕາມຈໍສະແດງຜົນ (display-referred).

ທ່ານສາມາດເປີດໃຊ້ AgX ໂດຍອັດຕະໂນມັດໃນຮູບພາບໃໝ່ ໂດຍການຕັ້ງຄ່າ ການຕັ້ງຄ່າ > ການປະມວນຜົນ > ນຳໃຊ້ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນຂະບວນການພິກເຊວອັດຕະໂນມັດ ໃຫ້ເປັນ ‘scene-referred (AgX)’.

color contrast (ຄວາມຄົມຊັດຂອງສີ)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວ ແລະ ການແຍກກັນລະຫວ່າງສີທີ່ກົງກັນຂ້າມ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: non-linear, Lab, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ການຄວບຄຸມແບບງ່າຍດາຍສຳລັບການປ່ຽນແປງຄວາມຄົມຊັດ ຫຼື ການແຍກສີລະຫວ່າງແກນ ຂຽວ/ມ່ວງແດງ ແລະ ຟ້າ/ເຫຼືອງ ໃນພື້ນທີ່ສີ Lab. ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດຂອງສີ, ຄ່າທີ່ຕ່ຳລົງຈະລົດມັນລົງ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄອນທຣາສ ຂຽວ-ມ່ວງ (green-magenta contrast): ປ່ຽນຄອນທຣາສລະຫວ່າງສີຂຽວ ແລະ ສີມ່ວງແດງ. ສິ່ງນີ້ເທົ່າກັບການເພີ່ມ ຫຼື ຫຼຸດຄວາມຊັນຂອງເສັ້ນໂຄ້ງ a* ໃນ Lab. ຄ່າທີ່ຕ່ຳລົງຈະຫຼຸດຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີຂຽວ ແລະ ສີມ່ວງ, ໃນຂະນະທີ່ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວຂອງພວກມັນ.
ຄອນທຣາສ ຟ້າ-ເຫຼືອງ (blue-yellow contrast): ປ່ຽນຄອນທຣາສລະຫວ່າງສີຟ້າ ແລະ ສີເຫຼືອງ. ສິ່ງນີ້ເທົ່າກັບການເພີ່ມ ຫຼື ຫຼຸດຄວາມຊັນຂອງເສັ້ນໂຄ້ງ b* ໃນ Lab. ຄ່າທີ່ຕ່ຳລົງຈະຫຼຸດຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີຟ້າ ແລະ ສີເຫຼືອງ, ໃນຂະນະທີ່ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວຂອງພວກມັນ.

color correction (ການແກ້ໄຂສີ)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ແກ້ໄຂຄວາມສົມດຸນສີຂາວໂດຍເລືອກສະເພາະສຳລັບສ່ວນທີ່ມືດ ແລະ ສ່ວນທີ່ສະຫວ່າງ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: non-linear, Lab, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ປ່ຽນຄວາມອີ່ມຕົວຂອງຮູບໂດຍລວມເພື່ອໃຫ້ສີຍ້ອມ (tint) ກັບຮູບ ຫຼື ເປັນວິທີທາງເລືອກໃນການເຮັດ split-tone ໃຫ້ກັບຮູບ.

ໝາຍເຫດ: ໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ color balance rgb ສຳລັບການປັບແຕ່ງສີ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

color board (ກະດານສີ): ສຳລັບ split toning ໃຫ້ເລື່ອນຈຸດສີຂາວໄປຫາສີຍ້ອມທີ່ຕ້ອງການສຳລັບສ່ວນໄຮໄລ້ (highlight) ແລະ ຈາກນັ້ນເລືອກສີຍ້ອມສຳລັບເງົາ (shadows) ດ້ວຍຈຸດສີດຳ. ສຳລັບການຍ້ອມສີທົ່ວໄປແບບງ່າຍໆ ໃຫ້ຕັ້ງທັງສອງຈຸດເປັນສີດຽວກັນ.
saturation (ຄວາມອີ່ມຕົວ): ແກ້ໄຂຄວາມອີ່ມຕົວໂດຍລວມ.

color equalizer (ຕົວປັບສົມດຸນສີ)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປ່ຽນຄວາມອີ່ມຕົວ, ສີ (hue) ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງ ໂດຍອີງຕາມສີໃນທ້ອງຖິ່ນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: quasi-linear, RGB.
ຜົນໄດ້ຮັບ: quasi-linear, RGB, scene-referred.

ປັບແຕ່ງສີ (hue), ຄວາມອີ່ມຕົວ, ແລະ/ຫຼື ຄວາມສະຫວ່າງ ຂອງພິກເຊວໂດຍເລືອກຕາມສີປະຈຸບັນຂອງພວກມັນ.

ໂມດູນນີ້ແມ່ນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະສ້າງຟັງຊັນ ບາງຢ່າງ ຂອງໂມດູນ color zones ຄືນໃໝ່ໃນສ່ວນ scene-referred ຂອງໄພພ໌ລາຍ ໃນຂະນະທີ່ກ້າວຂ້າມຂໍ້ຈຳກັດບາງຢ່າງຂອງໂມດູນນັ້ນ. ໂດຍສະເພາະ, ໂມດູນ color zones ມັກຈະເພີ່ມສິ່ງລົບກວນ chroma/luma, ແລະ ສ້າງສິ່ງລົບກວນທາງສາຍຕາ (artifacts) ຫຼື ການປ່ຽນສີທີ່ແຂງເກີນໄປ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຖືກບັນເທົາລົງໃນ color equalizer ດ້ວຍສິ່ງທີ່ເພີ່ມເຂົ້າມາດັ່ງນີ້:

ຈຳນວນໂນດ (nodes) ການປັບທີ່ມີໄລຍະຫ່າງເທົ່າກັນແບບຄົງທີ່ ໝາຍເຖິງເສັ້ນໂຄ້ງການປັບທີ່ລຽບນຽນກວ່າ
ມີການໃຊ້ guided filter, ເຊິ່ງພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ການປ່ຽນແປງລຽບນຽນໂດຍການພິຈາລະນາທັງສີ (hue) ຂອງພິກເຊວຂ້າງຄຽງ ແລະ ຄວາມອີ່ມຕົວໂດຍລວມຂອງພວກມັນ

ແທັບທີ່ມີໃຫ້ສາມາດນຳໃຊ້ໄດ້ (ບໍ່ວ່າຈະເປັນລາຍແທັບ ຫຼື ປະສົມກັນ) ເພື່ອປັບສີ, ຄວາມອີ່ມຕົວ, ແລະ/ຫຼື ຄວາມສະຫວ່າງ ຢູ່ທີ່ແຕ່ລະໂນດສີ. ເຖິງແມ່ນວ່າໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງໂນດຈະບໍ່ສາມາດປ່ຽນໄດ້ (ເບິ່ງຂ້າງເທິງ), ແຕ່ຖ້າທ່ານຕ້ອງການເນັ້ນໃສ່ສີສະເພາະທີ່ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນໂນດໃນປະຈຸບັນ, ແຖບເລື່ອນ “node placement” ສາມາດໃຊ້ເພື່ອເລື່ອນໂນດທັງໝົດໄປພ້ອມໆກັນ. ສາມາດໃຊ້ picker ເພື່ອສະແດງສີຂອງພິກເຊວ ຫຼື ພື້ນທີ່ທີ່ “ເລືອກ” ໄວ້ໃນສ່ວນການປັບເສັ້ນໂຄ້ງຂອງໂມດູນ ເພື່ອໃຫ້ສາມາດເນັ້ນໃສ່ສີສະເພາະໄດ້.

color harmonizer (ຕົວປະສານສີ)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປະສານສີໃຫ້ເຂົ້າກັບພາເລັດສີທີ່ເລືອກໃນພື້ນທີ່ສີການຮັບຮູ້.
ຈຸດປະສົງ: ການປັບແຕ່ງສີແບບສ້າງສັນ (creative color grading).
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: darktable UCS / JCH (perceptual).
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ຕົວສ້າງຄວາມກົມກຽວຂອງສີ ຊ່ວຍຫຼຸດຄວາມຂັດແຍ່ງຂອງສີ ໂດຍການດັນເນື້ອສີໃຫ້ເຂົ້າຫາຊຸດສີທີ່ເລືອກໄວ້. ຊຸດສີນີ້ຖືກກຳນົດໂດຍກຸ່ມຂອງມຸມເນື້ອສີ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ໂນດຄວາມກົມກຽວ (harmony nodes). ສີທີ່ “ຢູ່ນອກຊຸດສີ” ຈະຖືກດຶງເຂົ້າຫາໂນດທີ່ໃກ້ທີ່ສຸດຢ່າງນຸ້ມນວນ; ສ່ວນສີທີ່ຢູ່ໃນໂນດຢູ່ແລ້ວ ຈະບໍ່ມີການປ່ຽນແປງ. ຕົວຄູນຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີໃນແຕ່ລະໂນດ ຍັງສາມາດຊ່ວຍເພີ່ມ ຫຼື ຫຼຸດຄວາມສົດຂອງສີ ທີ່ຢູ່ໃກ້ກັບແຕ່ລະໂນດໄດ້ຕື່ມອີກ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

harmony rule (ກົດເກນຄວາມປະສານ)

ເລືອກໜຶ່ງໃນກົດເກນຄວາມປະສານ. ຕຳແໜ່ງໂນດທັງໝົດແມ່ນຄ່າອັອຟເຊັດ (offsets) ຈາກສີຫຼັກ (anchor hue). ມຸມມີຫົວໜ່ວຍເປັນອົງສາ.

ກົດເກນ	ໂນດ	ຕຳແໜ່ງໂນດ	ລັກສະນະ
ສີດຽວ (Monochromatic)	1	0°	ກຸ່ມໂທນສີດຽວ
ສີຂ້າງຄຽງ (Analogous)	3	0°, −30°, +30°	ສີທີ່ຢູ່ຕິດກັນ; ເປັນທຳມະຊາດ, ກົມກືນ
ສີຂ້າງຄຽງຮ່ວມກັບສີກົງກັນຂ້າມ	4	0°, −30°, +30°, +180°	ສີສາມເສົ້າຂ້າງຄຽງບວກກັບສີກົງກັນຂ້າມ
ສີກົງກັນຂ້າມ (Complementary)	2	0°, +180°	ສີທີ່ຢູ່ກົງກັນຂ້າມໂດຍກົງ; ຄວາມຕັດກັນສູງສຸດ
ສີກົງກັນຂ້າມແບບແຍກ (Split complementary)	3	0°, +150°, +210°	ສີຫຼັກບວກກັບສີຂ້າງຄຽງຂອງສີກົງກັນຂ້າມ
ສີຄູ່ສົມມາດ (Dyad)	2	−30°, +30°	ສີຫຼັກເປັນແກນສົມມາດ, ບໍ່ແມ່ນໂນດ
ສີສາມເສົ້າ (Triad)	3	0°, +120°, +240°	ໄລຍະຫ່າງເທົ່າກັນ; ສົມດຸນ, ມີສີສັນ
ສີສີ່ເສົ້າແບບຄູ່ (Tetrad)	4	−30°, +30°, +150°, +210°	ສີຄູ່ສົມມາດສອງຄູ່; ສີຫຼັກເປັນແກນສົມມາດ
ສີສີ່ເສົ້າແບບຈະຕຸລັດ (Square)	4	0°, +90°, +180°, +270°	ສີ່ໂທນສີທີ່ມີໄລຍະຫ່າງເທົ່າກັນ
ກຳນົດເອງ (Custom)	2–4	ວາງໄດ້ຢ່າງອິດສະຫຼະ	ຕຳແໜ່ງໂນດທີ່ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດເອງ

ໝາຍເຫດສຳລັບ dyad ແລະ tetrad: ໂທນສີຫຼັກ (anchor hue) ຈະກຳນົດແກນສົມມາດຂອງລວດລາຍ, ບໍ່ແມ່ນຕຳແໜ່ງຂອງໂນດ. ຊຸດສີຈະມີຄວາມສົມມາດອ້ອມຮອບສີຫຼັກ. ສິ່ງນີ້ຈະກົງກັບຜັງແນະນຳຄວາມກົມກືນໃນເວັກເຕີສະໂຄບ (vectorscope).

ກະຈາຍ ຫຼື ເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດ (diffuse or sharpen)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ຈຳລອງການກະຈາຍແສງແບບມີທິດທາງດ້ວຍແບບຈຳລອງການຖ່າຍໂອນຄວາມຮ້ອນ ເພື່ອໃຊ້ການເບຼີຕາມຂອບແບບຊ້ຳຄືນ, ຊ່ອມແຊມສ່ວນທີ່ເສຍຫາຍຂອງພາບ, ຫຼື ລົດການເບຼີດ້ວຍ blind deconvolution.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ການກະຈາຍ (Diffusion) ແມ່ນຂະບວນການທາງຟີຊິກທີ່ອະນຸພາກເຄື່ອນທີ່ ແລະ ແຜ່ກະຈາຍໄປຕາມເວລາ ຈາກແຫຼ່ງກຳເນີດ. ໃນການປະມວນຜົນພາບ, ການກະຈາຍມັກຈະເກີດຂຶ້ນໃນສອງບ່ອນ:

ການກະຈາຍຂອງໂຟຕອນຜ່ານແກ້ວເລນ (ເບຼີ) ຫຼື ອາກາດທີ່ມີຄວາມຊຸ່ມ (ໝອກມົວ),
ການກະຈາຍຂອງເມັດສີໃນນ້ຳມຶກທີ່ປຽກ ຫຼື ສີນ້ຳ.

ໃນທັງສອງກໍລະນີ, ການກະຈາຍເຮັດໃຫ້ພາບມີຄວາມຄົມຊັດລົດລົງ ຍ້ອນການ “ຮົ່ວໄຫຼ” ຂອງອະນຸພາກ ແລະ ການເຮັດໃຫ້ຄວາມແຕກຕ່າງສະເພາະບ່ອນນຽນເກີນໄປ.

ໂມດູນ ກະຈາຍ ຫຼື ເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດ (diffuse or sharpen) ໃຊ້ແບບຈຳລອງທາງຟີຊິກທົ່ວໄປເພື່ອອະທິບາຍການກະຈາຍຫຼາຍຮູບແບບ, ແລະ ສາມາດໃຊ້ເພື່ອຈຳລອງ ຫຼື ຍ້ອນກັບຂະບວນການກະຈາຍໄດ້.

ເນື່ອງຈາກມັນເປັນໂມດູນທີ່ມີຄວາມທາງເຕັກນິກສູງ, ຈຶ່ງມີຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ (presets) ຫຼາຍແບບເພື່ອສາທິດການນຳໃຊ້ໃນຈຸດປະສົງຕ່າງໆ.

ການກະຈາຍສາມາດຖືກຖອດອອກເພື່ອ:

ກູ້ຄືນພາບຕົ້ນສະບັບຈາກເຊັນເຊີທີ່ມີ anti-aliasing filter ຫຼື ບັນເທົາການເບຼີທີ່ເກີດຈາກອັນກໍຣິທຶມຖອດລະຫັດໂມເຊສ່ວນໃຫຍ່ (ໃຊ້ preset sharpen demosaicing ແລະ ຍ້າຍໂມດູນໄປໄວ້ກ່ອນໂມດູນ input color profile ໃນ pipeline),

ການກູ້ຄືນສ່ວນແຈ້ງ (highlight reconstruction)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ຫຼີກລ່ຽງສ່ວນແຈ້ງເປັນສີມ່ວງ ແລະ ພະຍາຍາມກູ້ຄືນສີໃນສ່ວນແຈ້ງ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear), ໄຟລ໌ຣໍ (raw), ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).
ການປະມວນຜົນ: ການກູ້ຄືນ, ໄຟລ໌ RAW.
ຂາອອກ: linear, raw, scene-referred.

ພະຍາຍາມກູ້ຄືນຂໍ້ມູນສີສຳລັບພິກເຊວທີ່ລົ້ນ (clipped) ໃນຊ່ອງສັນຍານ RGB ໃດໜຶ່ງ ຫຼື ຫຼາຍຊ່ອງ.

🔗ແສງລົ້ນ (clipping)

ແສງລົ້ນ (Clipping) ເກີດຂຶ້ນເມື່ອປະລິມານແສງທີ່ໄດ້ຮັບເກີນຄວາມສາມາດຂອງເຊັນເຊີກ້ອງທີ່ຈະບັນທຶກແສງນັ້ນໄດ້ (photosite saturation) ຫຼື ເກີນຄວາມສາມາດຂອງໄຟລ໌ RAW ທີ່ຈະເກັບຂໍ້ມູນໄດ້ (digital clipping). ເມື່ອພິກເຊວລົ້ນແລ້ວ ພວກເຮົາຈະບໍ່ສາມາດຮູ້ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ແນ່ນອນຂອງພິກເຊວນັ້ນໄດ້ອີກ – ຮູ້ພຽງແຕ່ວ່າມັນມີຄ່າເທົ່າກັບ ຫຼື ຫຼາຍກວ່າຄ່າສູງສຸດທີ່ພິກເຊວນັ້ນຈະເກັບໄດ້.

ໃນທາງອຸດົມຄະຕິ, ຈຸດອີ່ມຕົວຂອງ photosite ຄວນຈະເປັນຄ່າດຽວກັບທີ່ເກີດ digital clipping (ເພື່ອໃຫ້ໃຊ້ຊ່ວງໄດນາມິກຂອງກ້ອງໄດ້ສູງສຸດ) ແຕ່ຄ່າເຫຼົ່ານີ້ມັກຈະຕ່າງກັນໃນກ້ອງແຕ່ລະລຸ້ນ. Darktable ໃຊ້ “ຈຸດສີຂາວ (white point)” ຂອງກ້ອງເພື່ອຕັດສິນວ່າຊ່ອງສັນຍານນັ້ນລົ້ນ ຫຼື ບໍ່. ຫາກຕັ້ງຄ່າຈຸດສີຂາວບໍ່ຖືກຕ້ອງສຳລັບກ້ອງໃດໜຶ່ງ, ອາດເຮັດໃຫ້ພິກເຊວທີ່ປົກກະຕິຖືກຖືວ່າລົ້ນ ແລະ ສົ່ງຜົນເສຍຕໍ່ປະສິດທິພາບຂອງໂມດູລນີ້.

ເມື່ອກ້ອງຮັບແສງ (ໂດຍໃຊ້ເຊັນເຊີແບບ Bayer ປົກກະຕິ) ແຕ່ລະພິກເຊວຈະແທນຄ່າສີດຽວ (R,G,B), ເຊິ່ງຈາກນັ້ນຈະຖືກປະມວນຜົນໂດຍໂມດູລເດໂມເຊກ (demosaic) ເພື່ອຄິດໄລ່ສີຂອງພິກເຊວຂ້າງຄຽງ. ຜົນທີ່ໄດ້ມັກຈະເປັນພິກເຊວ (ໃນຮູບທີ່ເດໂມເຊກແລ້ວ) ທີ່ລົ້ນໃນບາງຊ່ອງສັນຍານ (R,G,B) ແຕ່ບໍ່ລົ້ນໃນຊ່ອງອື່ນ.

ການແກ້ໄຂເລນ (lens correction)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ແກ້ໄຂຂໍ້ບົກພ່ອງທາງແສງຂອງເລນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ເລຂາຄະນິດ ແລະ ການສ້າງຄືນໃໝ່, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ແກ້ໄຂ (ຫຼື ຈຳລອງ) ຄວາມບິດເບືອນຂອງເລນ, ຄວາມຜິດພ້ຽນຂອງສີ (TCA) ແລະ ຂອບມືດ (vignetting) ໂດຍອັດຕະໂນມັດ.

ທ່ານສາມາດເລືອກໃຊ້ຂໍ້ມູນການແກ້ໄຂເລນທີ່ຝັງຢູ່ໃນໄຟລ໌ RAW (ຖ້າມີ/ຮອງຮັບ) ຫຼື ຂໍ້ມູນການແກ້ໄຂ ທີ່ສະໜອງໃຫ້ໂດຍ Lensfun library ຈາກພາຍນອກ.

ນອກຈາກນີ້ຍັງມີການຄວບຄຸມເພີ່ມເຕີມສຳລັບການແກ້ໄຂຂອບມືດດ້ວຍຕົນເອງ ໃນກໍລະນີທີ່ໂປຣໄຟລ໌ເລນຂອງທ່ານ ບໍ່ພຽງພໍ ຫຼື ບໍ່ມີ.

ໝາຍເຫດ: ຖ້າເປີດໃຊ້ການແກ້ໄຂ TCA ໃນໂມດູນນີ້, ການໃຊ້ raw chromatic aberrations ຮ່ວມດ້ວຍອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດພ້ຽນຈາກການແກ້ໄຂທີ່ຫຼາຍເກີນໄປ.

🔗ຂໍ້ມູນການແກ້ໄຂ Lensfun

ຖ້າ Lensfun library ໃນລະບົບຂອງທ່ານບໍ່ມີໂປຣໄຟລ໌ການແກ້ໄຂສຳລັບການລວມກັນຂອງກ້ອງ/ເລນທີ່ກວດພົບອັດຕະໂນມັດ, ການຄວບຄຸມສຳລັບຄ່າໂຟໂຕເມທຣິກສາມຢ່າງ (ຂ້າງລຸ່ມນີ້) ຈະຖືກແທນທີ່ດ້ວຍຂໍ້ຄວາມເຕືອນ. ທ່ານສາມາດລອງຄົ້ນຫາ ໂປຣໄຟລ໌ທີ່ຖືກຕ້ອງດ້ວຍຕົນເອງໃນເມນູ.

ຖ້າເລນຂອງທ່ານມີຢູ່ໃນລາຍການແຕ່ລະບົບບໍ່ສາມາດລະບຸໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ອາດຈະຕ້ອງມີການປັບແຕ່ງໃນໂປຣແກຣມ exiv2 (ເບິ່ງລາຍລະອຽດທີ່ ໂພສນີ້). ໝາຍເຫດ: ທ່ານອາດຈະຕ້ອງ ນຳເຂົ້າຮູບພາບຄືນໃໝ່ຫຼັງຈາກປັບແຕ່ງແລ້ວ ເພາະຊື່ເລນຈະຖືກດຶງມາໃນລະຫວ່າງການນຳເຂົ້າ.

ໂດຍປົກກະຕິ, ມີພຽງແຕ່ເລນທີ່ເຂົ້າກັນໄດ້ໂດຍກົງກັບເມົາທ໌ (mount) ຂອງກ້ອງທ່ານເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະຖືກສະແດງ ແລະ ລະບຸອັດຕະໂນມັດ. ຖ້າທ່ານໃຊ້ເລນຕ່າງເມົາທ໌ຜ່ານອະແດັບເຕີ (ເຊັ່ນ: ເລນ Canon EF ໃສ່ກ້ອງ Nikon Z), ທ່ານຕ້ອງໃຊ້ເຄື່ອງມື lensfun-add-adapter ເພື່ອເປີດໃຊ້ງານເລນເຫຼົ່ານັ້ນ.

ການຄາລິເບຣດສີ (color calibration)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປັບແກ້ພື້ນທີ່ສີ ເຊັ່ນ: ຄວາມສົມດຸນສີຂາວ, ການປະສົມຊ່ອງສັນຍານ ແລະ ການປ່ຽນເປັນຮູບຂາວດຳໂດຍຈຳລອງແບບຈາກຟີມ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ເສັ້ນຊື່, RGB ຫຼື XYZ.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ໂມດູນທີ່ຄົບເຄື່ອງສຳລັບການປັບແກ້ພື້ນທີ່ສີ, ການປັບຄວາມສົດດຸນສີຂາວ ແລະ ການປະສົມຊ່ອງສັນຍານ.

ໂມດູນທີ່ງ່າຍແຕ່ມີປະສິດທິພາບນີ້ສາມາດໃຊ້ໄດ້ໃນວິທີດັ່ງນີ້:

ເພື່ອປັບຄວາມສົມດຸນສີຂາວ (ການປັບຕົວຕາມສີ), ໂດຍເຮັດວຽກຮ່ວມກັບໂມດູນ white balance. ໃນທີ່ນີ້, ໂມດູນ white balance ຈະເຮັດການປັບເບື້ອງຕົ້ນ (ເຊິ່ງຈຳເປັນສຳລັບໂມດູນ demosaic), ແລະ ຈາກນັ້ນໂມດູນ color calibration ຈະຄຳນວນຄວາມສົມດຸນສີຂາວທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມການຮັບຮູ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ໃຊ້ input color profile ແລ້ວ.
ໃຊ້ເປັນ ຕົວປະສົມຊ່ອງສັນຍານ RGB ແບບງ່າຍໆ, ໂດຍປັບຊ່ອງຂາອອກ R, G ແລະ B ອີງຕາມຊ່ອງຂາເຂົ້າ R, G ແລະ B, ເພື່ອເຮັດການປັບໂທນສີແບບ cross-talk.
ເພື່ອປັບ ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີ ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງ ຂອງຮູບພາບ, ອີງຕາມຄວາມແຮງທີ່ສຳພັນກັນຂອງຊ່ອງສີ R, G ແລະ B ຂອງແຕ່ລະພິກເຊວ.

ການຈັບຄູ່ສີ (color mapping)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ຖ່າຍໂອນຈານສີ ແລະ ການກະຈາຍໂທນສີຈາກຮູບໜຶ່ງໄປຫາອີກຮູບໜຶ່ງ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ຖ່າຍໂອນລັກສະນະ ແລະ ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງສີຈາກຮູບພາບໜຶ່ງໄປຫາອີກຮູບພາບໜຶ່ງ.

ໂມດູນນີ້ຈະວິເຄາະຄຸນລັກສະນະຂອງສີທາງສະຖິຕິຂອງຮູບຕົ້ນທາງ ແລະ ຮູບເປົ້າໝາຍ. ຈາກນັ້ນສີຂອງຮູບຕົ້ນທາງຈະຖືກຈັບຄູ່ໃຫ້ກົງກັບສີໃນຮູບເປົ້າໝາຍ.

ຕ້ອງມີສອງຂັ້ນຕອນໃນການໃຊ້ໂມດູນນີ້:

1. ເປີດຮູບພາບຕົ້ນສະບັບໃນມຸມມອງຫ້ອງມືດ (darkroom) ແລະ ດຶງເອົາລັກສະນະສີຂອງມັນໂດຍການກົດປຸ່ມ “ດຶງຂໍ້ມູນເປັນຕົ້ນສະບັບ (acquire as source)”. ກຸ່ມສີ (color clusters) ຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນ ແລະ ສະແດງໃນສ່ວນ “ກຸ່ມສີຕົ້ນສະບັບ (source clusters)”. ແຕ່ລະກຸ່ມຈະສະແດງດ້ວຍຊຸດຕົວຢ່າງສີ ໂດຍມີຄ່າສະເລ່ຍຢູ່ກາງ ແລະ ອ້ອມຮອບດ້ວຍຕົວຢ່າງສີທີ່ສະແດງເຖິງຄວາມຜັນຜວນພາຍໃນກຸ່ມນັ້ນ. ກຸ່ມສີຈະຖືກຈັດລຽງຕາມລຳດັບຈາກໜ້ອຍໄປຫາຫຼາຍຕາມນ້ຳໜັກຂອງມັນ (ຈຳນວນພິກເຊວທີ່ປະກອບຢູ່ໃນແຕ່ລະກຸ່ມ).
1. ເປີດຮູບພາບປາຍທາງໃນມຸມມອງຫ້ອງມືດ. ກຸ່ມສີຕົ້ນສະບັບທີ່ເກັບໄວ້ກ່ອນໜ້ານີ້ຄວນຈະຍັງຢູ່; ຖ້າພວກມັນຍັງບໍ່ສະແດງ, ໃຫ້ກົດປຸ່ມຣີເຊັດ (reset). ຈາກນັ້ນກົດປຸ່ມ “ດຶງຂໍ້ມູນເປັນປາຍທາງ (acquire as target)” ເພື່ອສ້າງກຸ່ມສີທີ່ສອດຄ່ອງກັນສຳລັບຮູບປາຍທາງຂອງທ່ານ, ຊຶ່ງຈະສະແດງໃນສ່ວນ “ກຸ່ມສີປາຍທາງ (target clusters)”.

ເມື່ອເກັບກຳທັງກຸ່ມສີຕົ້ນທາງ ແລະ ເປົ້າໝາຍແລ້ວ, ການຈັບຄູ່ສີອັດຕະໂນມັດຈະຖືກນຳໃຊ້ກັບຮູບເປົ້າໝາຍ. ໃນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ ຜົນກະທົບອາດຈະເບິ່ງເກີນຈິງໄປໜ້ອຍໜຶ່ງ. ທ່ານສາມາດໃຊ້ໂຕເລື່ອນເພື່ອຄວບຄຸມຄວາມແຮງຂອງຜົນກະທົບ. ທ່ານຍັງສາມາດໃຊ້ ໂໝດການປະສົມ ແບບ normal ຮ່ວມກັບໂຕເລື່ອນ opacity ເພື່ອຫຼຸດຜົນກະທົບລົງ. ເນື່ອງຈາກໂມດູນການຈັບຄູ່ສີນີ້ຢູ່ຂັ້ນຕອນທຳອິດຂອງທໍ່ປະມວນຜົນ (pixelpipe), ທ່ານຍັງສາມາດປັບແຕ່ງສີຕື່ມອີກດ້ວຍໂມດູນອື່ນໆໃນຂັ້ນຕອນຕໍ່ໄປ.

ການສ້າງສີໃໝ່ (color reconstruction)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ກູ້ຄືນສ່ວນໄຮໄລ້ (highlights) ທີ່ຫຼຸດຂອບເຂດ ໂດຍການແຜ່ກະຈາຍສີຈາກບໍລິເວນອ້ອມຂ້າງ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ກູ້ຄືນຂໍ້ມູນສີໃນສ່ວນໄຮໄລ້ທີ່ຂາວໂພນ (blown-out highlights).

ເນື່ອງຈາກທຳມະຊາດຂອງເຊັນເຊີດິຈິຕອນ, ສ່ວນໄຮໄລ້ທີ່ໄດ້ຮັບແສງຫຼາຍເກີນໄປ (overexposed) ຈະຂາດຂໍ້ມູນສີທີ່ຖືກຕ້ອງ. ສ່ວນຫຼາຍພວກມັນຈະປາກົດເປັນສີຂາວລ້າໆ ຫຼື ມີສີພ້ຽນບາງຢ່າງ, ຂຶ້ນກັບຂັ້ນຕອນການປະມວນຜົນອື່ນໆ. ໂມດູນນີ້ສາມາດໃຊ້ເພື່ອ “ປິ່ນປົວ” ໄຮໄລ້ທີ່ແສງເກີນ ໂດຍການປ່ຽນສີຂອງພວກມັນດ້ວຍສີທີ່ເໝາະສົມກວ່າ. ໂມດູນຈະເຮັດວຽກກັບພິກເຊວທີ່ມີຄວາມສະຫວ່າງເກີນຄ່າກຳນົດ (threshold) ທີ່ຜູ້ໃຊ້ຕັ້ງໄວ້. ສີທີ່ຈະນຳມາແທນທີ່ແມ່ນໄດ້ມາຈາກພິກເຊວໃກ້ຄຽງ. ທັງໄລຍະຫ່າງທາງພື້ນທີ່ ແລະ ໄລຍະຫ່າງທາງຄວາມສະຫວ່າງຈະຖືກນຳມາພິຈາລະນາໃນການເລືອກສີ.

ເນື່ອງຈາກຂໍ້ຈຳກັດຂອງອັນກໍຣິທຶມ, ສີທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ອາດຈະສະແດງຜົນບໍ່ຖືກຕ້ອງໃນບາງຄັ້ງເມື່ອທ່ານຊູມເບິ່ງຮູບໃນມຸມມອງຫ້ອງມືດ. ຖ້າສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນ ທ່ານອາດຈະເຫັນສີປ່ຽນໄປທາງສີມ່ວງແດງໃນບໍລິເວນໄຮໄລ້ທີ່ຢູ່ໃກ້ກັບຂອບທີ່ມີຄອນທຣາສສູງ, ຫຼື ທ່ານອາດຈະເຫັນບໍລິເວນໄຮໄລ້ທີ່ບໍ່ມີສີເມື່ອໃຊ້ຮ່ວມກັບວິທີ “reconstruct color” ຂອງໂມດູນ highlight reconstruction. ສິ່ງຜິດປົກກະຕິເຫຼົ່ານີ້ມີຜົນສະເພາະການສະແດງຜົນເທິງໜ້າຈໍເທົ່ານັ້ນ – ຜົນໄດ້ຮັບສຸດທ້າຍຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບ. ຂໍແນະນຳໃຫ້ທ່ານປັບພາຣາມິເຕີຂອງໂມດູນນີ້ສະເພາະຕອນເບິ່ງຮູບແບບຊູມອອກທັງໝົດເທົ່ານັ້ນ.

ໝາຍເຫດ: ຟັງຊັນທີ່ຄ້າຍຄືກັນນີ້ຍັງມີໃຫ້ໃຊ້ໃນແຖບ reconstruct ຂອງໂມດູນ filmic rgb.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄ່າກຳນົດ (threshold)

ໂມດູນສ້າງສີໃໝ່ຈະແທນທີ່ສີຂອງພິກເຊວເປົ້າໝາຍທັງໝົດທີ່ມີຄ່າຄວາມສະຫວ່າງສູງກວ່າຄ່າກຳນົດນີ້. ເພາະວ່າພິກເຊວທີ່ມີຄວາມສະຫວ່າງຕ່ຳກວ່າຄ່າກຳນົດເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະຖືກໃຊ້ເປັນແຫຼ່ງສີທີ່ຖືກຕ້ອງເພື່ອເອົາມາແທນທີ່. ການຕັ້ງຄ່ານີ້ສູງເກີນໄປຈະເຮັດໃຫ້ໂມດູນບໍ່ມີຜົນກັບພິກເຊວໃດໆ. ການຕັ້ງຕ່ຳເກີນໄປຈະເຮັດໃຫ້ “ແຫຼ່ງ” ຂອງສີທີ່ຈະນຳມາແທນທີ່ມີໜ້ອຍລົງ – ຖ້າບໍ່ມີສີທີ່ເໝາະສົມ, ສີເດີມຈະຖືກຮັກສາໄວ້. ດັ່ງນັ້ນ ພາຣາມິເຕີນີ້ຈຶ່ງມີ “ຈຸດທີ່ເໝາະສົມ (sweet spot)” ຊຶ່ງຂຶ້ນກັບແຕ່ລະຮູບພາບ.

ຂອບເຂດພື້ນທີ່ (spatial extent)

ໄລຍະຫ່າງທາງພື້ນທີ່ທີ່ພິກເຊວຕົ້ນທາງສາມາດຢູ່ຫ່າງຈາກພິກເຊວເປົ້າໝາຍເພື່ອໃຊ້ໃນການແທນທີ່ສີ. ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເຮັດໃຫ້ພິກເຊວທີ່ຢູ່ໄກອອກໄປສາມາດນຳມາໃຊ້ໄດ້. ສິ່ງນີ້ເພີ່ມໂອກາດໃນການຫາສີມາແທນທີ່ ແຕ່ອາດເຮັດໃຫ້ສີນັ້ນບໍ່ເໝາະສົມກັບການສ້າງສີໃໝ່.

ຂອບເຂດຄວາມສະຫວ່າງ (range extent)

ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຄ່າຄວາມສະຫວ່າງທີ່ພິກເຊວຕົ້ນທາງສາມາດມີໄດ້ເມື່ອທຽບກັບພິກເຊວເປົ້າໝາຍ. ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເຮັດໃຫ້ພິກເຊວຈຳນວນຫຼາຍຂຶ້ນຖືກນຳມາໃຊ້ ເຖິງແມ່ນວ່າຄວາມສະຫວ່າງຈະຕ່າງກັນຫຼາຍກໍຕາມ. ສິ່ງນີ້ເພີ່ມໂອກາດໃນການຫາສີແທນທີ່ ແຕ່ກໍເພີ່ມຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະໄດ້ສີທີ່ບໍ່ເໝາະສົມເຂົ້າມານຳ.

ລຳດັບຄວາມສຳຄັນ (precedence)

ຊ່ອງເລືອກນີ້ກຳນົດວ່າຈະໃຫ້ສີແທນທີ່ໃດໜຶ່ງມີຄວາມສຳຄັນກວ່າສີອື່ນຫຼືບໍ່ ດັ່ງນີ້:

ປິດ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ): ທຸກພິກເຊວມີສ່ວນຮ່ວມເທົ່າກັນ

ສີທີ່ສົດ (saturated colors): ພິກເຊວມີສ່ວນຮ່ວມຕາມຄວາມສົດຂອງສີ – ສີທີ່ສົດກວ່າຈະມີສ່ວນຮ່ວມຫຼາຍກວ່າ

ຄ່າສີ (hue): ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບຄ່າສີໃດໜຶ່ງໂດຍສະເພາະ (ເບິ່ງດ້ານລຸ່ມ)

ເນື້ອສີ (hue)

ແຖບເລື່ອນນີ້ຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນກໍຕໍ່ເມື່ອທ່ານຕັ້ງຄ່າ ລຳດັບຄວາມສຳຄັນ (precedence) ເປັນ “hue”. ມັນຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານເລືອກເນື້ອສີທີ່ຕ້ອງການສຳລັບສີທີ່ຈະນຳມາແທນທີ່. ສິ່ງນີ້ຈະມີຜົນກໍຕໍ່ເມື່ອເນື້ອສີທີ່ເລືອກນັ້ນມີຢູ່ໃນໄລຍະຫ່າງທີ່ກຳນົດຂອງພິກເຊວເປົ້າໝາຍ. ກໍລະນີການໃຊ້ງານທົ່ວໄປແມ່ນການຊ້ອມແຊມໄຮໄລ້ເທິງຜິວໜັງຄົນ ໃນສະຖານະການທີ່ມີສີອື່ນຢູ່ໃກ້ໆ (ເຊັ່ນ: ເສື້ອຜ້າ ຫຼື ເສັ້ນຜົມທີ່ມີຄວາມສະຫວ່າງໃກ້ຄຽງກັບຜິວ). ການຕັ້ງຄ່າເນື້ອສີທີ່ຕ້ອງການໃຫ້ເປັນໂທນສີຜິວ ຈະຊ່ວຍປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ສີອື່ນໆ ປົນເຂົ້າມາ.

ການໃສ່ກອບ (framing)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ເພີ່ມຂອບສີທຶບ ຫຼື ຂອບວ່າງອ້ອມຮູບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ: linear ຫຼື non-linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: ທາງເລຂາຄະນິດ (geometric), RGB.
ຂາອອກ: linear ຫຼື non-linear, RGB, display-referred.

ສ້າງກອບອ້ອມຮູບ.

ກອບປະກອບດ້ວຍຂອບນອກ ( border - ດ້ວຍສີທີ່ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດ) ແລະ ເສັ້ນຂອບພາຍໃນຂອບນັ້ນ ( frame line - ດ້ວຍສີທີສອງທີ່ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດ). ມີຕົວເລືອກຕ່າງໆ ເພື່ອຄວບຄຸມຮູບຮ່າງ ແລະ ສີຂອງກອບ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຂະໜາດຂອບ: ຂະໜາດຂອງກອບເປັນເປີເຊັນຂອງຮູບຕົ້ນສະບັບ.
ອັດຕາສ່ວນພາບ: ອັດຕາສ່ວນພາບຂອງຜົນໄດ້ຮັບສຸດທ້າຍ (ຄື ຮູບຕົ້ນສະບັບບວກກັບກອບ). ຄລິກຂວາທີ່ແຖບເລື່ອນເພື່ອປ້ອນອັດຕາສ່ວນທີ່ກຳນົດເອງ (ເຊັ່ນ “6:5”).
ທິດທາງ (orientation): ທິດທາງຂອງກອບ (ແນວຕັ້ງ/ແນວນອນ). ເລືອກ ‘ອັດຕະໂນມັດ (auto)’ ເພື່ອໃຫ້ darktable ເລືອກທິດທາງທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດຕາມຮູບຕົ້ນສະບັບ.
ຕຳແໜ່ງແນວນອນ/ແນວຕັ້ງ: ເລືອກຈາກຊຸດອັດຕາສ່ວນທີ່ກຳນົດໄວ້ລ່ວງໜ້າເພື່ອຄວບຄຸມຕຳແໜ່ງຂອງຮູບເທິງແກນນອນ/ແກນຕັ້ງ. ເຈົ້າຍັງສາມາດຄລິກຂວາ ແລະ ປ້ອນອັດຕາສ່ວນຂອງເຈົ້າເອງເປັນ “x/y”.
ຂະໜາດເສັ້ນກອບ: ເປີເຊັນຂອງຂະໜາດເສັ້ນກອບ, ທຽບກັບຂະໜາດຂອບໃນສ່ວນທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ.
ໄລຍະຫ່າງເສັ້ນກອບ (frame line offset): ຕຳແໜ່ງຂອງເສັ້ນກອບ, ທຽບກັບຮູບຕົ້ນສະບັບ. ເລືອກ 0% ສຳລັບເສັ້ນກອບທີ່ຕິດກັບຮູບ. ເລືອກ 100% ສຳລັບເສັ້ນກອບທີ່ຕິດກັບຂອບນອກ.
ສີຂອບ / ສີເສັ້ນກອບ: ຕົວເລືອກສີຄູ່ໜຶ່ງທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ກຳນົດສີຂອງຂອບ ແລະ ເສັ້ນກອບ. ການຄລິກໃສ່ຊ່ອງສີຈະເປີດໜ້າຕ່າງເລືອກສີ ເຊິ່ງມີສີທີ່ໃຊ້ເລື້ອຍໆ ໃຫ້ເລືອກ ຫຼື ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າກຳນົດສີໃນພື້ນທີ່ສີ RGB ໄດ້. ເຈົ້າຍັງສາມາດເປີດໃຊ້ ຕົວເລືອກສີ (picker) ເພື່ອເກັບຕົວຢ່າງສີຈາກຮູບໄດ້.
ສະແດງເສັ້ນຄຳແນະນຳ (show guides): ໝາຍຕິກໃສ່ຊ່ອງເພື່ອສະແດງເສັ້ນຄຳແນະນຳເມື່ອມີການໃຊ້ງານໂມດູນ. ຄລິກທີ່ໄອຄອນເບື້ອງຂວາເພື່ອຄວບຄຸມຄຸນສົມບັດຂອງເສັ້ນຄຳແນະນຳ. ເບິ່ງ ເສັ້ນຄຳແນະນຳ ແລະ ສິ່ງວາງທັບ ສຳລັບລາຍລະອຽດ.

ການເຊັນເຊີ (censorize)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ເຊັນເຊີປ້າຍທະບຽນລົດ ແລະ ສ່ວນຕ່າງໆຂອງຮ່າງກາຍເພື່ອຄວາມເປັນສ່ວນຕົວ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ: ແບບເສັ້ນຊື່ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່, RGB, ອ້າງອີງຕາມສາກ.
ການປະມວນຜົນ: ຄວາມຖີ່ (frequential), RGB.
ຂາອອກ: ພິເສດ, RGB, ອ້າງອີງຕາມສາກ.

ຫຼຸດຄຸນນະພາບຂອງບາງສ່ວນໃນຮູບພາບໃຫ້ເບິ່ງສວຍງາມ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ບຸກຄົນ/ວັດຖຸບໍ່ສາມາດລະບຸຕົວຕົນໄດ້ ຫຼື ເຊື່ອງສ່ວນຕ່າງໆຂອງຮ່າງກາຍ.

Censorize ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ RGB ແບບເສັ້ນຊື່ ເພື່ອໃຊ້ການເບຼີແບບ Gaussian ແລະ noise ຄວາມສະຫວ່າງແບບ Gaussian ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມຫຼັກຟີຊິກ.

ນອກຈາກການເຮັດໃຫ້ບໍ່ສາມາດລະບຸຕົວຕົນໄດ້ແລ້ວ, ໂມດູນນີ້ຍັງສາມາດໃຊ້ເພື່ອຈຸດປະສົງສ້າງສັນອື່ນໆໄດ້ອີກ, ຕົວຢ່າງ:

ປະສົມການເບຼີແບບງ່າຍໆເຂົ້າກັບ ໂໝດການປະສົມ (blend mode) ແບບຄູນ (multiply) ເພື່ອສ້າງເອັບເຟັກແສງຟຸ້ງ (Orton effect) ທີ່ສົມຈິງ.
ປະສົມການເບຼີແບບງ່າຍໆເຂົ້າກັບໂໝດການປະສົມແບບລົບ (subtract) ແລະ ຄວາມໂປ່ງໃສຕ່ຳ ເພື່ອສ້າງ unsharp mask, ເຊິ່ງຄ້າຍຄືກັບໂມດູນ sharpen ແຕ່ຢູ່ໃນພື້ນທີ່ RGB ອ້າງອີງຕາມສາກ.
ເພີ່ມ noise ເພື່ອສ້າງເມັດຟີມ (grain) ແບບທຽມ.

ໝາຍເຫດ: ວິທີການເຮັດໃຫ້ບໍ່ສາມາດລະບຸຕົວຕົນໄດ້ໃນໂມດູນນີ້ ແມ່ນບໍ່ໄດ້ປອດໄພທາງນິຕິວິທະຍາ (forensically safe) ເພາະເນັ້ນຄວາມສວຍງາມເປັນຫຼັກ. ເທັກນິກທາງນິຕິວິທະຍາບາງຢ່າງອາດຈະຍັງສາມາດກູ້ຄືນເນື້ອຫາທີ່ຖືກເຊັນເຊີໄດ້ໂດຍອີງຕາມໂຄງສ້າງຂອງມັນ, ໂດຍສະເພາະຮູບຊົງງ່າຍໆ ແລະ ຂໍ້ຄວາມ (ເຊັ່ນ: ປ້າຍທະບຽນລົດ, ເລກທີຖະໜົນ).

ການແຍກໂທນສີ (split-toning)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ໃຊ້ສອງສີທີ່ກຳນົດສຳລັບສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ ເພື່ອສ້າງເອັບເຟັກໂທນສີແບບເສັ້ນຊື່ລະຫວ່າງສອງສີນັ້ນໂດຍມີຈຸດປ່ຽນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ສ້າງເອັບເຟັກໂທນສີແບບເສັ້ນຊື່ສອງສີ ໂດຍທີ່ສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງຈະຖືກແທນດ້ວຍສອງສີທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.

ໂມດູນ split-toning ບໍ່ໄດ້ປ່ຽນພາບເປັນຂາວດຳ ແລະ ໃຫ້ຜົນປະໂຫຍດຈຳກັດໃນພາບສີ. ເພື່ອເຮັດການແຍກໂທນສີແບບດັ້ງເດີມ, ພາບຂາເຂົ້າຂອງໂມດູນນີ້ຄວນຈະເປັນພາບຂາວດຳ (monochrome).

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ສີຂອງສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ: ຕັ້ງຄ່າໂທນສີ (hue) ແລະ ຄວາມອີ່ມຕົວ (saturation) ທີ່ຕ້ອງການສຳລັບທັງສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ. ການຄລິກທີ່ກ່ອງສີຈະເປີດໜ້າຕ່າງເລືອກສີ ເຊິ່ງມີສີທີ່ໃຊ້ເລື້ອຍໆໃຫ້ເລືອກ ຫຼື ສາມາດກຳນົດສີເອງໃນພື້ນທີ່ສີ RGB.
ຄວາມສົມດຸນ: ອັດຕາສ່ວນຂອງໂທນສີລະຫວ່າງເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ. ເມື່ອຕັ້ງໄວ້ທີ່ 50%, ເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຊ່ວງຄວາມສະຫວ່າງໃນພາບຈະຖືກໃຊ້ສຳລັບໂທນສີສ່ວນເງົາ ແລະ ອີກເຄິ່ງໜຶ່ງສຳລັບໂທນສີສ່ວນສະຫວ່າງ.
ບີບອັດ: ເປີເຊັນຂອງຊ່ວງຄວາມສະຫວ່າງທັງໝົດ (ໂທນສີປານກາງ) ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກການແຍກໂທນສີ. ນີ້ຈະບີບອັດເອັບເຟັກໃຫ້ຢູ່ສະເພາະສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ ໃນຂະນະທີ່ຍັງຮັກສາໂທນສີປານກາງໄວ້.

ການເດໂມເຊກ (demosaic)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ສ້າງພິກເຊວ RGB ເຕັມຮູບແບບຈາກການອ່ານຄ່າອາເຣຕົວຕອງສີ (color filter array) ຂອງເຊັນເຊີ.
ຈຸດປະສົງ: ຈຳເປັນຕ້ອງມີ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear), ໄຟລ໌ຣໍ (raw), ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).
ການປະມວນຜົນ: ເສັ້ນຊື່ (linear), ດິບ (raw).
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ຄວບຄຸມວິທີການຖອດລະຫັດໂມເຊ (demosaic) ຂອງໄຟລ໌ດິບ ແລະ ເລືອກໃຊ້ການເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດໃນຂັ້ນຕອນການບັນທຶກ (capture sharpening).

🔗ຟິວເຕີເບເຢີ (bayer filters)

ເຊລຮັບແສງຂອງກ້ອງດິຈິຕອນ (ໂດຍທົ່ວໄປເອີ້ນວ່າ “ຈຸດຮັບແສງ” ຫຼື “photosites”) ບໍ່ມີຄວາມອ່ອນໄຫວຕໍ່ສີ – ພວກມັນສາມາດບັນທຶກໄດ້ພຽງແຕ່ລະດັບຄວາມສະຫວ່າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນເທົ່ານັ້ນ. ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ພາບສີ, ແຕ່ລະເຊລຈະຖືກປິດທັບດ້ວຍຟິວເຕີສີ (ແດງ, ຂຽວ ຫຼື ຟ້າ) ເພື່ອໃຫ້ແສງຂອງສີນັ້ນຜ່ານໄປໄດ້. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ແຕ່ລະຈຸດຮັບແສງ (ແລະ ແຕ່ລະ “ພິກເຊລ” ຂອງພາບດິບ) ຈະມີຂໍ້ມູນຂອງຊ່ອງສີດຽວເທົ່ານັ້ນ.

ຊຸດຂອງຟິວເຕີສີທີ່ປົກຄຸມເຊັນເຊີ, ທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນຊື່ Color Filter Array (CFA), ໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນຈັດລຽງໃນຮູບແບບໂມເຊ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຟິວເຕີເບເຢີ (Bayer filter) (ເຖິງວ່າຈະມີຮູບແບບອື່ນນຳໃຊ້ຄືກັນ). ຂັ້ນຕອນການຖອດລະຫັດໂມເຊ (demosaic algorithm) ຈະສ້າງຊ່ອງສີອື່ນໆຄືນໃໝ່ ໂດຍການຄຳນວນຫາຄ່າລະຫວ່າງກາງ (interpolation) ຈາກຂໍ້ມູນຂອງຈຸດຮັບແສງຂ້າງຄຽງ. ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ ສາມາດອ່ານໄດ້ທີ່ບົດຄວາມ Wikipedia ກ່ຽວກັບ demosaicing ແລະ Bayer filter.

ການເບິ່ງເຫັນໃນບ່ອນແສງໜ້ອຍ (lowlight vision)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ຈຳລອງການເບິ່ງເຫັນຂອງມະນຸດໃນຕອນກາງຄືນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: non-linear, Lab, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, XYZ.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ຈຳລອງການເບິ່ງເຫັນຂອງມະນຸດໃນບ່ອນແສງໜ້ອຍ. ໂມດູນນີ້ຍັງສາມາດໃຊ້ເພື່ອປ່ຽນພາບກາງເວັນເປັນກາງຄືນໄດ້.

ແນວຄິດຄືການຄຳນວນພາບແບບ scotopic vision, ຊຶ່ງແມ່ນການເບິ່ງເຫັນຜ່ານຈຸລັງຮູບແທ່ງ (rods) ແທນທີ່ຈະແມ່ນຈຸລັງຮູບຈວຍ (cones) ໃນດວງຕາເມື່ອຢູ່ໃນບ່ອນແສງໜ້ອຍ. ຄວາມສະຫວ່າງແບບ Scotopic ຈະຖືກນຳມາປະສົມກັບຄ່າ photopic (ພິກເຊລສີປົກກະຕິ) ໂດຍໃຊ້ຟັງຊັນການປະສົມ. ໂມດູນນີ້ຍັງສາມາດຈຳລອງ Purkinje effect ໂດຍການເພີ່ມສີຟ້າລົງໃນສ່ວນທີ່ມືດຂອງຮູບພາບ.

ໂມດູນນີ້ມາພ້ອມກັບຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າ (presets) ຫຼາຍແບບ, ຊຶ່ງສາມາດໃຊ້ເພື່ອເຮັດໃຫ້ເຂົ້າໃຈວິທີການເຮັດວຽກໄດ້ດີຂຶ້ນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ເສັ້ນໂຄ້ງ (curve): ແກນນອນສະແດງຄວາມສະຫວ່າງຂອງພິກເຊລຈາກມືດ (ຊ້າຍ) ຫາ ສະຫວ່າງ (ຂວາ). ແກນຕັ້ງສະແດງຮູບແບບ ການເບິ່ງເຫັນຈາກກາງຄືນ (ລຸ່ມ) ຫາ ກາງເວັນ (ເທິງ).
ສີຟ້າ (blue): ຕັ້ງຄ່າສີຟ້າໃນສ່ວນເງົາ (Purkinje effect).

ການປະສົມພາບ (composite)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ລວມຮູບພາບກັບອົງປະກອບຈາກຮູບອື່ນທີ່ຜ່ານການປະມວນຜົນແລ້ວ (ຍ້າຍໂມດູນນີ້ໄປໄວ້ຫຼັງ output color profile ຖ້າທ່ານເຫັນສີເປັນຂັ້ນ).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ສ້າງຮູບພາບປະສົມໂດຍການວາງຮູບທີ່ຜ່ານການປະມວນຜົນແລ້ວທັບເທິງຮູບປັດຈຸບັນ.

ລາກ ແລະ ວາງຮູບທີ່ປະມວນຜົນແລ້ວຈາກແຖບຟີມ (filmstrip) ລົງໃນຊ່ອງ “ວາງຮູບຈາກແຖບຟີມບ່ອນນີ້” ເພື່ອວາງທັບຮູບທີ່ເລືອກ, ຈາກນັ້ນປັບແຕ່ງຕຳແໜ່ງ ແລະ ຄຸນສົມບັດຕ່າງໆຂອງຮູບທີ່ວາງທັບນັ້ນ.

ກະລຸນາສັງເກດຈຸດຕ່າງໆດັ່ງນີ້:

ໂມດູນນີ້ບໍ່ໄດ້ລວມເອົາທໍ່ປະມວນຜົນ (pixelpipe) ທັງໝົດຂອງຮູບທີ່ມາວາງທັບ – ລວມເອົາສະເພາະສ່ວນທີ່ຢູ່ກ່ອນໂມດູນ composite ເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການລວມໂມດູນໃດໆທີ່ຢູ່ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ທ່ານຄວນຍ້າຍໂມດູນ composite ໃນຮູບທີ່ຈະມາວາງທັບໄປໄວ້ທາງຫຼັງສຸດ ແລະ ແກ້ໄຂໃຫ້ສຳເລັດກ່ອນທີ່ຈະລາກມາວາງໃສ່ຮູບເປົ້າໝາຍ.
ເນື່ອງຈາກ darktable ຈະຕ້ອງປະມວນຜົນສອງຮູບພ້ອມກັນ, ສິ່ງນີ້ອາດຈະເຮັດໃຫ້ປະສິດທິພາບຫຼຸດລົງຢ່າງຊັດເຈນ, ດັ່ງນັ້ນ ພະຍາຍາມຫຼີກລ່ຽງການແກ້ໄຂທີ່ຊັບຊ້ອນຫຼາຍເກີນໄປໃນທັງສອງຮູບ.
ຮູບທີ່ມາວາງທັບຈະຖືກນຳເຂົ້າດ້ວຍຄວາມລະອຽດພຽງ 8 ບິດ ຕໍ່ພິກເຊວ ແທນທີ່ຈະເປັນຄ່າ floating point ເຕັມຮູບແບບທີ່ໃຊ້ໃນ darktable. ໝາຍຄວາມວ່າການປ່ຽນແປງໃຫຍ່ໆຫຼັງຈາກໂມດູນ composite ອາດຈະເຮັດໃຫ້ເກີດສີເປັນຂັ້ນ (banding). ໃນກໍລະນີດັ່ງກ່າວ, ແນະນຳໃຫ້ປະມວນຜົນຮູບໃຫ້ຫຼາຍທີ່ສຸດກ່ອນທີ່ຈະຮອດໂມດູນ composite. ໃຫ້ຍ້າຍໂມດູນ composite ໄປຕາມຕຳແໜ່ງທີ່ເໝາະສົມເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຜົນນີ້.

ການລົດແສງແບບໄລ່ລະດັບ (graduated density)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ຈຳລອງຟິລເຕີລົດແສງແບບໄລ່ລະດັບ (graduated neutral density filter).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ: ແບບເສັ້ນຊື່ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່, RGB, ອ້າງອີງຕາມສາກ.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, display-referred.

ຈຳລອງຟິລເຕີລົດແສງແບບໄລ່ລະດັບ ເພື່ອປັບແກ້ການຮັບແສງ ແລະ ສີໃນລັກສະນະຄ່ອຍໆ ປ່ຽນແປງ.

ເສັ້ນຈະສະແດງເທິງໜ້າຈໍ ຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດປັບຕຳແໜ່ງ ແລະ ການໝູນຂອງການໄລ່ສີໄດ້ດ້ວຍເມົາສ໌.

ໂມດູລນີ້ອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຈຸດລົບແບບແຖບສີ (banding artifacts) ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂບາງຢ່າງ. ເຈົ້າຄວນພິຈາລະນາເປີດໃຊ້ງານໂມດູລ ດິດເທີ ຫຼື ໂພສເຕີໄຣສ໌ (dither or posterize) ເພື່ອລົດບັນຫາເຫຼົ່ານີ້.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄວາມເຂັ້ມ (density): ຕັ້ງຄ່າຄວາມເຂັ້ມຂອງຟິລເຕີ (EV). ຄ່າຕ່ຳຈະເຮັດໃຫ້ຮູບມືດລົງເລັກນ້ອຍ ໃນຂະນະທີ່ຄ່າສູງຈະສ້າງຟິລເຕີທີ່ເຂັ້ມຂຸ້ນ.
ຄວາມແຂງ (hardness): ລະດັບການໄລ່ລະດັບຂອງການໄລ່ສີ. ຄ່າຕ່ຳຈະສ້າງການເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ນຸ່ມນວນ, ໃນຂະນະທີ່ຄ່າສູງຈະເຮັດໃຫ້ການເຊື່ອມຕໍ່ເຫັນຊັດເຈນ ຫຼື ຕັດກັນຫຼາຍຂຶ້ນ.
ການໝູນ (rotation): ການໝູນຂອງຟິລເຕີ. ຄ່າລົບຈະໝູນຕາມເຂັມໂມງ. ການໝູນຍັງສາມາດຕັ້ງຄ່າໄດ້ໂດຍການລາກປາຍເສັ້ນການໄລ່ສີດ້ວຍເມົາສ໌.
ຄ່າສີ (hue): ເລືອກຄ່າສີເພື່ອເພີ່ມສີຍ້ອມ (color cast) ໃຫ້ກັບການໄລ່ສີ.
ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີ (saturation): ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີຍ້ອມທີ່ຈະເພີ່ມໃຫ້ກັບການໄລ່ສີ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນເປັນ 0 ເຊິ່ງເປັນສີທີ່ເປັນກາງ)

ການລົດໝອກຄັວນ (haze removal)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ລົບໝອກ ແລະ ຄວາມມົວຈາກບັນຍາກາດອອກຈາກຮູບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ຄວາມຖີ່ (frequential), RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ລົດຜົນກະທົບຂອງຝຸ່ນ ແລະ ໝອກຄັວນໃນບັນຍາກາດໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ໂມດູລນີ້ຍັງສາມາດໃຊ້ໃນລັກສະນະທົ່ວໄປເພື່ອເພີ່ມສີສັນໃຫ້ກັບຮູບ ໂດຍສະເພາະໃນພື້ນທີ່ທີ່ມີຄອນທຣາສຕ່ຳ.

ໝອກຄັວນຈະດູດຊຶມແສງຈາກວັດຖຸໃນສາກ ແຕ່ມັນກໍເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງແສງພື້ນຫຼັງທີ່ຟຸ້ງກະຈາຍ. ໂມດູລການລົດໝອກຄັວນຈະປະເມີນປະລິມານໝອກຄັວນໃນແຕ່ລະສ່ວນຂອງຮູບກ່ອນ. ຈາກນັ້ນມັນຈະລົບແສງພື້ນຫຼັງທີ່ຟຸ້ງກະຈາຍອອກຕາມຄວາມແຮງຂອງມັນໃນແຕ່ລະພື້ນທີ່ ແລະ ກູ້ຄືນແສງຕົ້ນສະບັບຂອງວັດຖຸ.

ການຕັ້ງຄ່າຕົວຄວບຄຸມທັງສອງຂອງໂມດູລໄວ້ທີ່ຄ່າສູງສຸດ (unity) ຈະເຮັດໃຫ້ການລົດໝອກຄັວນມີປະສິດທິພາບສູງສຸດ ແຕ່ກໍອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຈຸດລົບ (artifacts) ໄດ້. ການລົບແສງບັນຍາກາດອອກທັງໝົດອາດເຮັດໃຫ້ຮູບເບິ່ງແບນ ແລະ ເບິ່ງບໍ່ເປັນທຳມະຊາດ. ຄ່າທີ່ເໝາະສົມໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຈະຕ່ຳກວ່າຄ່າສູງສຸດ ແລະ ຂຶ້ນກັບຮູບແຕ່ລະຮູບ ລວມທັງຄວາມມັກສ່ວນຕົວ.

ໝາຍເຫດ: ເຖິງແມ່ນວ່າໂມດູລນີ້ຈະເພີ່ມຄອນທຣາສ, ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ຖືກອອກແບບມາເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ, ແລະ ຈະໃຊ້ບໍ່ໄດ້ຜົນກັບຮູບຈຳນວນຫຼາຍທີ່ບໍ່ມີໝອກຄັວນແທ້ໆ. ເພື່ອເພີ່ມຄອນທຣາສໃນຮູບທີ່ບໍ່ມີໝອກ, ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ ຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນ (local contrast), ການຟຸ້ງ ຫຼື ການເຮັດໃຫ້ຄົມ (diffuse or sharpen), ຫຼື ໃຊ້ແຖບ 4-ways ໃນ ສົມດຸນສີ RGB (color balance rgb) (ຫຼຸດສ່ວນເງົາ ແລະ ເພີ່ມຄວາມສະຫວ່າງ).

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄວາມແຮງ (strength): ປະລິມານການລົດໝອກຄັວນ. ທີ່ຄ່າສູງສຸດ (unity), ໂມດູລຈະລົບໝອກຄັວນທີ່ກວດພົບອອກ 100 ເປີເຊັນ ຕາມໄລຍະທາງທີ່ກຳນົດ. ຄ່າລົບຈະເພີ່ມປະລິມານໝອກຄັວນໃນຮູບ.
ໄລຍະທາງ (distance): ຈຳກັດໄລຍະທາງທີ່ຈະລົດໝອກຄັວນ. ສຳລັບຄ່າທີ່ນ້ອຍ, ການລົດໝອກຄັວນຈະຖືກຈຳກັດຢູ່ສະເພາະສ່ວນໜ້າ (foreground) ຂອງຮູບ. ໝອກຄັວນຈະຖືກລົບອອກຈາກທັງຮູບຫາກຕັ້ງພາຣາມີເຕີໄລຍະທາງໄວ້ທີ່ຄ່າສູງສຸດ (unity). ຫາກຄ່າ ຄວາມແຮງ ເປັນລົບ, ຕົວຄວບຄຸມໄລຍະທາງຈະບໍ່ສົ່ງຜົນໃດໆ.

ການວາງແນວ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ພິກ ຫຼື ໝຸນຮູບເທື່ອລະ 90 ອົງສາ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ທາງເລຂາຄະນິດ (geometric), RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ໝຸນຮູບເທື່ອລະ 90 ອົງສາ ຫຼື ພິກຮູບໃນແນວນອນ ແລະ/ຫຼື ແນວຕັ້ງ.

ໂມດູນນີ້ຖືກເປີດໃຊ້ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ການວາງແນວ (ການໝຸນ) ຈະຖືກກຳນົດໂດຍອັດຕະໂນມັດໂດຍອີງຕາມຂໍ້ມູນ Exif ຂອງຮູບ.

ການວາງແນວຍັງສາມາດກຳນົດໄດ້ໂດຍໃຊ້ໂມດູນ ການຈັດການກັບຮູບທີ່ເລືອກ ໃນໜ້າ ໄລທ໌ເທເບິລ (lighttable).

ໝາຍເຫດ: ພື້ນທີ່ ການຄຣັອບ (crop) ຈະຖືກຮັກສາໄວ້ເມື່ອມີການປ່ຽນແປງການວາງແນວ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ການແປງ: ຄລິກສອງບາດທີ່ປ້າຍຊື່ເພື່ອຕັ້ງຄ່າການແປງກັບຄືນເປັນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ
ໝຸນທວນເຂັມໂມງ: ໝຸນຮູບ 90 ອົງສາທວນເຂັມໂມງ
ໝຸນຕາມເຂັມໂມງ: ໝຸນຮູບ 90 ອົງສາຕາມເຂັມໂມງ
ພິກແນວນອນ: ພິກຮູບ (ແບບແວ່ນແຍງ) ໃນແນວນອນ
ພິກແນວຕັ້ງ: ພິກຮູບ (ແບບແວ່ນແຍງ) ໃນແນວຕັ້ງ
ສະແດງເສັ້ນຄຳແນະນຳ (show guides): ໝາຍຕິກໃສ່ຊ່ອງເພື່ອສະແດງເສັ້ນຄຳແນະນຳເມື່ອມີການໃຊ້ງານໂມດູນ. ຄລິກທີ່ໄອຄອນເບື້ອງຂວາເພື່ອຄວບຄຸມຄຸນສົມບັດຂອງເສັ້ນຄຳແນະນຳ. ເບິ່ງ ເສັ້ນຄຳແນະນຳ ແລະ ສິ່ງວາງທັບ ສຳລັບລາຍລະອຽດ.

ການຮັບແສງ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປັບແຕ່ງການຮັບແສງຂອງການຖ່າຍຮູບຄືນໃໝ່ ຄືກັບວ່າເຈົ້າຍັງປັບຢູ່ໃນກ້ອງ ໂດຍໃຊ້ການເຮັດໃຫ້ແຈ້ງຂຶ້ນແບບຮັກສາສີ ຄ້າຍຄືກັບການເພີ່ມຄ່າ ISO.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ເພີ່ມ ຫຼື ຫຼຸດຄວາມສະຫວ່າງໂດຍລວມຂອງຮູບ.

ໂມດູລນີ້ມີສອງຮູບແບບການເຮັດວຽກ:

ປັບເອງ (manual): ຕັ້ງຄ່າ ການຮັບແສງ ແລະ ລະດັບສີດຳ ດ້ວຍຕົນເອງ
ອັດຕະໂນມັດ (ສະເພາະຮູບ RAW): ໃຊ້ການວິເຄາະຮີສໂຕກຣາມຂອງຮູບເພື່ອຕັ້ງຄ່າການຮັບແສງໂດຍອັດຕະໂນມັດ. Darktable ຈະເລືອກການຊົດເຊີຍການຮັບແສງທີ່ຈຳເປັນເພື່ອຍ້າຍຄ່າ ເປີເຊັນໄທລ໌ (percentile) ທີ່ເລືອກໄປຫາ ລະດັບເປົ້າໝາຍ ທີ່ກຳນົດໄວ້ (ເບິ່ງຄຳນິຍາມລຸ່ມນີ້). ໂໝດນີ້ມີປະໂຫຍດຫຼາຍສຳລັບການປັບແຕ່ງຮູບຈຳນວນຫຼາຍໃຫ້ມີການຮັບແສງເທົ່າກັນໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ຕົວຢ່າງການໃຊ້ງານທົ່ວໄປຄືການລົດການກະພິບ (deflickering) ຂອງຮູບຖ່າຍແບບທາມແລບສ໌ (time-lapse).

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ໂໝດ: ເລືອກຮູບແບບການເຮັດວຽກ (ອັດຕະໂນມັດ/ປັບເອງ).
ຊົດເຊີຍການຮັບແສງຂອງກ້ອງ (ໂໝດປັບເອງ): ລົບລ້າງຄ່າການຊົດເຊີຍແສງຂອງກ້ອງໂດຍອັດຕະໂນມັດ (ອ້າງອີງຈາກຂໍ້ມູນ Exif ຂອງຮູບ).
highlight preservation mode (manual mode): Some cameras underexpose the raw file in specific modes such as HDR, dynamic range expansion, highlight tone priority, HLG or AutoLightingOptimizer to protect the highlights. When enabled, it restores the withheld exposure (the amount, in EV, is shown on the button). This control appears only when such a mode is detected in the image’s Exif data.
ການຮັບແສງ (ໂໝດປັບເອງ): ເພີ່ມ (ເລື່ອນໄປທາງຂວາ) ຫຼື ຫຼຸດ (ເລື່ອນໄປທາງຊ້າຍ) ຄ່າການຮັບແສງ (EV). ເພື່ອປັບໃຫ້ເກີນຂີດຈຳກັດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສະແດງຢູ່ໃນແຖບເລື່ອນ, ໃຫ້ຄລິກຂວາ ແລ້ວປ້ອນຄ່າທີ່ຕ້ອງການໄດ້ສູງສຸດ +/-18 EV (ເບິ່ງ ການຄວບຄຸມໂມດູລ).; ເຄື່ອງມື ຕົວເລືອກສີ (picker) ທາງດ້ານຂວາຈະຕັ້ງຄ່າການຮັບແສງເພື່ອໃຫ້ຄ່າສະເລ່ຍຂອງພື້ນທີ່ທີ່ເລືອກ ກົງກັບຄວາມສະຫວ່າງເປົ້າໝາຍທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນຕົວເລືອກ ການຈັບຄູ່ການຮັບແສງສະເພາະພື້ນທີ່.
ເປີເຊັນໄທລ໌ (percentile) (ໂໝດອັດຕະໂນມັດ): ກຳນົດຕຳແໜ່ງໃນຮີສໂຕກຣາມທີ່ຈະໃຊ້ສຳລັບການປັບແກ້ການຮັບແສງອັດຕະໂນມັດ. ເປີເຊັນໄທລ໌ທີ່ 50% ໝາຍເຖິງຕຳແໜ່ງໃນຮີສໂຕກຣາມທີ່ມີຄ່າພິກເຊວ 50% ສູງກວ່າ ແລະ 50% ຕ່ຳກວ່າຄ່າການຮັບແສງນັ້ນ.
ລະດັບເປົ້າໝາຍ (ໂໝດອັດຕະໂນມັດ): ກຳນົດລະດັບເປົ້າໝາຍສຳລັບການປັບແກ້ການຮັບແສງອັດຕະໂນມັດ (EV) ໂດຍທຽບກັບຈຸດສີຂາວ (white point) ຂອງກ້ອງ.
ການປັບແກ້ລະດັບສີດຳ (ທັງໂໝດປັບເອງ ແລະ ອັດຕະໂນມັດ): ປັບຈຸດລະດັບສີດຳເພື່ອແກ້ໄຂຄ່າ RGB ທີ່ຕິດລົບ.

ໝາຍເຫດ: ຫ້າມໃຊ້ການປັບແກ້ລະດັບສີດຳເພື່ອເພີ່ມຄວາມເຂັ້ມຂອງສີດຳ ເພາະອາດເຮັດໃຫ້ສີທີ່ເກືອບດຳຖືກຕັດອອກ (clip) ຈາກຂອບເຂດສີ (gamut) ໂດຍການສ້າງຄ່າ RGB ທີ່ຕິດລົບ. ສິ່ງນີ້ອາດກໍ່ໃຫ້ເກີດບັນຫາກັບບາງໂມດູລໃນຂັ້ນຕອນການປະມວນຜົນຕໍ່ໄປ. ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງການປັບໂທນ (tone mapping curve) ເພື່ອເພີ່ມຄວາມເຂັ້ມໃຫ້ກັບສີດຳແທນ. ຕົວຢ່າງ: ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ແຖບເລື່ອນ ການຮັບແສງສີດຳສຳພັດ (relative black exposure) ໃນແຖບ ສາກ (scene) ຂອງໂມດູລ filmic rgb, ຫຼື ປັບສ່ວນປາຍເສັ້ນໂຄ້ງໃຫ້ເລິກຂຶ້ນໃນໂມດູລ base curve.

ການເຮັດຂອບມືດ (vignetting)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ຈຳລອງການຫຼຸດລົງຂອງແສງຈາກເລນບໍລິເວນໃກ້ຂອບພາບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າ: non-linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, display-referred.

ນຳໃຊ້ເອັບເຟັກຂອບມືດກັບພາບ.

Vignetting ແມ່ນການປັບຄວາມສະຫວ່າງ ແລະ ຄວາມອີ່ມຕົວຢູ່ບໍລິເວນຂອບພາບໃນຮູບຊົງທີ່ກຳນົດ. ຫຼາຍພາຣາມິເຕີທີ່ລະບຸດັ່ງລຸ່ມນີ້ ສາມາດປັບໄດ້ດ້ວຍຕົວຄວບຄຸມແບບກຣາຟິກທີ່ຈະສະແດງເທິງພາບເມື່ອໂມດູນຖືກເລືອກ, ເຊິ່ງຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນຮູບຊົງ ແລະ ຂອບເຂດຂອງເອັບເຟັກ.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນນີ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າອາດເຮັດໃຫ້ເກີດລາຍເສັ້ນສີ (banding artifacts) ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂບາງຢ່າງ. ເຈົ້າຄວນພິຈາລະນາເປີດໃຊ້ໂມດູນ dither or posterize ເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນບັນຫານີ້.

ໝາຍເຫດເພີ່ມເຕີມ: ໂມດູນນີ້ອາດໃຫ້ຜົນລັດທີ່ເບິ່ງບໍ່ເປັນທຳມະຊາດ ແລະ ຄວນໃຊ້ຢ່າງລະມັດລະວັງ. ໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ ການເປີດຮັບແສງ (exposure) ຮ່ວມກັບ ມາກສ໌ວົງຮີ (elliptical mask) ທີ່ມີພື້ນທີ່ການປ່ຽນຜ່ານກວ້າງໆ ແລະ ຫາກຈຳເປັນ ໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ color balance rgb ດ້ວຍມາກສ໌ອັນດຽວກັນເພື່ອຫຼຸດຄວາມອີ່ມຕົວຢູ່ບໍລິເວນຂອບແທນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການຫຼຸດແສງ: ລັດສະໝີຂອງພື້ນທີ່ສ່ວນກາງກ່ອນທີ່ຈະເລີ່ມມີການເຮັດຂອບມືດ.
ລັດສະໝີຂອງການຫຼຸດແສງ: ຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຂອງການຫຼຸດແສງ. ຄ່າທີ່ຕ່ຳລົງຈະເຮັດໃຫ້ການປ່ຽນຜ່ານແຂງຂຶ້ນ.
ຄວາມສະຫວ່າງ: ຄວາມແຮງຂອງການປັບແຈ້ງ (ຄ່າບວກ) ຫຼື ປັບມືດ (ຄ່າລົບ).
ຄວາມອີ່ມຕົວ: ຄວບຄຸມຄວາມເຂັ້ມຂອງສີເມື່ອມີການຫຼຸດ/ເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວໃນພື້ນທີ່ຂອບມືດ ຫຼື ຂອບແຈ້ງ.
ຈຸດກາງແນວນອນ/ແນວຕັ້ງ: ເລື່ອນຈຸດກາງຂອງພື້ນທີ່ vignetting ໃນແນວນອນ ຫຼື ແນວຕັ້ງ.
ຮູບຊົງ: ຮູບຊົງຂອງເອັບເຟັກຂອບມືດ. ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນຄື 1 ຈະສ້າງພື້ນທີ່ເປັນວົງມົນ ຫຼື ວົງຮີ. ຄ່າທີ່ນ້ອຍກວ່າຈະເຮັດໃຫ້ຮູບຊົງເປັນຮູບສີ່ແຈຫຼາຍຂຶ້ນ; ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະປ່ຽນເປັນຮູບຊົງຄ້າຍກາກບາດ.
ອັດຕາສ່ວນອັດຕະໂນມັດ: ປັບອັດຕາສ່ວນຄວາມກວ້າງ/ຄວາມສູງຂອງພື້ນທີ່ vignetting ໂດຍອັດຕະໂນມັດໃຫ້ກົງກັບອັດຕາສ່ວນຂອງພາບ. ໂດຍທົ່ວໄປຈະເຮັດໃຫ້ພື້ນທີ່ vignetting ເປັນຮູບວົງຮີ.
ອັດຕາສ່ວນຄວາມກວ້າງ/ຄວາມສູງ: ປັບອັດຕາສ່ວນຄວາມກວ້າງ/ຄວາມສູງຂອງພື້ນທີ່ vignetting ດ້ວຍຕົນເອງ.
ການເຮັດ Dithering: ເປີດໃຊ້ການເຮັດ dithering ດ້ວຍນອຍສ໌ (noise) ແບບສຸ່ມ ເພື່ອຫຼຸດບັນຫາເສັ້ນສີ (banding artifacts) ທີ່ເກີດຈາກການໄລ່ລະດັບສີຂອງ vignette. ເລືອກ “8-bit output” ເພື່ອປ້ອງກັນການເກີດເສັ້ນສີເທິງຈໍສະແດງຜົນ ແລະ ສຳລັບໄຟລ໌ JPEG. ເມື່ອຕັ້ງເປັນ “16-bit output”, ຈະມີການໃຊ້ dithering ພຽງເລັກນ້ອຍ, ເພື່ອຊົດເຊີຍການເກີດເສັ້ນສີໃນລະດັບ 16-bit ທີ່ລະອຽດ. ປັດຈຸບັນຂໍແນະນຳໃຫ້ທ່ານໃຊ້ໂມດູນ dither or posterize ແທນ ເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນບັນຫາເສັ້ນສີ.

ການເຮັດໃຫ້ເບີຼ (blurs)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ຈຳລອງການເບີຼຈາກເລນ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມຫຼັກຟີຊິກ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ຈຳລອງການເບີຼທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມຫຼັກຟີຊິກໃນພື້ນທີ່ສີ RGB ແບບ scene-referred.

🔗ປະເພດການເບີຼ

ມີສາມປະເພດການເບີຼໃຫ້ເລືອກ:

1. ເບີຼຈາກເລນ (lens blur): ຈຳລອງໄດອາແຟຣມຂອງເລນເພື່ອສ້າງໂບເກ້ (bokeh) ແບບສັງເຄາະ.
1. ເບີຼຈາກການເຄື່ອນໄຫວ (motion blur): ຈຳລອງຜົນກະທົບຈາກການເຄື່ອນໄຫວຂອງກ້ອງ.
1. Gaussian blur: ໃຊ້ສຳລັບການລຸດສັນຍານລົບ ຫຼື ສ້າງຜົນກະທົບທາງສິລະປະ.

ແຜນວາດຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໂມດູນສະແດງໃຫ້ເຫັນຮູບຮ່າງຂອງຕົວດຳເນີນການມົວ (ເຊິ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນຊື່ ຟັງຊັນການແຜ່ກະຈາຍຂອງຈຸດ). ໂມດູນຈະປ່ຽນແຕ່ລະຈຸດແສງຈາກສາກໃຫ້ກາຍເປັນຮອຍມົວທີ່ມີຮູບຮ່າງຄືກັບຕົວດຳເນີນການມົວທີ່ສະແດງໄວ້, ໂດຍຂະໜາດຂອງຮອຍມົວນັ້ນແມ່ນກຳນົດໂດຍ ລັດສະໝີຄວາມມົວ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

🔗ທົ່ວໄປ

ລັດສະໝີການເບີຼ (blur radius): ຂະໜາດການກະຈາຍຂອງການເບີຼ.
ປະເພດການເບີຼ (blur type): ເລືອກຮູບແບບການເບີຼຕ່າງໆ.

🔗ການຄວບຄຸມສະເພາະສຳລັບການເບີຼຈາກເລນ

diaphragm blades

ຈຳນວນກີບທີ່ປະກອບເປັນໜ້າກ້ອງ. ເລນລຸ້ນເກົ່າໂດຍປົກກະຕິຈະໃຊ້ 5 ຫຼື 7 ກີບ, ສ່ວນເລນລຸ້ນໃໝ່ໂດຍປົກກະຕິຈະໃຊ້ 9 ຫຼື 11 ກີບ. ໃນທຸກກໍລະນີ, ເລນຕົວຈິງຈະມີຈຳນວນກີບເປັນເລກຄີກ ແລະ ຈຳນວນໃດໜຶ່ງທີ່ຫຼາຍກວ່າ 11 ກີບ ແມ່ນຈະເຮັດໃຫ້ໄດ້ຮູບຊົງທີ່ໃກ້ຄຽງກັບວົງມົນທີ່ສົມບູນຫຼາຍ. ຖ້າທ່ານປັບປ່ຽນການຕັ້ງຄ່າໜ້າກ້ອງດ້ວຍ ຄວາມເວົ້າ ເພື່ອສ້າງຮູບດາວ ຫຼື ເຄື່ອງໝາຍດອກຈັນ, ສ່ວນຄວບຄຸມນີ້ຈະກຳນົດວ່າຈະມີຈັກແສງ.

ຄວາມເວົ້າ (concavity)

ຄ່າຄວາມເວົ້າທີ່ 1 ຈະເຮັດໃຫ້ໄດອະແຟຣມ (diaphragm) ເປັນ ຮູບຫຼາຍຫຼ່ຽມນູນປົກກະຕິ (ຮູບສາມຫຼ່ຽມ, ຫ້າຫຼ່ຽມ, ເຈັດຫຼ່ຽມ, ແລະ ອື່ນໆ).

ຄ່າຄວາມເວົ້າທີ່ຫຼາຍກວ່າ 1 ແຕ່ຕ່ຳກວ່າ ຈຳນວນໃບໄດອະແຟຣມ - 1 ຈະປ່ຽນຮູບຮ່າງໃຫ້ເປັນຮູບດາວ.

ຄ່າຄວາມເວົ້າທີ່ຫຼາຍກວ່າ ຈຳນວນໃບໄດອະແຟຣມ - 1 ແຕ່ຕ່ຳກວ່າ ຈຳນວນໃບໄດອະແຟຣມ ຈະປ່ຽນຮູບຮ່າງໃຫ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍດອກຈັນ (asterisk), ເມື່ອຫຼຸດຄ່າ linearity ລົງຕ່ຳກວ່າ 1.

ຄ່າຄວາມເວົ້າທີ່ຫຼາຍກວ່າ ຫຼື ເທົ່າກັບ ຈຳນວນໃບໄດອະແຟຣມ ຈະປ່ຽນຮູບຮ່າງໃຫ້ເປັນ “ລວດລາຍແສງກະຈາຍ” (burst pattern).

ຄວາມເປັນເສັ້ນຊື່ (linearity)

ຄ່າ 0 ຈະສ້າງຮູບວົງມົນ, ຄ່າ 1 ຈະເຮັດໃຫ້ຂອບຂອງຮູບຮ່າງເປັນເສັ້ນຊື່.

ການໝຸນ (rotation)

ໝຸນຮູບຮ່າງຂອງການເບີຼອ້ອມຮອບຈຸດສູນກາງ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມສະເພາະສຳລັບການເບຼີແບບເຄື່ອນໄຫວ

ທິດທາງ (direction): ການກຳນົດທິດທາງຂອງເສັ້ນທາງການເຄື່ອນທີ່ເປັນອົງສາ. 0° ແມ່ນການເຄື່ອນທີ່ໃນແນວນອນ.
ຄວາມໂຄ້ງ: ຄວາມໂຄ້ງຂອງການເຄື່ອນໄຫວ. ສູນຈະສ້າງເສັ້ນຊື່, ຄ່າລົບຈະສ້າງຄວາມໂຄ້ງແບບຍຸບເຂົ້າ (concave), ຄ່າບວກຈະສ້າງຄວາມໂຄ້ງແບບໂນນອອກ (convex).
ຄ່າຊົດເຊີຍ (offset): ການເລື່ອນໄປຕາມເສັ້ນທາງການເຄື່ອນທີ່ຕາມເສັ້ນໂຄ້ງຂອງມັນ. ສິ່ງນີ້ມີປະໂຫຍດໃນການເລືອກສ່ວນຂອງເສັ້ນທາງໂຄ້ງທີ່ມີຄວາມສົມມາດ, ເຊິ່ງຈະສ້າງຮູບຮ່າງແບບຫາງດາວ (coma shape) (ຕົວຢ່າງ 1: direction = -45°, curvature = +2, offset = +0.5 ; ຕົວຢ່າງ 2: direction = -45°, curvature = +1, offset = +1).

🔗ຂໍ້ຄວນລະວັງ

ໂມດູນນີ້ຖືກພັດທະນາໂດຍໃຊ້ຄອນໂວນູຊັນແບບ “ພື້ນຖານ” (naive convolution), ເຊິ່ງເປັນອານກໍຣິທຶມທີ່ຊ້າ. ຍັງມີວິທີທີ່ໄວກວ່າ (ໂດຍໃຊ້ FFT) ແຕ່ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຖືກນຳມາໃຊ້. ການເຮັດວຽກຜ່ານ GPU ໂດຍໃຊ້ OpenCL ອາດຈະຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນບັນຫານີ້ໄດ້ບາງສ່ວນ. ແຕ່ໃນທຸກກໍລະນີ, ເວລາໃນການປະມວນຜົນຂອງໂມດູນຈະເພີ່ມຂຶ້ນຕາມກຳລັງສອງຂອງລັດສະໝີຄວາມມົວ.

ເກຣນ (grain)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ຈຳລອງເກຣນເງິນ (silver grains) ຈາກຟິລມ໌.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: non-linear, Lab, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ຈຳລອງເກຣນຂອງຟິລມ໌ອານາລັອກ. ເກຣນຈະຖືກປະມວນຜົນເທິງຊ່ອງສັນຍານ L ຂອງພື້ນທີ່ສີ Lab.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄວາມຫຍາບ (coarseness): ຂະໜາດຂອງເກຣນ, ປັບຂະໜາດເພື່ອຈຳລອງຄ່າ ISO.
ຄວາມແຮງ (strength): ຄວາມແຮງຂອງເອັບເຟັກ.
ການເນັ້ນໂທນກາງ (mid-tone bias): ການເນັ້ນໄປທີ່ສ່ວນໂທນກາງ. ເມື່ອຄ່ານີ້ເພີ່ມຂຶ້ນ, ເກຣນຈະເບິ່ງເຫັນໄດ້ນ້ອຍລົງໃນສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນແຈ້ງ.

ແກ້ໄຂໂປຣໄຟລ໌ຂາເຂົ້າ (unbreak input profile)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປັບແກ້ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າທີ່ອອກແບບມາເພື່ອໃຊ້ກັບ RGB ແບບບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, display-referred.

ເພີ່ມເສັ້ນໂຄ້ງການປັບແກ້ໃຫ້ກັບຂໍ້ມູນພາບ. ສິ່ງນີ້ຈຳເປັນຫາກເຈົ້າເລືອກໂປຣໄຟລ໌ຂາເຂົ້າບາງຢ່າງໃນໂມດູນ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ.

ຫາກເຈົ້າເລືອກໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ ICC ຈາກຜູ້ຜະລິດກ້ອງໃນໂມດູນ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ, ມັກຈະຕ້ອງມີການໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງການປັບແກ້ລ່ວງໜ້າກັບຂໍ້ມູນພາບ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຜົນລັດສຸດທ້າຍເບິ່ງມືດເກີນໄປ. ການປະມວນຜົນເພີ່ມເຕີມນີ້ບໍ່ຈຳເປັນຫາກເຈົ້າໃຊ້ color matrices ມາດຕະຖານ ຫຼື ແບບປັບປຸງຂອງ darktable.

ເສັ້ນໂຄ້ງການປັບແກ້ຖືກກຳນົດດ້ວຍສ່ວນທີ່ເປັນເສັ້ນຊື່ ເຊິ່ງຂະຫຍາຍຈາກສ່ວນເງົາໄປຫາຂີດຈຳກັດສູງສຸດບາງຄ່າ ແລະ ເສັ້ນໂຄ້ງແກມມາ (gamma) ທີ່ກວມເອົາໂທນສີປານກາງ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ. ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ ກະລຸນາເບິ່ງໂຄງການ UFRaw.

ເສັ້ນຊື່ (linear): ຂີດຈຳກັດສູງສຸດສຳລັບພື້ນທີ່ທີ່ຖືວ່າເປັນເງົາ ແລະ ເປັນບ່ອນທີ່ບໍ່ມີການປັບແກ້ແກມມາ. ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ໂປຣໄຟລ໌ຈະຕ້ອງການຄ່າລະຫວ່າງ 0.0 ຫາ 0.1.
ແກມມາ (gamma): ຄ່າແກມມາທີ່ຈຳເປັນເພື່ອຊົດເຊີຍໂປຣໄຟລ໌ຂາເຂົ້າ. ສ່ວນຫຼາຍຄ່າທີ່ຕ້ອງການຄື 0.45 (ເຊິ່ງເປັນຄ່າສ່ວນກັບຂອງແກມມາ 2.2 ທີ່ໃຊ້ໃນໂປຣໄຟລ໌ຂອງຜູ້ຜະລິດບາງລາຍ).

ຂະຫຍາຍພື້ນທີ່ພາບ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ເພີ່ມພື້ນທີ່ວ່າງໃຫ້ກັບດ້ານຊ້າຍ, ເທິງ, ຂວາ ຫຼື ລຸ່ມ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ເພີ່ມຂະໜາດຂອງພື້ນທີ່ຮູບ (canvas) ແລະ ຕື່ມສ່ວນທີ່ເພີ່ມເຂົ້າມາດ້ວຍສີທີ່ເລືອກ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ເປີເຊັນດ້ານຊ້າຍ: ປະລິມານການຂະຫຍາຍອອກໄປທາງດ້ານຊ້າຍຂອງຮູບ.
ເປີເຊັນດ້ານຂວາ: ປະລິມານການຂະຫຍາຍອອກໄປທາງດ້ານຂວາຂອງຮູບ.
ເປີເຊັນດ້ານເທິງ: ປະລິມານການຂະຫຍາຍອອກໄປທາງດ້ານເທິງຂອງຮູບ.
ເປີເຊັນດ້ານລຸ່ມ: ປະລິມານການຂະຫຍາຍອອກໄປທາງດ້ານລຸ່ມຂອງຮູບ.
ສີ: ສີທີ່ຈະໃຊ້ຕື່ມໃສ່ໃນພື້ນທີ່ທີ່ເພີ່ມເຂົ້າມາ.

ຂາວດຳ (monochrome)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປ່ຽນຮູບເປັນຂາວດຳຢ່າງໄວວາໂດຍການໃຊ້ຕົວຕອງສີທີ່ປັບຄ່າໄດ້.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ປ່ຽນຮູບເປັນຂາວດຳຢ່າງໄວວາໂດຍການໃຊ້ຕົວຕອງສີທີ່ປັບຄ່າໄດ້.

ເພື່ອໃຊ້ໂມດູນນີ້, ກ່ອນອື່ນໃຫ້ຫຼຸດຂະໜາດຂອງຕົວຕອງລົງ (ເພື່ອເນັ້ນເອັບເຟັກຂອງມັນ) ແລະ ເລື່ອນມັນໄປຕາມແຖບສີເພື່ອຫາຄ່າຕົວຕອງທີ່ດີທີ່ສຸດສຳລັບຮູບທີ່ຕ້ອງການ. ຈາກນັ້ນຄ່ອຍໆຂະຫຍາຍ ຕົວຕອງເພື່ອລວມເອົາໂທນສີອື່ນໆ ແລະ ເຮັດໃຫ້ໄດ້ໂທນສີທີ່ເບິ່ງເປັນທຳມະຊາດຂຶ້ນ.

ເຖິງວ່າໂມດູນນີ້ຈະໃຊ້ງານງ່າຍ, ແຕ່ຜົນລັບທີ່ດີກວ່າມັກຈະໄດ້ມາຈາກການໃຊ້ preset ຈຳລອງສີຟີມ ໃນໂມດູນ ການປັບທຽບສີ (color calibration).

ໝາຍເຫດ: ໃນບາງກໍລະນີ, ໂດຍສະເພາະເມື່ອມີແຫຼ່ງກຳເນີດແສງສີຟ້າທີ່ມີຄວາມອີ່ມຕົວສູງຢູ່ໃນພາບ, ໂມດູນນີ້ອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຈຸດສີດຳທີ່ຜິດປົກກະຕິ. ໃຫ້ໃຊ້ຕົວເລືອກ gamut clipping ໃນໂມດູນ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ ເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫານີ້.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຂະໜາດ/ຕຳແໜ່ງຂອງຕົວຕອງ: ຕຳແໜ່ງກາງເລີ່ມຕົ້ນຂອງຕົວຕອງຈະໃຫ້ຜົນທີ່ເປັນກາງ, ແຕ່ການລາກມັນໄປຕຳແໜ່ງອື່ນຈະເປັນການໃຊ້ ຕົວຕອງທີ່ຄ້າຍຄືກັບການຖ່າຍຮູບຂາວດຳຜ່ານແຜ່ນກອງສີແບບດັ້ງເດີມ.; ສາມາດເປີດໃຊ້ ເຄື່ອງມືດູດສີ ເພື່ອຕັ້ງຕຳແໜ່ງ ແລະ ຂະໜາດຂອງຕົວຕອງອັດຕະໂນມັດຕາມສ່ວນຂອງຮູບທີ່ເລືອກ. ໝູນລໍ້ເມົາສ໌ເພື່ອ ປ່ຽນຂະໜາດຕົວຕອງ ຊຶ່ງຈະເຮັດໃຫ້ຊ່ວງສີທີ່ຖືກເລືອກມີຄວາມລະອຽດຫຼາຍຂຶ້ນ ຫຼື ໜ້ອຍລົງ.
ຈຸດສະຫວ່າງ (highlights): ຄວບຄຸມວ່າຈະຮັກສາລາຍລະອຽດສ່ວນທີ່ສະຫວ່າງໄວ້ຫຼາຍປານໃດ.

ເຂດສີ (color zones)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປັບປ່ຽນຄ່າສີ (hue), ຄວາມສົດ (chroma) ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງ (lightness) ຂອງພິກເຊວສະເພາະສ່ວນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ປັບແຕ່ງຄວາມສະຫວ່າງ, ຄວາມສົດ ແລະ ຄ່າສີຂອງພິກເຊວ ໂດຍອີງຕາມຄ່າຄວາມສະຫວ່າງ, ຄວາມສົດ ແລະ ຄ່າສີເດີມຂອງພວກມັນ.

ໂມດູນນີ້ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ CIE LCh ຊຶ່ງແຍກພິກເຊວອອກເປັນສ່ວນປະກອບ ຄວາມສະຫວ່າງ, ຄວາມສົດ ແລະ ຄ່າສີ. ມັນຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານປັບແຕ່ງຄ່າເຫຼົ່ານີ້ຂອງກຸ່ມພິກເຊວທີ່ຕ້ອງການໂດຍການໃຊ້ ເສັ້ນໂຄ້ງ (curves).

ກ່ອນອື່ນ ທ່ານຕ້ອງເລືອກວ່າຈະປັບແຕ່ງ (ເລືອກ) ພິກເຊວໂດຍອີງຕາມຄວາມສະຫວ່າງ, ຄວາມສົດ ຫຼື ຄ່າສີຂອງພວກມັນ. ຈາກນັ້ນທ່ານສາມາດໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງສາມເສັ້ນໃນແຕ່ລະແຖບ ເພື່ອປັບຄວາມສະຫວ່າງ, ຄວາມສົດ ແລະ ຄ່າສີຂອງຊ່ວງພິກເຊວທີ່ເລືອກໄວ້.

ໝາຍເຫດ: ຄວນໃຊ້ໂມດູນນີ້ດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ ເພາະການປ່ຽນຜ່ານລະຫວ່າງສີອາດຈະບໍ່ຮາບລ່ຽນ. ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ color balance rgb ຮ່ວມກັບ parametric mask ແທນ.

🔗ວິທີການເລືອກພິກເຊວ

ໂມດູນ ເຂດສີ (color zones) ມີສາມວິທີໃນການເລືອກພິກເຊວທີ່ທ່ານຕ້ອງການປັບແຕ່ງ ຄື:

ຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີ (chromatic aberrations)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປັບແກ້ຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີ (ແສງແລບ).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ປັບແກ້ຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີ.

ກົງກັນຂ້າມກັບໂມດູນ raw chromatic aberrations, ໂມດູນນີ້ບໍ່ຕ້ອງການຂໍ້ມູນ raw ເປັນຂາເຂົ້າ.

🔗ຂັ້ນຕອນການເຮັດວຽກ

ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຜົນລັດທີ່ດີທີ່ສຸດ, ແນະນຳໃຫ້ປະຕິບັດຕາມຂັ້ນຕອນດັ່ງນີ້:

ຫຼຸດຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດໃນໂມດູນ lens correction ໂດຍໃຊ້ສະໄລເດີ TCA.
ເພີ່ມຄ່າສະໄລເດີ strength (ຄວາມແຮງ) ໃນໂມດູນນີ້ເພື່ອໃຫ້ເຫັນຜົນກະທົບໄດ້ຊັດເຈນຂຶ້ນ.
ເພີ່ມຄ່າ radius (ລັດສະໝີ) ຈົນກວ່າຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີຈະຫາຍໄປ. ຖ້າຫາກຍັງບໍ່ພໍ, ໃຫ້ລອງເປີດໃຊ້ງານຄ່າ “very large chromatic aberrations” (ຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີຂະໜາດໃຫຍ່ຫຼາຍ).
ເລືອກ guide (ຕົວນຳທາງ) ທີ່ໃຫ້ຜົນລັດດີທີ່ສຸດໃນເລື່ອງຄວາມຄົມຊັດ ແລະ ຂໍ້ຜິດພາດຂອງພາບ (artifacts).
ຫຼຸດ strength ລົງເພື່ອຫຼີກເວັ້ນບໍ່ໃຫ້ສີຖືກກືນຫຼາຍເກີນໄປ.

ສຳລັບກໍລະນີທີ່ຊັບຊ້ອນກວ່າ, ເຈົ້າສາມາດລອງສິ່ງຕໍ່ໄປນີ້:

ໃຊ້ໂມດູນນີ້ຫຼາຍອັນ (instances) ທີ່ມີໂໝດການປັບແກ້ທີ່ແຕກຕ່າງກັນ – ຕົວຢ່າງ: ອັນທຳອິດໃຊ້ໂໝດ “brighten only” (ໃຫ້ສະຫວ່າງເທົ່ານັ້ນ), ແລະ ອັນທີສອງໃຊ້ໂໝດ “darken only” (ໃຫ້ມືດເທົ່ານັ້ນ).
ໃຊ້ຫຼາຍອັນທີ່ມີຄວາມແຮງຕ່ຳ ເພື່ອຄ່ອຍໆປັບແກ້ຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີເທື່ອລະໜ້ອຍ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ສີເສຍຄຸນນະພາບຫຼາຍເກີນໄປ.
ໃຊ້ໂມດູນຮ່ວມກັບມາສແບບພານາມິຕຣິກ ຫຼື ມາສແບບແຕ້ມ.
ໃຊ້ໂໝດການປະສົມ (blend modes) RGB ແດງ, ຂຽວ ແລະ ຟ້າ ເພື່ອຈຳກັດຜົນກະທົບໄວ້ສະເພາະບາງຊ່ອງສີ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

guide (ຕົວນຳທາງ): ຊ່ອງສີທີ່ຈະຖືກໃຊ້ເປັນຕົວອ້າງອີງສຳລັບການປັບແກ້.
ລັດສະໝີ (radius): ລັດສະໝີຂອງຜົນກະທົບ. ໃຫ້ເພີ່ມຂຶ້ນຈົນກວ່າຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີຈະໝົດໄປ. ນີ້ແມ່ນສະໄລເດີທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດຂອງໂມດູນ.
ຄວາມແຮງ (strength): ສະໄລເດີນີ້ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຕົວປ້ອງກັນ ແລະ ຊ່ວຍຮັກສາບໍລິເວນທີ່ມີສີສັນ ເຊິ່ງບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີ. ເພີ່ມຂຶ້ນເພື່ອການປັບແກ້ທີ່ແຮງຂຶ້ນ, ຫຼຸດລົງເພື່ອເນັ້ນການຮັກສາສີເດີມ.
ໂໝດການປັບແກ້ (correction mode): ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າຈຳກັດຜົນກະທົບໃຫ້ເຮັດໃຫ້ພິກເຊວສະຫວ່າງຂຶ້ນ ຫຼື ມືດລົງເທົ່ານັ້ນ. ເພື່ອການຄວບຄຸມທີ່ສົມບູນ, ສາມາດໃຊ້ຮ່ວມກັບໂໝດການປະສົມ R, G, B ແລະ ການໃຊ້ໂມດູນຫຼາຍອັນ.
ຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີຂະໜາດໃຫຍ່ຫຼາຍ: ເຮັດໃຫ້ຂັ້ນຕອນວິທີມີການເຮັດວຽກຊ້ຳ (iterative) ເພື່ອຊ່ວຍໃນການຫຼຸດຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີທີ່ມີຂະໜາດໃຫຍ່ຫຼາຍ.

ຄວາມສົມດຸນສີ (color balance)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປັບປ່ຽນສີສະເພາະຕາມຊ່ວງຄວາມສະຫວ່າງ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ: ເສັ້ນຊື່, Lab, ອ້າງອີງຕາມສາກ.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂາອອກ: ບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່, Lab, ອ້າງອີງຕາມສາກ.

ເຄື່ອງມືທີ່ຫຼາກຫຼາຍສຳລັບການປັບຄວາມສົມດຸນສີຂອງຮູບພາບ.

ໂມດູນນີ້ສາມາດໃຊ້ເພື່ອແກ້ໄຂສີທີ່ປົນເປື້ອນ ຫຼື ເພື່ອເພີ່ມບັນຍາກາດຂອງຮູບພາບໂດຍໃຊ້ການປັບໂທນສີ (color grading), ເຊິ່ງເປັນເທັກນິກທີ່ນິຍົມໃນອຸດສາຫະກຳຮູບເງົາ. ສຳລັບລະບົບການເຮັດວຽກແບບອ້າງອີງຕາມສາກ, ເຈົ້າຄວນພິຈາລະນາໃຊ້ໂມດູນ color balance rgb ທີ່ຖືກປັບປຸງໃໝ່ແທນ.

🔗ພາບລວມ

ໂມດູນ color balance ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າປ່ຽນສີໄດ້ສະເພາະຕາມຊ່ວງຄວາມສະຫວ່າງ (ເງົາ, ໂທນກາງ, ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ). ມັນສາມາດເຮັດໄດ້ໂດຍໃຊ້ສອງວິທີທີ່ແຕກຕ່າງກັນ:

lift, gamma, gain: ວິທີການແບບດັ້ງເດີມ, ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດຄວບຄຸມສ່ວນເງົາທຽບກັບສ່ວນສະຫວ່າງໄດ້ແຍກອອກຈາກກັນຫຼາຍຂຶ້ນ.
slope, offset, power: ມາດຕະຖານໃໝ່ທີ່ກຳນົດໂດຍ American Society of Cinematographers Color Decision List (ASC CDL) ແລະ ເໝາະສົມກວ່າສຳລັບການແກ້ໄຂແບບອ້າງອີງຕາມສາກ.

ການຕັ້ງຄ່າ master ຈະສົ່ງຜົນຕໍ່ຮູບພາບທັງໝົດ. ມັນບໍ່ມີໃຫ້ໃຊ້ໃນໂໝດ lift, gamma, gain (sRGB). ຊ່ວງຂອງສະໄລເດີຈະຖືກຈຳກັດໄວ້ທີ່ຄ່າປົກກະຕິ ([50%; 150%] ສຳລັບ saturation, [-50%; 50%] ສຳລັບ contrast), ແຕ່ເຈົ້າສາມາດກຳນົດຄ່າທີ່ສູງ ຫຼື ຕ່ຳກວ່ານັ້ນໄດ້ໂດຍການປ້ອນຄ່າຈາກແປ້ນພິມຫຼັງຈາກຄລິກຂວາທີ່ສະໄລເດີນັ້ນ.

ຄວາມສົມດຸນສີ rgb (color balance rgb)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ເຄື່ອງມືປັບໂທນສີ (color grading) ໂດຍໃຊ້ alpha masks ເພື່ອແຍກສ່ວນເງົາ (shadows), ໂທນກາງ (mid-tones) ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ (highlights).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, scene-referred.

ໂມດູນຂັ້ນສູງທີ່ນຳເອົາເຄື່ອງມືປັບໂທນສີຈາກວົງການຮູບເງົາມາສູ່ລະບົບການເຮັດວຽກຂອງພາບຖ່າຍແບບອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred pipeline).

ໂມດູນນີ້ບໍ່ເໝາະສົມສຳລັບມືໃໝ່ທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ພື້ນຖານກ່ຽວກັບທິດສະດີສີ, ເຊິ່ງອາດຈະຕ້ອງການໃຊ້ພຽງແຕ່ຄ່າ global chroma (ຄວາມສົດຂອງສີໂດຍລວມ) ແລະ global vibrance (ຄວາມສົດໃສຂອງສີໂດຍລວມ) ຈົນກວ່າຈະມີຄວາມເຂົ້າໃຈດີກ່ຽວກັບ ມິຕິຂອງສີ.

🔗ບົດນຳ

ການປັບໂທນສີ (Color-grading) ແມ່ນສ່ວນສຳຄັນຂອງການແກ້ໄຂຮູບພາບ. ມັນຊ່ວຍກຳຈັດສີທີ່ປົນເປື້ອນທີ່ບໍ່ຕ້ອງການ ແລະ ຍັງຊ່ວຍສ້າງສັນໂທນສີເພື່ອເພີ່ມບັນຍາກາດໃຫ້ກັບຮູບພາບຂອງທ່ານ. ໃນສະໄໝຂອງການຖ່າຍຮູບດ້ວຍຟີມ, ບັນຍາກາດຂອງສີສ່ວນຫຼາຍແມ່ນໄດ້ມາຈາກນ້ຳຢາເຄືອບຟີມ ແລະ ເຄມີໃນການລ້າງ, ໂດຍມີການປັບສີບາງສ່ວນພາຍໃຕ້ເຄື່ອງຂະຫຍາຍຮູບ. ສິ່ງນີ້ສິ້ນເປືອງຊັບພະຍາກອນທີ່ລາຄາແພງ ແລະ ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຖືກສະຫງວນໄວ້ສຳລັບອຸດສາຫະກຳຮູບເງົາ, ເຊິ່ງວຽກນີ້ຈະເຮັດໂດຍນັກປັບສີ (colorist).

ໃນຍຸກດິຈິຕອນ, ບ່ອນທີ່ຮູບພາບ raw ເບິ່ງແປ ແລະ ຈືດຈາງ, ການປັບໂທນສີຈຶ່ງມີບົດບາດຄືກັບນ້ຳຢາເຄືອບຟີມ, ໂດຍການນຳເອົາການປ່ຽນແປງຂອງສີກັບຄືນມາເພື່ອຈຸດປະສົງທາງສາມັນຍະພາບ (ຄວາມສວຍງາມ). ມັນຍັງຊ່ວຍເຮັດໃຫ້ຊຸດຂອງຮູບພາບ (ເຊິ່ງອາດຈະຖ່າຍພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂທີ່ແຕກຕ່າງກັນ) ມີໂທນສີທີ່ໄປໃນທາງດຽວກັນ. ສຳລັບວຽກນີ້, vectorscope ກໍມີປະໂຫຍດຫຼາຍ.

ຄວາມຜິດເພ້ຽນຂອງສີໃນໄຟລ໌ດິບ (raw chromatic aberrations)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ແກ້ໄຂຄວາມຜິດເພ້ຽນຂອງສີສຳລັບເຊັນເຊີແບບ Bayer.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear), ໄຟລ໌ຣໍ (raw), ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).
ການປະມວນຜົນ: ເສັ້ນຊື່ (linear), ດິບ (raw).
ຂາອອກ: linear, raw, scene-referred.

ແກ້ໄຂຄວາມຜິດເພ້ຽນຂອງສີໃນຮູບໄຟລ໌ດິບ (raw).

ປັດຈຸບັນໂມດູນນີ້ໃຊ້ໄດ້ສະເພາະກັບຮູບໄຟລ໌ດິບທີ່ບັນທຶກດ້ວຍເຊັນເຊີ Bayer (ເຊັນເຊີທີ່ໃຊ້ໃນກ້ອງສ່ວນໃຫຍ່) – ສຳລັບຮູບປະເພດອື່ນ, ເຈົ້າຄວນໃຊ້ໂມດູນ ຄວາມຜິດເພ້ຽນຂອງສີ (chromatic aberrations) ແທນ.

ໂມດູນນີ້ຈະບໍ່ນຳໃຊ້ການແກ້ໄຂໃດໆ ກັບຮູບທີ່ຖືກກຳນົດວ່າເປັນສີຂາວດຳ (ເບິ່ງ ການລ້າງຮູບສີຂາວດຳ ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ).

ໂມດູນນີ້ຕ້ອງການຂໍ້ມູນໄວບາລານ (white balance) ທີ່ດີ (ເຊິ່ງໄດ້ຈາກໂມດູນ ໄວບາລານ) ເພື່ອຜົນລັບທີ່ດີທີ່ສຸດ. ໃນກໍລະນີສ່ວນໃຫຍ່ ຄ່າ ເລີ່ມຕົ້ນ ແມ່ນພຽງພໍແລ້ວ.

ໝາຍເຫດວ່າ ຫາກເປີດໃຊ້ໂມດູນນີ້, ຄວນປິດການແກ້ໄຂ TCA ໃນໂມດູນ ການແກ້ໄຂເລນ (lens correction), ເພາະວ່າທັງສອງໂມດູນຈະຂັດແຍ້ງກັນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຮອບການເຮັດວຽກ (iterations): ຈຳນວນຮອບການປະມວນຜົນ. ສຳລັບຮູບສ່ວນໃຫຍ່, “ສອງເທື່ອ” ແມ່ນພຽງພໍແລ້ວ ແລະ ເປັນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ. ໃນບາງກໍລະນີ, ການເພີ່ມຄ່ານີ້ອາດຈະໃຫ້ຜົນລັບທີ່ດີກວ່າ.
ຫຼີກເວັ້ນສີພ້ຽນ (avoid colorshift): ຫາກໂມດູນເຮັດໃຫ້ເກີດສີເຈືອປົນ – ມັກຈະເປັນສີບົວ ຫຼື ສີຂຽວ – ໃຫ້ໝາຍຕິກໃສ່ຊ່ອງນີ້ເພື່ອໃຊ້ການແກ້ໄຂ.

ຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນ (local contrast)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປັບຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນ ແລະ ໂດຍລວມແຍກກັນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: non-linear, Lab, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ເພີ່ມຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນຂອງຮູບພາບ.

ເຮັດໄດ້ໂດຍການໃຊ້ຕົວຕອງແບບ local laplacian (ເລີ່ມຕົ້ນ) ຫຼື unnormalized bilateral. ທັງສອງໂໝດເຮັດວຽກສະເພາະໃນຊ່ອງສັນຍານ L ຂອງ Lab. ຕົວຕອງແບບ local laplacian ຖືກອອກແບບມາ ເພື່ອປ້ອງກັນການເກີດແສງຟຸ້ງ (halo) ທີ່ບໍ່ຕ້ອງການ ແລະ ການປີ້ນກັບຂອງການໄລ່ລະດັບສີຕາມຂອບ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ໂໝດ: ເລືອກລະຫວ່າງຕົວຕອງ local laplacian ຫຼື bilateral grid. ຫົວຂໍ້ຕໍ່ໄປນີ້ຈະອະທິບາຍ ການຄວບຄຸມທີ່ມີໃຫ້ໃນແຕ່ລະໂໝດ.

🔗bilateral grid

ຄວາມຫຍາບ (coarseness): ປັບຄວາມຫຍາບຂອງລາຍລະອຽດທີ່ຈະຖືກປັບແຕ່ງ.
ຄອນທຣາສ: ຄວບຄຸມຄວາມແຮງຂອງສູດຄຳນວນໃນການແຍກລະດັບຄວາມສະຫວ່າງ. ເພີ່ມຄ່ານີ້ເພື່ອໃຫ້ພາບເບິ່ງມີຄອນທຣາສສູງຂຶ້ນ.
ລາຍລະອຽດ (detail): ເພີ່ມ ຫຼື ລຶບລາຍລະອຽດ. ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເພີ່ມຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນ.

🔗local laplacian

ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈພາລາມິເຕີຂອງຕົວຕອງ local laplacian, ໃຫ້ຈິນຕະນາການວ່າມັນຄືການໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງ (curve) ກັບຮູບພາບ, ຄ້າຍຄືກັບກຣາຟຕໍ່ໄປນີ້:

ເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປັບແຕ່ງຊ່ວງໂທນສີຂອງສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງຂອງພາບ ໂດຍການເພີ່ມຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ປັບແຕ່ງຊ່ວງໂທນສີຂອງສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງຂອງພາບ ໂດຍການເພີ່ມຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນ.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນນີ້ທຳການເບຼີ (blur) ໃນພື້ນທີ່ສີ Lab, ເຊິ່ງອາດສົ່ງຜົນໃຫ້ເກີດບັນຫາຫຼາຍຢ່າງເມື່ອປັບຄ່າແຮງເກີນໄປ, ເຊັ່ນ ການເກີດຂອບຟຸ້ງ (halos), ຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນສູງເກີນໄປໃນສ່ວນສະຫວ່າງ, ແລະ ສີພ້ຽນໄປທາງສີຟ້າໃນສ່ວນເງົາ. ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ ຕົວປັບສົມດຸນໂທນ ແທນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ເງົາ: ຄວບຄຸມເອັບເຟັກໃນສ່ວນເງົາ. ຄ່າບວກຈະເຮັດໃຫ້ສ່ວນເງົາແຈ້ງຂຶ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຄ່າລົບຈະເຮັດໃຫ້ສ່ວນເງົາມືດລົງ.
ສ່ວນສະຫວ່າງ: ຄວບຄຸມເອັບເຟັກໃນສ່ວນສະຫວ່າງ. ຄ່າບວກຈະເຮັດໃຫ້ສ່ວນສະຫວ່າງແຈ້ງຂຶ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຄ່າລົບຈະເຮັດໃຫ້ສ່ວນສະຫວ່າງມືດລົງ.
ການປັບຈຸດສີຂາວ: ໂດຍປົກກະຕິ ອັນກໍຣິທຶມຂອງໂມດູນນີ້ຈະບໍ່ແຕະຕ້ອງຈຸດສີດຳ ແລະ ສີຂາວ. ໃນບາງກໍລະນີ ພາບອາດມີການປ່ຽນແປງຂອງໂທນສີທີ່ເກີນຈຸດສີຂາວ, ຄືສູງກວ່າຄ່າຄວາມສະຫວ່າງ 100. ການປັບຄ່າລົບໃນການປັບຈຸດສີຂາວສາມາດດຶງຄ່າເຫຼົ່ານີ້ກັບຄືນມາສູ່ຊ່ວງທີ່ເໝາະສົມ ເພື່ອໃຫ້ເຫັນລາຍລະອຽດໃນສ່ວນສະຫວ່າງຫຼາຍຂຶ້ນ.
ເຮັດໃຫ້ພາບນຸ້ມດ້ວຍ: ຟິວເຕີການເບຼີທີ່ໃຊ້: gaussian ຫຼື bilateral. ລອງໃຊ້ bilateral ຫາກການເບຼີແບບ gaussian ເຮັດໃຫ້ເກີດຂອບຟຸ້ງ (halos).
ລັດສະໝີ: ລັດສະໝີຂອງຟິວເຕີການເບຼີທີ່ໃຊ້. ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເຮັດໃຫ້ການປ່ຽນຜ່ານລະຫວ່າງເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງນຸ້ມນວນຂຶ້ນ ແຕ່ອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຂອບຟຸ້ງ. ຄ່າທີ່ຕ່ຳລົງຈະຫຼຸດຂະໜາດຂອງຂອບຟຸ້ງ ແຕ່ອາດເຮັດໃຫ້ພາບເບິ່ງບໍ່ເປັນທຳມະຊາດ. ຟິວເຕີ bilateral ຈະເກີດບັນຫາຂອບຟຸ້ງນ້ອຍກວ່າຫຼາຍ.
ບີບອັດ: ຄວບຄຸມຄວາມແຮງຂອງເອັບເຟັກທີ່ສົ່ງຜົນໄປເຖິງໂທນສີປານກາງ (mid-tones). ຄ່າສູງຈະຈຳກັດເອັບເຟັກໄວ້ສະເພາະສ່ວນທີ່ມືດທີ່ສຸດ ແລະ ສະຫວ່າງທີ່ສຸດເທົ່ານັ້ນ. ຄ່າຕ່ຳຈະສົ່ງຜົນໄປເຖິງການປັບໂທນສີປານກາງນຳ. ທີ່ 100% ໂມດູນນີ້ຈະບໍ່ເຫັນຜົນໃດໆ ເພາະຈະສົ່ງຜົນກະທົບສະເພາະສີດຳສະນິດ ແລະ ສີຂາວສະນິດເທົ່ານັ້ນ.
ການປັບສີສ່ວນເງົາ (shadows color adjustment): ຄວບຄຸມການປັບຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີໃນສ່ວນເງົາ. ຄ່າທີ່ສູງຈະເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວໃຫ້ກັບສ່ວນເງົາທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ສະຫວ່າງຂຶ້ນ. ຄ່າທີ່ຕ່ຳຈະຫຼຸດຄວາມອີ່ມຕົວໃນສ່ວນເງົານັ້ນ. ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວມັນປອດໄພທີ່ຈະປ່ອຍໄວ້ທີ່ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ 100%. ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວໃຫ້ກັບສ່ວນເງົາຢ່າງເປັນທຳມະຊາດ – ຄ້າຍຄືກັບສິ່ງທີ່ທ່ານເຫັນໃນທຳມະຊາດເມື່ອສ່ວນເງົາໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຫຼາຍຂຶ້ນ.
ການປັບສີສ່ວນສະຫວ່າງ: ຄວບຄຸມການປັບຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີໃນສ່ວນສະຫວ່າງ. ຄ່າສູງຈະເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວໃນສ່ວນສະຫວ່າງທີ່ຖືກປັບໃຫ້ມືດລົງ. ຄ່າຕ່ຳຈະຫຼຸດຄວາມອີ່ມຕົວໃນສ່ວນສະຫວ່າງທີ່ຖືກປັບໃຫ້ມືດລົງ. ສ່ວນຫຼາຍສ່ວນສະຫວ່າງມັກຈະບໍ່ມີຂໍ້ມູນສີພຽງພໍທີ່ຈະໃຫ້ສີທີ່ສົມຈິງເມື່ອປັບໃຫ້ມືດລົງ. ເຈົ້າອາດຕ້ອງປັບຄ່ານີ້ເພື່ອຫາຄ່າທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດຂຶ້ນກັບແຕ່ລະພາບ, ແຕ່ຜົນລັດທີ່ໄດ້ອາດຈະບໍ່ໜ້າເພິ່ງພໍໃຈສະເໝີໄປ.

ຈຸດດຳ/ຂາວ ຂອງໄຟລ໌ດິບ (raw black/white point)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ຕັ້ງຄ່າທາງເຕັກນິກສະເພາະຂອງເຊັນເຊີ RAW ຄວນປັບແຕ່ງດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງຢ່າງສູງ!
ຈຸດປະສົງ: ຈຳເປັນຕ້ອງມີ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear), ໄຟລ໌ຣໍ (raw), ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).
ການປະມວນຜົນ: ເສັ້ນຊື່ (linear), ດິບ (raw).
ຂາອອກ: linear, raw, scene-referred.

ກຳນົດຈຸດດຳ ແລະ ຈຸດຂາວສະເພາະສຳລັບກ້ອງແຕ່ລະລຸ້ນ.

ໂມດູນນີ້ຈະຖືກເປີດໃຊ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດສຳລັບທຸກຮູບທີ່ເປັນໄຟລ໌ດິບ (raw). ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນຈະຖືກນຳໃຊ້ສຳລັບກ້ອງທຸກລຸ້ນທີ່ຮອງຮັບ. ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປ່ຽນແປງຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ລະດັບສີດຳ 0-3: ລະດັບສີດຳສະເພາະຂອງກ້ອງສຳລັບສີ່ເມັດສີ (pixels) ໃນຮູບແບບ Bayer RGGB. ເມັດສີທີ່ມີຄ່າຕ່ຳກວ່າລະດັບນີ້ຈະຖືວ່າບໍ່ມີຂໍ້ມູນທີ່ຖືກຕ້ອງ.
ຈຸດຂາວ: ລະດັບສີຂາວສະເພາະຂອງກ້ອງ. ທຸກເມັດສີທີ່ມີຄ່າສູງກວ່ານີ້ມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະຖືກຕັດ (clipped) ແລະ ຈະຖືກຈັດການຕາມຄວາມເໝາະສົມໃນໂມດູນ ການສ້າງສ່ວນສະຫວ່າງໃໝ່ (highlight reconstruction).
ການແກ້ໄຂຟລັດຟິວ (flat field correction): ໃຊ້ການແກ້ໄຂຟລັດຟິວເພື່ອຊົດເຊີຍການເກີດເງົາມົວຂອງເລນ. ຟິວນີ້ຈະປະກົດຂຶ້ນສະເພາະກັບໄຟລ໌ Raw ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ແລະ ຈະໃຊ້ GainMap ທີ່ຝັງຢູ່ໃນ Raw ໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ເຈົ້າສາມາດເລືອກປິດການແກ້ໄຂນີ້ໄດ້ຫາກຕ້ອງການ.

ສົມດຸນສີຂາວ (white balance)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປັບອັດຕາສ່ວນຊ່ອງສັນຍານ RGB ຂອງໄຟລ໌ດິບ (raw) ເພື່ອປັບສົມດຸນສີຂາວ ແລະ ຊ່ວຍໃນການ demosaicing.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear), ໄຟລ໌ຣໍ (raw), ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).
ການປະມວນຜົນ: ເສັ້ນຊື່ (linear), ດິບ (raw).
ຂາອອກ: linear, raw, scene-referred.

ປັບສົມດຸນສີຂາວຂອງພາບໂດຍການປ່ຽນອຸນຫະພູມສີ (temperature) ແລະ ສີເຈືອ (tint), ກຳນົດຄ່າສຳປະສິດສຳລັບແຕ່ລະຊ່ອງສັນຍານ RGB, ຫຼື ເລືອກຈາກລາຍຊື່ການຕັ້ງຄ່າສົມດຸນສີຂາວທີ່ມີໄວ້ໃຫ້ແລ້ວ.

ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນສຳລັບໂມດູນນີ້ແມ່ນມາຈາກຄ່າສົມດຸນສີຂາວຂອງກ້ອງທີ່ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນຂໍ້ມູນ Exif ຂອງພາບ.

ສົມດຸນສີຂາວບໍ່ໄດ້ຖືກອອກແບບມາໃຫ້ເປັນໂມດູນ “ສ້າງສັນ” – ເປົ້າໝາຍຫຼັກຄືການປັບແກ້ສົມດຸນສີຂາວທາງເຕັກນິກ ເພື່ອໃຫ້ໝັ້ນໃຈວ່າວັດຖຸທີ່ມີສີເປັນກາງໃນສາກຖືກສະແດງຜົນດ້ວຍສີທີ່ເປັນກາງໃນພາບ. ສຳລັບການປັບແຕ່ງສີແບບສ້າງສັນ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວການໃຊ້ໂມດູນອື່ນໆເຊັ່ນ ການປັບທຽບສີ (color calibration) ຫຼື color balance rgb ຈະດີກວ່າ.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນ ການປັບທຽບສີ (color calibration) ໃນປັດຈຸບັນມີວິທີການຄວບຄຸມສົມດຸນສີຂາວທີ່ທັນສະໄໝ ແລະ ຢືດຢຸ່ນກວ່າ. ໂມດູນການປັບທຽບສີສາມາດເປີດໃຊ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດສຳລັບພາບໃໝ່ ໂດຍການເລືອກ “scene-referred” (filmic ຫຼື sigmoid) ໃນ [ການຕັ້ງຄ່າ > ການປະມວນຜົນ > ນຳໃຊ້ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການເຮັດວຽກພິກເຊວອັດຕະໂນມັດ]. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຍັງຈຳເປັນຕ້ອງມີການຕັ້ງຄ່າພື້ນຖານບາງຢ່າງ (ເຊິ່ງຖືກນຳໃຊ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດ) ໃນໂມດູນ ສົມດຸນສີຂາວ ເພື່ອໃຫ້ demosaic ເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

ເສັ້ນໂຄ້ງ RGB (rgb curve)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

description: ປັບປ່ຽນໂທນສີຂອງຮູບພາບໂດຍໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງໃນພື້ນທີ່ສີ RGB.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, display-referred.

ເຄື່ອງມືການຖ່າຍຮູບດິຈິຕອນແບບຄລາສສິກເພື່ອປ່ຽນແປງໂທນສີຂອງຮູບໂດຍໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງ.

ໂມດູນນີ້ຄ້າຍຄືກັບໂມດູນ ເສັ້ນໂຄ້ງໂທນສີ (tone curve) ແຕ່ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ RGB.

ເປີດໃຊ້ ເຄື່ອງມືເລືອກສີ ທາງເບື້ອງຊ້າຍເພື່ອສະແດງຄ່າທີ່ເລືອກໃນກຣາຟ (Ctrl+ຄລິກ ຫຼື ຄລິກຂວາເພື່ອໃຊ້ເຄື່ອງມືເລືອກສີແບບພື້ນທີ່). ຄ່າຕົວເລກ (Lab) ຂອງຂາເຂົ້າ ແລະ ຂາອອກ (ເບິ່ງດ້ານລຸ່ມ) ທີ່ຈຸດ ຫຼື ພື້ນທີ່ທີ່ເລືອກຈະສະແດງຢູ່ທາງເທິງຊ້າຍຂອງວິດເຈັດ.

ເຄື່ອງມື ເລືອກສີ ອັນທີສອງທາງຂວາສາມາດໃຊ້ເພື່ອສ້າງຈຸດ (nodes) ໃໝ່ໂດຍອັດຕະໂນມັດໂດຍອີງຕາມພື້ນທີ່ຕົວຢ່າງ. Ctrl+ຄລິກ+ລາກ ເພື່ອປ່ຽນຈຸດທີ່ສ້າງຂຶ້ນໃຫ້ເປັນເສັ້ນໂຄ້ງບວກສຳລັບພື້ນທີ່ທີ່ເລືອກ; Shift+ຄລິກ+ລາກ ເພື່ອສ້າງເສັ້ນໂຄ້ງລົບ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ກະລຸນາເບິ່ງລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມໃນສ່ວນ ເສັ້ນໂຄ້ງ (curves) ກ່ຽວກັບວິທີການປັບແຕ່ງເສັ້ນໂຄ້ງ ລວມທັງການຄວບຄຸມ ວິທີການຄຳນວນຈຸດ (interpolation method) ແລະ ການຮັກສາສີ (preserve colors).

ໂໝດ (mode): RGB ແມ່ນພື້ນທີ່ສີແບບເສັ້ນຊື່ທີ່ອອກແບບມາເພື່ອບັນທຶກ ແລະ ສະແດງຮູບໃນແບບການປະສົມສີແບບບວກ. ມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບສື່ທີ່ໃຊ້ບັນທຶກ ແລະ ສະແດງຜົນ ແລະ ບໍ່ໄດ້ແຍກຂໍ້ມູນສີ ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງອອກຈາກກັນຄືກັບພື້ນທີ່ສີ Lab ແລະ XYZ. ໂມດູນນີ້ເຮັດວຽກໃນ ProPhoto RGB. ການເພີ່ມຄອນທຣາສໃນພື້ນທີ່ສີ RGB ເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີໃນສ່ວນສະຫວ່າງຫຼຸດລົງ ແລະ ເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີໃນສ່ວນເງົາ, ແຕ່ສິ່ງນີ້ໄດ້ຮັບການພິສູດແລ້ວວ່າເປັນວິທີທີ່ໜ້າເຊື່ອຖືທີ່ສຸດໃນການແກ້ໄຂຄອນທຣາສ ແລະ ເປັນວິທີມາດຕະຖານໃນຊອບແວສ່ວນໃຫຍ່.; ຂຶ້ນຢູ່ກັບຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຕ້ອງການ, ເຈົ້າສາມາດນຳໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງ RGB ໄດ້ໃນສອງໂໝດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ

ເສັ້ນໂຄ້ງໂທນ (tone curve)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

description: ປັບປ່ຽນໂທນສີຂອງຮູບພາບໂດຍໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງ (curves).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ເຄື່ອງມືການຖ່າຍພາບດິຈິຕອນແບບດັ້ງເດີມສຳລັບປ່ຽນແປງໂທນສີຂອງພາບໂດຍໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງ.

ໂມດູນນີ້ຄ້າຍຄືກັນຫຼາຍກັບໂມດູນ rgb curve ແຕ່ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ Lab.

ເປີດໃຊ້ ຕົວເລືອກ (picker) ເພື່ອສະແດງຄ່າທີ່ເລືອກໄວ້ໃນຮິສໂຕແກຣມ. ຄ່າຕົວເລກ (Lab) ຂອງຂາເຂົ້າ ແລະ ຂາອອກ (ເບິ່ງດ້ານລຸ່ມ) ທີ່ຈຸດ ຫຼື ພື້ນທີ່ທີ່ເລືອກ ຈະສະແດງຢູ່ດ້ານຊ້າຍເທິງຂອງກຣາບ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ກະລຸນາເບິ່ງສ່ວນ ເສັ້ນໂຄ້ງ (curves) ສຳລັບລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບວິທີປັບແຕ່ງເສັ້ນໂຄ້ງ ລວມເຖິງຕົວຄວບຄຸມ ວິທີການແຊກ (interpolation method), ມາດຕາສ່ວນກຣາບ (scale for graph) ແລະ ການຮັກສາສີ (preserve colors).

ພື້ນທີ່ສີ

ຂຶ້ນກັບຈຸດປະສົງທີ່ຕ້ອງການ, ເສັ້ນໂຄ້ງໂທນສາມາດນຳໃຊ້ໄດ້ໃນໜຶ່ງໃນສາມພື້ນທີ່ສີດັ່ງນີ້:

Lab (ຊ່ອງສີທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ ຫຼື ແຍກກັນ): Lab ແມ່ນພື້ນທີ່ສີຕາມການຮັບຮູ້ (perceptual color space) ທີ່ຖືກອອກແບບມາເພື່ອໃຫ້ໃກ້ຄຽງກັບວິທີທີ່ມະນຸດຮັບຮູ້ສີ ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງ. ມັນສະແດງຂໍ້ມູນສີໂດຍແຍກຈາກຄວາມສະຫວ່າງ. ໃນໂໝດ “Lab, separated channels”, ທ່ານສາມາດຄວບຄຸມຄວາມສະຫວ່າງ (L-channel) ແລະ ຄ່າສີ (a/b-channels) ໄດ້ຢ່າງເປັນອິດສະຫຼະ. ໃນໂໝດ “Lab, linked channels”, ຈະມີພຽງແຕ່ການຄວບຄຸມຄວາມສະຫວ່າງ (L-channel) ເທົ່ານັ້ນ. ການແກ້ໄຂຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີຈະຖືກຄຳນວນໂດຍອັດຕະໂນມັດສຳລັບແຕ່ລະພິກເຊວ, ຈາກການປັບຄວາມຕັດກັນທີ່ໃຊ້ກັບຊ່ອງຄວາມສະຫວ່າງ. ວິທີນີ້ຈະເຮັດວຽກໄດ້ດີໃນກໍລະນີທີ່ມີການປັບຄວາມຕັດກັນເລັກນ້ອຍ, ແຕ່ຈະໃຫ້ການແກ້ໄຂຄວາມອີ່ມຕົວທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຫຼາຍຂຶ້ນເມື່ອຄວາມຕັດກັນຖືກປ່ຽນແປງຢ່າງຮຸນແຮງ.

XYZ (ຊ່ອງສີທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັນ): XYZ ແມ່ນພື້ນທີ່ສີທາງເຕັກນິກແບບເສັ້ນຊື່ (linear) ທີ່ຖືກອອກແບບມາເພື່ອເຊື່ອມຕໍ່ການຕອບສະໜອງທາງສະລີລະວິທະຍາຕໍ່ແສງຂອງຕາມະນຸດກັບພື້ນທີ່ສີ RGB. ເຊັ່ນດຽວກັບ Lab, ມັນແຍກຄວາມສະຫວ່າງອອກຈາກຂໍ້ມູນສີ, ແຕ່ເຮັດໃນຮູບແບບທີ່ບໍ່ໄດ້ຄຳນຶງເຖິງບົດບາດຂອງການປະມວນຜົນຂອງສະໝອງໃນການຮັບຮູ້ຂອງມະນຸດ. ໂໝດ “XYZ, linked channels” ເປັນທາງເລືອກແທນ “Lab, linked channels”, ແລະ ເຮັດວຽກໂດຍການໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງຊ່ອງ L ກັບທັງສາມຊ່ອງໃນພື້ນທີ່ສີ XYZ. ໃຫ້ເບິ່ງທີ່ ໂໝດການປະສົມ “coloradjustment” ຖ້າທ່ານຕ້ອງການປັບຄວາມເຂັ້ມຂອງການປັບຂະໜາດສີ (chroma scaling) ແບບອັດຕະໂນມັດ. ໂໝດນີ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າຈະເຮັດໃຫ້ໂທນສີປ່ຽນໄປທາງສີເຫຼືອງເລັກນ້ອຍ.

RGB (linked channels): RGB ແມ່ນພື້ນທີ່ສີແບບລີເນຍ (linear color space) ທີ່ອອກແບບມາເພື່ອບັນທຶກ ແລະ ສະແດງຜົນຮູບພາບໃນການສັງເຄາະແບບຕື່ມແສງ (additive synthesis). ມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບສື່ການບັນທຶກ ແລະ ການສະແດງຜົນ ໂດຍບໍ່ໄດ້ແຍກຂໍ້ມູນສີ ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງອອກຈາກກັນ. ໂໝດ “RGB, linked channels” ເຮັດວຽກໃນ ProPhoto RGB ແລະ ນຳໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງ L-channel ກັບທັງສາມຊ່ອງສັນຍານໃນພື້ນທີ່ສີ RGB. ການເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດ (contrast) ໃນພື້ນທີ່ RGB ເປັນທີ່ຮູ້ກັນດີວ່າຈະເຮັດໃຫ້ສີໃນສ່ວນໄຮໄລ້ຈາງລົງ ແລະ ເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີໃນສ່ວນເງົາ, ແຕ່ວິທີນີ້ໄດ້ຮັບການພິສູດແລ້ວວ່າເປັນວິທີທີ່ໜ້າເຊື່ອຖືທີ່ສຸດໃນການແກ້ໄຂຄວາມຄົມຊັດ ແລະ ເປັນວິທີມາດຕະຖານທີ່ໃຊ້ໃນຊອບແວສ່ວນໃຫຍ່. ໂໝດນີ້ເຮັດໃຫ້ໂມດູນ tone curve ເຮັດວຽກໃນລັກສະນະດຽວກັນກັບໂມດູນ base-curve, ຍົກເວັ້ນແຕ່ໂມດູນຫຼັງຈະເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ RGB ຂອງກ້ອງ.

ໝາຍເຫດວ່າ ໂມດູນນີ້ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ Lab ໃນທຸກກໍລະນີ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າພິກັດສີເທີົາປານກາງຈະຢູ່ທີ່ 50% ໃນກຣາບສະເໝີ ບໍ່ວ່າຈະໃຊ້ພື້ນທີ່ສີໃດກໍຕາມ. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຮິສໂຕແກຣມທີ່ສະແດງຢູ່ໃນພື້ນຫຼັງຂອງເສັ້ນໂຄ້ງ. ຕົວຄວບຄຸມຈະຖືກແປງເປັນພື້ນທີ່ສີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກ່ອນຈະນຳໃຊ້ການປັບແກ້ – ໃນ RGB ແລະ XYZ, ສີເທີົາປານກາງຈະຖືກຈັດວາງໃໝ່ຈາກ 50% ເປັນ 18%.

ເສັ້ນໂຄ້ງພື້ນຖານ (base curve)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ນຳໃຊ້ການແປງມຸມມອງໂດຍອີງຕາມລັກສະນະສ່ວນຕົວ ຫຼື ຂອງຜູ້ຜະລິດກ້ອງ, ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການແກ້ໄຂ ແລະ ກຽມຮູບພາບສຳລັບການສະແດງຜົນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, display-referred.

ຈຳລອງລັກສະນະພາບ JPEG ຈາກກ້ອງ ໂດຍການນຳໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງພື້ນຖານໃຫ້ກັບຮູບພາບ.

darktable ມີ preset ຂອງເສັ້ນໂຄ້ງພື້ນຖານຫຼາຍອັນ ທີ່ພະຍາຍາມຮຽນແບບເສັ້ນໂຄ້ງຂອງຜູ້ຜະລິດກ້ອງຕ່າງໆ. preset ເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກນຳໃຊ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດຕາມຂໍ້ມູນ Exif ຂອງຮູບພາບ.

ໂມດູນນີ້ຈະຖືກເປີດໃຊ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດຖ້າການຕັ້ງຄ່າຖືກຕັ້ງເປັນ “display-referred”.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ກະລຸນາເບິ່ງພາກ ເສັ້ນໂຄ້ງ ສຳລັບລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມ.

fusion: ເປີດໃຊ້ງານຄຸນສົມບັດການຮວມແສງ (ເບິ່ງ ບົດຄວາມ Wikipedia ນີ້). ຄຸນສົມບັດນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າສາມາດຮວມຮູບພາບເຂົ້າກັບສຳເນົາຂອງຕົວມັນເອງໜຶ່ງ ຫຼື ສອງສຳເນົາ ຫຼັງຈາກນຳໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງພື້ນຖານປະຈຸບັນ ແລະ ເພີ່ມການຮັບແສງຕາມຈຳນວນໜ່ວຍ EV ທີ່ເລືອກ. ຜົນທີ່ໄດ້ແມ່ນການຮວມກັນຂອງການຮັບແສງທີ່ແຕກຕ່າງກັນສອງ ຫຼື ສາມລະດັບ ຈາກຮູບພາບຕົ້ນສະບັບ.; ໃຊ້ຄຸນສົມບັດນີ້ເພື່ອບີບອັດຊ່ວງກວ້າງຂອງແສງ (dynamic range) ຂອງຮູບພາບທີ່ມືດເກີນໄປຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ຫຼື ສຳລັບການນຳເຂົ້າແບບ HDR ແທ້. ເພື່ອຜົນໄດ້ຮັບທີ່ດີທີ່ສຸດ, ໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ ການຮັບແສງ ເພື່ອປັບຄ່າໃຫ້ເໝາະສົມສຳລັບສ່ວນທີ່ສະຫວ່າງ (highlights) ທີ່ໄດ້ຮັບແສງຢ່າງຖືກຕ້ອງ.
exposure shift (fusion): ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຄ່າແສງລະຫວ່າງຮູບພາບທີ່ຖືກລວມເຂົ້າກັນໃນຫົວໜ່ວຍ EV (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ 1). ຕົວເລື່ອນນີ້ຈະປະກົດຂຶ້ນກໍຕໍ່ເມື່ອຄຸນສົມບັດ ການຮ່ວມຄ່າແສງ ຖືກເປີດນຳໃຊ້ເທົ່ານັ້ນ.
exposure bias (fusion): ກຳນົດວິທີການຄິດໄລ່ຄ່າການຊົດເຊີຍແສງຫຼາຍລະດັບ. ດ້ວຍຄ່າລຳອຽງ 1 (ຄ່າມາດຕະຖານ), ຮູບພາບຈະຖືກລວມເຂົ້າກັບສຳເນົາທີ່ແສງຫຼາຍເກີນໄປຂອງຕົວມັນເອງ. ດ້ວຍຄ່າລຳອຽງ -1, ມັນຈະຖືກລວມເຂົ້າກັບສຳເນົາທີ່ແສງໜ້ອຍເກີນໄປ. ຄ່າລຳອຽງ 0 ແມ່ນພະຍາຍາມຮັກສາຄວາມສະຫວ່າງໂດຍລວມຂອງຮູບພາບ ໂດຍການລວມທັງສຳເນົາທີ່ແສງຫຼາຍເກີນໄປ ແລະ ແສງໜ້ອຍເກີນໄປຂອງຮູບພາບ. ແຖບເລື່ອນນີ້ຈະປະກົດຂຶ້ນກໍຕໍ່ເມື່ອຄຸນສົມບັດ ການລວມການຊົດເຊີຍແສງ (exposure fusion) ຖືກເປີດໃຊ້ງານ.

ແສງຟຸ້ງ (bloom)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ນຳໃຊ້ Orton effect ເພື່ອໃຫ້ຮູບພາບເບິ່ງນຸ່ມນວນຄືກັບຄວາມຝັນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: non-linear, Lab, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ສ້າງຜົນກະທົບແສງຟຸ້ງທີ່ນຸ່ມນວນ.

ໂມດູນນີ້ເຮັດວຽກໂດຍການເຮັດໃຫ້ສ່ວນສະຫວ່າງເບີຼ ແລ້ວນຳມາປະສົມກັບຮູບພາບຕົ້ນສະບັບ.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນນີ້ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ Lab ແລະ ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ອີກແລ້ວ. ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ tone equalizer ແທນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຂະໜາດ (size): ຂອບເຂດການກະຈາຍຂອງແສງຟຸ້ງ.
ລະດັບເລີ່ມຕົ້ນ (threshold): ຄ່າກຳນົດຄວາມສະຫວ່າງທີ່ຈະເລີ່ມເກີດຜົນກະທົບ.
ຄວາມແຮງ (strength): ລະດັບຄວາມແຮງຂອງແສງທີ່ຟຸ້ງອອກມາ.

ຊິກມອຍ (sigmoid)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ນຳໃຊ້ການແປງມຸມເບິ່ງເພື່ອໃຫ້ພາບສາມາດສະແດງຜົນເທິງໜ້າຈໍ ຫຼື ການພິມ ໂດຍໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງໂທນສີທີ່ແຂງແຮງ ແລະ ນຸ້ມນວນ ພ້ອມທັງມີວິທີການຮັກສາສີໃຫ້ເລືອກ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, display-referred.

ຈັດວາງຊ່ວງໂທນສີຂອງພາບໃໝ່ໂດຍໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງລັອກ-ໂລຈິສຕິກທົ່ວໄປ (generalized log-logistic curve) ທີ່ໄດ້ຮັບການປັບແຕ່ງ.

ໂມດູນນີ້ສາມາດໃຊ້ເພື່ອຂະຫຍາຍ ຫຼື ບີບອັດໄດນາມິກເຣນຈ໌ (dynamic range) ຂອງສາກໃຫ້ເໝາະສົມກັບໄດນາມິກເຣນຈ໌ຂອງການສະແດງຜົນ.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນທີ່ວາງໄວ້ກ່ອນ sigmoid ໃນລຳດັບການປະມວນຜົນຈະເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred). ສ່ວນໂມດູນຫຼັງ sigmoid ຈະເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).

ເຈົ້າສາມາດເປີດໃຊ້ໂມດູນນີ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດສຳລັບພາບໃໝ່ ໂດຍການຕັ້ງຄ່າໃນ [ການຕັ້ງຄ່າ > ການປະມວນຜົນ > ນຳໃຊ້ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການເຮັດວຽກພິກເຊວອັດຕະໂນມັດ] ເປັນ ‘scene-referred (sigmoid)’ (ນີ້ແມ່ນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນສຳລັບການຕິດຕັ້ງໃໝ່).

🔗ການນຳໃຊ້

ກະລຸນາສັງເກດຄຳແນະນຳຕໍ່ໄປນີ້ໃນຂະນະທີ່ນຳໃຊ້ໂມດູນນີ້ໃນຂະບວນການເຮັດວຽກຂອງທ່ານ:

ໃຊ້ການແປງການສະແດງຜົນພຽງອັນດຽວ: ຫ້າມໃຊ້ sigmoid ຮ່ວມກັບໂມດູນການແປງການສະແດງຜົນອື່ນໆ (ເຊັ່ນ filmic rgb, AgX ຫຼື base curve).
ປັບໂທນສີປານກາງກ່ອນ: ເສັ້ນໂຄ້ງຊິກມອຍຈະໝຸນອ້ອມຄ່າສີເທີົາປານກາງ. ກ່ອນຈະໃຊ້ sigmoid, ເຈົ້າຄວນໃຊ້ໂມດູນ ການເປີດຮັບແສງ (exposure) ເພື່ອປັບໂທນສີປານກາງໃຫ້ໄດ້ຕາມທີ່ຕ້ອງການກ່ອນ.
ນ້ອຍແຕ່ຫຼາຍ: ເຈົ້າຄວນພະຍາຍາມປະມວນຜົນສ່ວນໃຫຍ່ໂດຍໃຊ້ໂມດູນໃນສ່ວນ scene-referred ຂອງ pixelpipe ແລະ ບໍ່ຄວນເພິ່ງພາພຽງແຕ່ໂມດູນການແປງການສະແດງຜົນ (sigmoid, filmic rgb, base curve) ເພື່ອເຮັດວຽກທັງໝົດ.
ຮັກສາໂທນສີຕາມຄວາມມັກ: ໂມດູນນີ້ມີຫຼາຍວິທີໃນການຮັກສາໂທນສີ. ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ໂໝດ “per channel” ແລະ ປັບການຮັກສາໂທນສີຕາມຄວາມມັກໃນແຕ່ລະພາບ. ພາບຕາເວັນຕົກດິນ ແລະ ໄຟ ແມ່ນສອງຕົວຢ່າງທີ່ຜູ້ໃຊ້ມັກຈະຫຼຸດການຮັກສາໂທນສີລົງເພື່ອໃຫ້ໄດ້ພາບທີ່ເບິ່ງ “ຮ້ອນແຮງ” ຂຶ້ນ.
ຄວບຄຸມຄ່າ skew ໃຫ້ເໝາະສົມ: ສຳລັບພາບເຊັ່ນ ພາບຄົນ (portraits), ທາງທີ່ດີຄວນຫຼີກລ່ຽງການໃຊ້ຄ່າ skew ທີ່ສູງກວ່າສູນ. ວິທີນີ້ຈະຊ່ວຍຫຼີກລ່ຽງການປ່ຽນຜ່ານທີ່ແຂງເກີນໄປໃນໂທນສີຜິວ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງສຳຄັນເປັນພິເສດເມື່ອບໍ່ໄດ້ເປີດໃຊ້ການຮັກສາໂທນສີ, ເພາະຄ່າ skew ຈະສົ່ງຜົນຕໍ່ທິດທາງສີຂອງໂທນສີຜິວນຳ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄອນທຣາສ

ປັບຄວາມແຮງຂອງການບີບອັດໂດຍທີ່ບໍ່ປ່ຽນແປງຄ່າສີເທີົາປານກາງ. ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະຕ້ອງການການເປີດຮັບແສງທີ່ຕ່ຳລົງເພື່ອໃຫ້ຮອດຈຸດສີຂາວຂອງການສະແດງຜົນ, ແລະ ສ່ວນເງົາຈະມືດລົງ. ຄອນທຣາສທີ່ຕ່ຳລົງຈະສາມາດສະແດງໄດນາມິກເຣນຈ໌ໄດ້ກວ້າງຂຶ້ນ.

skew (ຄວາມອຽງ)

ປັບການບີບອັດໃຫ້ອຽງໄປທາງສ່ວນເງົາ ຫຼື ສ່ວນສະຫວ່າງ. Skew ສາມາດໃຊ້ເພື່ອຖ່າຍໂອນຄອນທຣາສບາງສ່ວນຈາກເງົາໄປຫາສ່ວນສະຫວ່າງ ຫຼື ໃນທາງກັບກັນ ໂດຍບໍ່ປ່ຽນແປງປະລິມານຄອນທຣາສທີ່ສີເທີົາປານກາງ. ຄ່າ skew ບວກຈະເຮັດໃຫ້ເງົາແປ (flattens) ແລະ ບີບອັດສ່ວນສະຫວ່າງ. ຄ່າ skew ລົບຈະເຮັດໃຫ້ເງົາມືດຂຶ້ນ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງມົວລົງ.

ການປະມວນຜົນສີ

ໂໝດທີ່ໃຊ້ເພື່ອຈັບຄູ່ຄ່າພິກເຊວຈາກພື້ນທີ່ສາກໄປຫາພື້ນທີ່ສະແດງຜົນ.

ໂໝດ per channel ຈະນຳໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງຊິກມອຍກັບແຕ່ລະຊ່ອງສັນຍານ RGB ແຍກກັນ, ເຊິ່ງສົ່ງຜົນຕໍ່ຄວາມສະຫວ່າງ (luminance), ຄວາມສົດສີ (chroma), ແລະ ໂທນສີ (hue). ໂທນສີສາມາດເລືອກຮັກສາໄວ້ໄດ້ໂດຍໃຊ້ຕົວເລືອກ preserve hue (ດ້ານລຸ່ມ). ໂໝດນີ້ສອດຄ່ອງກັບພຶດຕິກຳຂອງຊັ້ນສີໃນຟິມອານາລັອກ ແລະ ຈັດການການໄລ່ສີໄປຫາສ່ວນທີ່ສະຫວ່າງໄດ້ນຸ້ມນວນດີຫຼາຍ.

rgb ratio ມີລັກສະນະຄ້າຍຄືກັບ preserve color ໃນ filmic rgb. ມັນຈະຈັບຄູ່ຄ່າ RGB ທັງສາມຢ່າງສະເໝີກັນໂດຍໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງຊິກມອຍ, ເຊິ່ງຊ່ວຍຮັກສາສີສະເປກຕຣັມຂອງພິກເຊວ. ພິກເຊວທີ່ສະຫວ່າງ ແລະ ມີສີສັນຈະຖືກຫຼຸດຄວາມອີ່ມຕົວຕາມເສັ້ນສະເປກຕຣັມ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ສີຫຼຸດອອກນອກກາມຸດ (gamut) ຂອງການສະແດງຜົນ.

ຮັກສາໂທນສີ (ສະເພາະໂໝດ per channel ເທົ່ານັ້ນ)

ເລືອກວ່າຈະຮັກສາໂທນສີຫຼາຍປານໃດ – 100% ຈະຮັກສາໂທນສີສະເປກຕຣັມຂອງພາບ (ຄືກັນກັບການໃຊ້ໂໝດ “rgb ratio”); 0% ຈະໃຊ້ໂໝດ per-channel ທີ່ມີການບິດເບືອນໂທນສີຢ່າງແຮງ (ເບິ່ງດ້ານລຸ່ມ). ຄ່າການຮັກສາໂທນສີທີ່ເໝາະສົມມັກຈະຢູ່ລະຫວ່າງກາງຂອງສອງຄ່ານີ້.

ສີທັງໝົດທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງສີພື້ນຖານ (ແດງ, ຂຽວ, ຟ້າ) ຈະເບນເຂົ້າຫາສີຂັ້ນສອງທີ່ໃກ້ທີ່ສຸດ (ເຫຼືອງ, ມ່ວງແດງ, ຟ້າອ່ອນ). ເອັບເຟັກ per channel hue skew ຈະເຮັດໃຫ້ຕາເວັນຕົກດິນ ແລະ ໄຟເບິ່ງເປັນສີເຫຼືອງ, ໄຟສີຟ້າເບິ່ງເປັນສີມ່ວງແດງ, ແລະ ທ້ອງຟ້າເປັນສີຟ້າອ່ອນ. ການບິດເບືອນຈະແຮງຂຶ້ນສຳລັບພິກເຊວທີ່ສະຫວ່າງ ແລະ ມີຄວາມອີ່ມຕົວສູງ.

ເປົ້າໝາຍສີດຳ

ຂີດຈຳກັດຕ່ຳສຸດທີ່ເສັ້ນໂຄ້ງຊິກມອຍຈະເຂົ້າຫາເມື່ອຄ່າຂອງສາກເຂົ້າຫາສູນ – ໂດຍປົກກະຕິຄວນປະໄວ້ຄືເກົ່າ. ເຈົ້າ ສາມາດ ໃຊ້ຄ່ານີ້ເພື່ອໃຫ້ພາບເບິ່ງຊີດໆແບບອານາລັອກ, ແຕ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ຕົວເລື່ອນ “global offset” ໃນ color balance rgb ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ເອັບເຟັກທີ່ຄ້າຍກັນແທນ.

ເປົ້າໝາຍສີຂາວ

ຂີດຈຳກັດສູງສຸດທີ່ເສັ້ນໂຄ້ງຊິກມອຍຈະເຂົ້າຫາເມື່ອຄ່າຂອງສາກເຂົ້າຫາອະສົງໄຂ – ໂດຍປົກກະຕິຄວນປະໄວ້ຄືເກົ່າ. ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ຄ່ານີ້ເພື່ອຕັດຍອດສີຂາວ (clip) ຕາມຄວາມເຂັ້ມຂອງສາກທີ່ກຳນົດໄວ້.

🔗ສີຫຼັກ (primaries)

ຂະຫຍາຍສ່ວນນີ້ເພື່ອຕັ້ງຄ່າສີພື້ນຖານ (primaries) ເອງ. ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ຄ່າ “smooth” ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ແລ້ວປັບແຕ່ງໂດຍໃຊ້ຕົວຄວບຄຸມດັ່ງນີ້:

ຍ້ອມສີ (colorize)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ວາງສີທຶບທັບເທິງຮູບພາບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ເພີ່ມຊັ້ນສີທຶບໃສ່ຮູບພາບ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄ່າສີ (hue): ຄ່າສີຂອງຊັ້ນສີ.
ຄວາມສົດຂອງສີ (saturation): ຄວາມສົດຂອງສີໃນສ່ວນໂທນເງົາ.
ຄວາມສະຫວ່າງ (lightness): ຄວາມສະຫວ່າງຂອງຊັ້ນສີ.
ການປະສົມຕົ້ນທາງ (source mix): ຄວບຄຸມວິທີທີ່ຄວາມສະຫວ່າງຂອງຮູບຕົ້ນທາງຈະປະສົມກັບຊັ້ນສີ. ຖ້າຕັ້ງເປັນສູນ ຈະໄດ້ເປັນແຜ່ນສີດຽວກັນທັງໝົດ.

ດີເທີ ຫຼື ໂພສເຕີໄຣຊ໌ (dither or posterize)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ລົດອາການພາບແຕກເປັນຊັ້ນ (banding) ໃນໄຟລ໌ JPEG ໂດຍການເພີ່ມນອຍສ໌ແບບສຸ່ມ, ຫຼື ລົດຄວາມລະອຽດບິດ (bit depth).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ, ເພື່ອສິລະປະ.
ຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າ: non-linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, display-referred.

ໂມດູນນີ້ຊ່ວຍກຳຈັດສິ່ງແປກປອມແບບເປັນຊັ້ນ (banding) ທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນເມື່ອຂໍ້ມູນ 32-bit floating point ຂອງ darktable ຖືກແປງເປັນ 8-bit ຫຼື 16-bit ເພື່ອສະແດງຜົນ ຫຼື ສົ່ງອອກ. ຍັງສາມາດໃຊ້ເພື່ອສ້າງເອັບເຟັກ posterization ໄດ້.

ເຖິງແມ່ນວ່າຈະບໍ່ແມ່ນບັນຫາໂດຍກົງໃນໂມດູນໃດໆຂອງ darktable, ແຕ່ການຈັດການບາງຢ່າງອາດເຮັດໃຫ້ເກີດແຖບສີ (banding) ຖ້າພວກມັນສ້າງການໄລ່ລະດັບຄວາມສະຫວ່າງໃນຮູບພາບ. ເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນສິ່ງແປກປອມທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນ, ທ່ານຄວນພິຈາລະນາເປີດໃຊ້ງານການກະຈາຍເມັດສີ (dithering) ເມື່ອໃຊ້ໂມດູນ ຂອບພາບມືດ ຫຼື ການໄລ່ລະດັບຄວາມເຂັ້ມ. ສິ່ງນີ້ມີຄວາມສຳຄັນເປັນພິເສດສຳລັບຮູບພາບທີ່ມີພື້ນທີ່ກວ້າງ ແລະ ມີສີສະເໝີກັນ ເຊັ່ນ: ທ້ອງຟ້າທີ່ບໍ່ມີເມກ. ນອກຈາກນີ້ ໃຫ້ລະວັງສິ່ງແປກປອມຂອງແຖບສີເມື່ອໃຊ້ drawn mask ແບບໄລ່ລະດັບສີ.

ການເບິ່ງຮູບພາບທີ່ມີການກະຈາຍເມັດສີ (dithered) ໄປສູ່ຄວາມເລິກບິດ (bit depth) ທີ່ຕ່ຳຫຼາຍຈາກໄລຍະຫ່າງໃດໜຶ່ງ (ເຊັ່ນ: “Floyd-Steinberg 1-bit b&w”) ຈະເຮັດໃຫ້ເບິ່ງຄືວ່າເປັນຮູບພາບສີເທົາທີ່ສະເໝີກັນ. darktable ພະຍາຍາມຮຽນແບບການຮັບຮູ້ນີ້ເມື່ອສະແດງພາບທີ່ຖືກຊູມອອກໃນມຸມເບິ່ງກາງ, ໜ້າຕ່າງນຳທາງ ແລະ ຮູບນ້ອຍ (thumbnails). ສິ່ງນີ້ເຮັດໄດ້ໂດຍການກະຈາຍເມັດສີຮູບພາບເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ເປັນລະດັບສີເທົາທີ່ສູງຂຶ້ນ. ຂໍໃຫ້ສັງເກດວ່າ, ຜົນທີ່ຕາມມາກໍຄື ໂມດູນ scopes – ເຊິ່ງຂໍ້ມູນແມ່ນໄດ້ມາຈາກໜ້າຕ່າງນຳທາງ – ຈະສະແດງຈຳນວນລະດັບທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນນີ້ ແລະ ດັ່ງນັ້ນມັນຈຶ່ງບໍ່ກົງກັບຮູບພາບຂາອອກທັງໝົດ.

ຕັດຂອບ (crop)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປ່ຽນການຈັດເຟຣມ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ທາງເລຂາຄະນິດ (geometric), RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ຕັດຂອບຮູບໂດຍໃຊ້ເສັ້ນຄຳແນະນຳເທິງໜ້າຈໍ.

ໂມດູນນີ້ປະກົດຂຶ້ນໃນລຳດັບທໍ່ປະມວນຜົນທີ່ຫຼັງກວ່າໂມດູນ crop and rotate ທີ່ເລີກໃຊ້ແລ້ວ, ໝາຍຄວາມວ່າຮູບພາບເຕັມຍັງຄົງມີໃຫ້ໃຊ້ສຳລັບຈຸດຕົ້ນທາງໃນໂມດູນ retouch. ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຜົນດີທີ່ສຸດ, ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ rotate and perspective ເພື່ອໝູນຮູບ ແລະ ແກ້ໄຂທັດສະນີຍະພາບ (ຖ້າຈຳເປັນ), ແລ້ວຈຶ່ງມາຕັດຂອບຂັ້ນສຸດທ້າຍດ້ວຍໂມດູນນີ້.

ເມື່ອມີການໃຊ້ງານໂມດູນນີ້, ຮູບພາບເຕັມທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຕັດຂອບຈະສະແດງອອກມາ, ພ້ອມກັບປຸ່ມປັບການຕັດຂອບ ແລະ ເສັ້ນຄຳແນະນຳ.

ປັບຂະໜາດການຕັດຂອບໂດຍການລາກທີ່ຂອບ ຫຼື ມຸມ. ໃນລະຫວ່າງການປັບຂະໜາດ, ຂະໜາດ (ເປັນພິກເຊວ) ແລະ ອັດຕາສ່ວນຂອງການຕັດຂອບຈະສະແດງຢູ່ກາງພື້ນທີ່ຕັດຂອບ.

ຍ້າຍກອບສີ່ຫຼ່ຽມການຕັດຂອບໂດຍການຄລິກ ແລະ ລາກພາຍໃນພື້ນທີ່ຕັດຂອບ. ບັງຄັບການຍ້າຍໃຫ້ຢູ່ໃນແນວນອນ/ແນວຕັ້ງ ໂດຍການກົດ Ctrl/Shift ຄ້າງໄວ້ໃນຂະນະທີ່ລາກ. ຢືນຢັນການປ່ຽນແປງໂດຍການໄປໃຊ້ງານໂມດູນອື່ນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ການຄວບຄຸມໃນໂມດູນ ຕັດຂອບ ຈະແຍກອອກເປັນສອງສ່ວນ ດັ່ງນີ້:

🔗ການຕັ້ງຄ່າການຕັດຂອບ

ອັດຕາສ່ວນ (aspect)

ກຳນົດອັດຕາສ່ວນຂອງການຕັດຂອບ, ໂດຍບັງຄັບອັດຕາສ່ວນ ກວ້າງ:ສູງ ຂອງກອບສີ່ຫຼ່ຽມໃຫ້ເປັນໄປຕາມທີ່ເລືອກ. ມີອັດຕາສ່ວນຕົວເລກທົ່ວໄປທີ່ກຳນົດໄວ້ແລ້ວຫຼາຍຢ່າງ. ອັດຕາສ່ວນພິເສດບາງຢ່າງມີດັ່ງນີ້:

ຕາມໃຈ (freehand): ຕັດຂອບໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຈຳກັດໃດໆ

ຮູບຕົ້ນສະບັບ (original image): ຮັກສາອັດຕາສ່ວນຂອງຮູບເດີມໄວ້

ສີ່ຫຼ່ຽມຈັດຕຸລັດ (square): ບັງຄັບອັດຕາສ່ວນໃຫ້ເປັນ 1:1

ສັດສ່ວນຄຳ (golden cut): ອັດຕາສ່ວນຄຳ (1.62:1)

ທ່ານຍັງສາມາດປ້ອນອັດຕາສ່ວນອື່ນໆໄດ້ໂດຍການພິມໃນຮູບແບບ “x:y” ຫຼື ເປັນທົດສະນິຍົມ (ເຊັ່ນ “0.5” ເພື່ອນຳໃຊ້ອັດຕາສ່ວນ 2:1).

ຕາຕະລາງຄົ້ນຫາສີ (color look up table)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ດຳເນີນການແກ້ໄຂພື້ນທີ່ສີ ແລະ ນຳໃຊ້ຮູບແບບສີ (looks).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: ກຳນົດໂດຍໂປຣໄຟລ໌, Lab.
ຂາອອກ (output): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).

ຕາຕະລາງຄົ້ນຫາສີ (LUT) ທົ່ວໄປທີ່ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ Lab.

ຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າຂອງໂມດູນນີ້ແມ່ນລາຍການຂອງຈຸດຕົ້ນທາງ ແລະ ຈຸດເປົ້າໝາຍ, ຊຶ່ງການຈັບຄູ່ທັງໝົດຈະຖືກແທນຄ່າໂດຍໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງສະພລາຍ (splines). ຕາຕະລາງຄົ້ນຫາສີ (LUTs) ທີ່ໄດ້ສາມາດແກ້ໄຂດ້ວຍຕົນເອງ ແລະ ສາມາດສ້າງຂຶ້ນໂດຍໃຊ້ເຄື່ອງມື darktable-chart ເພື່ອໃຫ້ກົງກັບຂໍ້ມູນທີ່ກຳນົດ (ເຊັ່ນ hald-cluts ແລະ RAW/JPEG ທີ່ຜ່ານການປະມວນຜົນຈາກກ້ອງ). ເບິ່ງ ການໃຊ້ darktable-chart ສຳລັບລາຍລະອຽດ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ກະດານສີ (color board): ຕາຕະລາງກະດານສີຈະສະແດງລາຍການຂອງແຖບສີ (patches). ສີຂອງແຖບສີເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຈຸດຕົ້ນທາງ. ສີເປົ້າໝາຍຂອງແຖບສີທີ່ເລືອກ ຈະຖືກສະແດງເປັນຄ່າຊົດເຊີຍ (offsets) ຊຶ່ງຄວບຄຸມໂດຍໂຕເລື່ອນຢູ່ກ້ອງກະດານສີ. ຈະມີເສັ້ນຂອບອ້ອມແຖບສີທີ່ຖືກປ່ຽນແປງ (ບ່ອນທີ່ສີຕົ້ນທາງ ແລະ ສີເປົ້າໝາຍຕ່າງກັນ).; ຄລິກທີ່ແຖບສີເພື່ອເລືອກ, ຫຼື ໃຊ້ຊ່ອງເລືອກແບບລາຍການ ຫຼື ເຄື່ອງມືເລືອກສີ. ແຖບສີທີ່ຖືກເລືອກໃນປັດຈຸບັນຈະມີຮູບສີ່ຫຼ່ຽມສີຂາວໝາຍໄວ້, ແລະ ໝາຍເລກຂອງມັນຈະສະແດງຢູ່ໃນຊ່ອງເລືອກດ້ານລຸ່ມ.

ຕົບແຕ່ງ (retouch)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ລຶບ ແລະ ໂຄລນຈຸດຕ່າງໆ, ແກ້ໄຂຜິວແບບແຍກຄວາມຖີ່ (split-frequency).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ແບບເລຂາຄະນິດ ແລະ ຄວາມຖີ່, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ລຶບອົງປະກອບທີ່ບໍ່ຕ້ອງການອອກຈາກຮູບຂອງເຈົ້າ ໂດຍການໂຄລນ (cloning), ການຮັກສາ (healing), ການເບຼີ (blurring) ແລະ ການເຕີມ (filling) ໂດຍໃຊ້ຮູບຊົງທີ່ລາກໄວ້.

ໂມດູນນີ້ຂະຫຍາຍຄວາມສາມາດຂອງໂມດູນ ການລຶບຈຸດ (spot removal) ທີ່ເລີກໃຊ້ແລ້ວ (ເຊິ່ງທຽບເທົ່າກັບເຄື່ອງມື “ໂຄລນ” ຂອງໂມດູນນີ້) ໂດຍການເພີ່ມເຄື່ອງມື “ຮັກສາ (heal)” (ອີງຕາມເຄື່ອງມື heal ຈາກ GIMP), ພ້ອມທັງໂໝດ “ເຕີມ (fill)” ແລະ “ເບຼີ (blur)”. ມັນຍັງສາມາດໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກ ການແຍກອົງປະກອບເວັບເລັດ (wavelet decomposition), ເຮັດໃຫ້ຮູບສາມາດແຍກອອກເປັນຊັ້ນໆ ທີ່ມີລາຍລະອຽດຕ່າງກັນ (ຕັ້ງແຕ່ຫຍາບຫາລະອຽດ) ເຊິ່ງສາມາດເລືອກຕົບແຕ່ງແຕ່ລະຊັ້ນໄດ້ ກ່ອນທີ່ຈະລວມກັນຄືນເພື່ອສ້າງເປັນຮູບຂາອອກ.

ເນື່ອງຈາກທ່ານອາດຈະຕ້ອງການໃຊ້ຂໍ້ມູນຈາກພາກສ່ວນໃດກໍໄດ້ຂອງຮູບ, ລະບົບຈະສະແດງຮູບແບບເຕັມທີ່ບໍ່ໄດ້ຕັດ (ອາດຈະມີເສັ້ນກອບການຕັດວາງຊ້ອນໄວ້ເປັນແນວທາງ) ໃນຂະນະທີ່ເປີດໃຊ້ໂມດູນນີ້.

🔗ໂຄລນ ແລະ ຮັກສາ (clone and heal)

ການໂຄລນ (cloning) ຊ່ວຍໃຫ້ບາງສ່ວນຂອງຮູບ (ເປົ້າໝາຍ) ຖືກເຊື່ອງໄວ້ໂດຍການແທນທີ່ດ້ວຍພື້ນທີ່ທີ່ສຳເນົາມາຈາກບ່ອນອື່ນໃນຮູບ (ຕົ້ນສະບັບ). ຕົວຢ່າງ, ເຈົ້າອາດຈະຕ້ອງການລຶບເມກນ້ອຍໆ ອອກຈາກທ້ອງຟ້າສີຟ້າ:

ຕົວປັບສົມດຸນໂທນ (tone equalizer)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປັບແສງຂອງສາກໃໝ່ ຄືກັບວ່າການຈັດແສງນັ້ນໄດ້ເຮັດໂດຍກົງຢູ່ໃນສາກ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: quasi-linear, RGB.
ຜົນໄດ້ຮັບ: quasi-linear, RGB, scene-referred.

ເພີ່ມ ແລະ ຫຼຸດແສງ (Dodge and burn) ໃນຂະນະທີ່ຍັງຮັກສາຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນໄວ້.

ໂມດູນ ຕົວປັບສົມດຸນໂທນ ມາແທນທີ່ຄວາມຈຳເປັນໃນການໃຊ້ໂມດູນ tone-mapping ອື່ນໆ ເຊັ່ນ ເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ, ເສັ້ນໂຄ້ງໂທນ, zone system (ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ), ແລະ ໂມດູນທີ່ຄ້າຍຄືກັນ. ມັນເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ RGB ແບບເສັ້ນຊື່ ແລະ ໃຊ້ຮູບແບບມາກສ໌ (mask) ທີ່ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດເອງ ເພື່ອເປັນແນວທາງໃນການປັບເພີ່ມ ແລະ ຫຼຸດແສງ ເຊິ່ງຊ່ວຍຮັກສາຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນພາຍໃນພາບ.

ແຜນວາດຕໍ່ໄປນີ້ອະທິບາຍວິທີການເຮັດວຽກຂອງຕົວປັບສົມດຸນໂທນ:

1. ສ້າງ ມາກສ໌ນຳທາງ (guided mask) ແບບຂາວດຳ ເຊິ່ງຈະແບ່ງພາບຂາເຂົ້າອອກເປັນສ່ວນໆທີ່ມີຄວາມສະຫວ່າງໃກ້ຄຽງກັນ. ມາກສ໌ທີ່ໄດ້ຄວນຈະເຮັດໃຫ້ລາຍລະອຽດທີ່ລະອຽດອ່ອນເບຼີລົງ ເພື່ອໃຫ້ພິກເຊວໃນແຕ່ລະສ່ວນຖືກຈັດການໃນລັກສະນະດຽວກັນ ເຊິ່ງເປັນການຮັກສາຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນ.
1. ປັບຕົວເລື່ອນໃນແຖບ ແບບງ່າຍ (simple) ຫຼື ກຣາບອີຄວາໄລເຊີໃນແຖບ ຂັ້ນສູງ (advanced) ເພື່ອປ່ຽນຄວາມສະຫວ່າງຂອງພາບ ໂດຍອີງຕາມຄວາມສະຫວ່າງຂອງມາກສ໌. ການເປີດຮັບແສງຍັງສາມາດປັບໄດ້ໂດຍການເລື່ອນລໍ້ເມົາສ໌ (scroll wheel) ໃນຂະນະທີ່ວາງເຄີເຊີ (cursor) ໄວ້ເທິງພາບຕົວຢ່າງ (ເບິ່ງ ການສະແດງ/ຄວບຄຸມດ້ວຍເຄີເຊີ ສຳລັບລາຍລະອຽດ).
ໃນແຖບແບບງ່າຍ, ຕົວເລື່ອນແຕ່ລະອັນຈະກົງກັບໂຊນຄວາມສະຫວ່າງ (EV) ດຽວໃນມາກສ໌, ເຊິ່ງສາມາດປັບຂຶ້ນ ຫຼື ລົງເພື່ອປັບການເປີດຮັບແສງຂອງພາບໃນຈຸດທີ່ຄວາມສະຫວ່າງຂອງມາກສ໌ຢູ່ໃນໂຊນນັ້ນ. ໃນລັກສະນະດຽວກັນ, ໃນແຖບອີຄວາໄລເຊີ, ແກນນອນຂອງກຣາບຈະກົງກັບລະດັບຄວາມສະຫວ່າງຂອງມາກສ໌, ແລະ ແກນຕັ້ງຈະກຳນົດການປັບການເປີດຮັບແສງທີ່ຕ້ອງການສຳລັບພິກເຊວທີ່ມາກສ໌ມີລະດັບຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນ.

ໂຕປັບສະເໝີຄວາມຄົມຊັດ (contrast equalizer)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ເພີ່ມ ຫຼື ຫຼຸດຄວາມຄົມຊັດສະເພາະສ່ວນ, ຄວາມຄົມ (sharpness), ຄວາມຄົມຊັດຂອງຂອບ (acutance).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ: ເສັ້ນຊື່, Lab, ອ້າງອີງຕາມສາກ.
ການປະມວນຜົນ: ຄວາມຖີ່ (frequential), RGB.
ຂາອອກ (output): ແບບເສັ້ນ (linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).

ປັບຄວາມຄົມຊັດຂອງຄວາມສະຫວ່າງ ແລະ ຄວາມສົດສີ ໃນໂດເມນເວບເລັດ (wavelet domain).

ໂມດູນທີ່ຫຼາກຫຼາຍນີ້ສາມາດໃຊ້ເພື່ອສ້າງຜົນກະທົບຕ່າງໆ ເຊັ່ນ bloom, ການຫຼຸດນອຍສ໌ (denoise), clarity, ແລະ ການເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດສະເພາະສ່ວນ.

ມັນເຮັດວຽກໃນໂດເມນ ເວບເລັດ (wavelet) ແລະ ສາມາດປັບຄ່າແຍກກັນໄດ້ສຳລັບແຕ່ລະລະດັບລາຍລະອຽດ. ໂມດູນເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ CIE LCh ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ສາມາດຈັດການຄວາມສະຫວ່າງ ແລະ ຄວາມສົດສີແຍກຈາກກັນໄດ້.

ມີຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າ (presets) ຫຼາຍຢ່າງ ຊຶ່ງຈະຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານເຂົ້າໃຈຄວາມສາມາດຂອງໂມດູນນີ້.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ໂມດູນ contrast equalizer ຈະແຍກສ່ວນຮູບພາບອອກເປັນລະດັບລາຍລະອຽດຕ່າງໆ. ໃນແຕ່ລະລະດັບ, ທ່ານສາມາດປັບຄວາມຕັດກັນ (contrast) ແລະ ເສັ້ນໂຄ້ງການຫຼຸດສັນຍານລົບກວນ (denoise splines) ໄດ້ຢ່າງເປັນອິດສະຫຼະ ສຳລັບຄວາມສະຫວ່າງ (“luma”) ແລະ ຄ່າສີ (“chroma”, ຫຼື ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີ), ລວມເຖິງການປັບການຮັບຮູ້ຂອບພາບ (“edges”) ຂອງການແປງແບບເວຟເລັດ (wavelet transform). ເສັ້ນໂຄ້ງ luma, chroma ແລະ edges ຈະມີໃຫ້ໃນແຖບແຍກກັນ, ແລະ ຕົວຢ່າງບາງສ່ວນຂອງການນຳໃຊ້ຈະມີໃຫ້ໃນຫົວຂໍ້ຕໍ່ໆໄປ.

ເນກາດອກເຕີ (negadoctor)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປີ້ນສີຟີມເນກາຕິບທີ່ສະແກນມາ ແລະ ຈຳລອງການພິມລົງເທິງເຈ້ຍ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, display-referred.

ປະມວນຜົນຟີມເນກາຕິບທີ່ສະແກນມາ.

ທ່ານສາມາດໄດ້ຮູບຈາກຟີມເນກາຕິບໂດຍການໃຊ້ເຄື່ອງສະແກນຟີມ, ຫຼື ໂດຍການຖ່າຍຮູບຟີມນັ້ນ ໃສ່ກັບແສງສີຂາວ (ເຊັ່ນ: ຕູ້ໄຟ ຫຼື ໜ້າຈໍຄອມພິວເຕີ) ຫຼື ໃຊ້ແຟລັດນອກກ້ອງ.

🔗ການກຽມພ້ອມ

ຖ້າໄດ້ຮູບເນກາຕິບມາຈາກການໃຊ້ກ້ອງດິຈິຕອນຖ່າຍ, ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ສີທີ່ຖືກຕ້ອງໃນຮູບສຸດທ້າຍ, ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາຈຸດຕ່າງໆດັ່ງນີ້:

- ໃນເວລາຖ່າຍຮູບ, ໃຫ້ປັບຄ່າການຮັບແສງເພື່ອໃຊ້ຊ່ວງກວ້າງຂອງແສງ (dynamic range) ຂອງເຊັນເຊີກ້ອງ ໃຫ້ເຕັມທີ່ – ນັ້ນຄື “expose-to-the-right” ເພື່ອໃຫ້ຮິສໂຕແກຣມໃນກ້ອງແຕະຂອບເບື້ອງຂວາ ໂດຍທີ່ຮູບບໍ່ຖືກຕັດ (clipped).
- ກວດສອບໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າໄດ້ຕັ້ງຄ່າສົມດຸນສີຂາວ (white balance) ຢ່າງຖືກຕ້ອງເພື່ອຊົດເຊີຍແສງ ທີ່ໃຊ້ສ່ອງຟີມ. ທ່ານສາມາດຖ່າຍຮູບແຫຼ່ງກຳເນີດແສງໂດຍທີ່ບໍ່ມີຟີມບັງ, ແລ້ວໃຊ້ຟີເຈີ “ຈາກພື້ນທີ່ຮູບ” ໃນໂມດູນ ສົມດຸນສີຂາວ ເພື່ອຫາຄ່າອ້າງອີງ. ຈາກນັ້ນສາມາດບັນທຶກ ຄ່ານີ້ເປັນສະໄຕລ໌ ຫຼື ນຳໄປວາງໃສ່ຮູບຟີມອື່ນໆ.
- ໃຊ້ແມັດທຣິກກ້ອງແບບມາດຕະຖານ ຫຼື ແບບປັບປຸງ ໃນໂມດູນ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ.

ໃນເວລາສະແກນ ຫຼື ຖ່າຍຮູບຟີມເນກາຕິບ, ໃຫ້ໝັ້ນໃຈວ່າໄດ້ລວມເອົາສ່ວນຂອງຟີມທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບແສງ ເຂົ້າໄປໃນຮູບນຳ. ສິ່ງນີ້ຈຳເປັນສຳລັບການຕັ້ງຄ່າພາລາມິເຕີ Dmin. ຫາກບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້, ທ່ານສາມາດຖ່າຍຮູບສ່ວນທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບແສງແຍກຕ່າງຫາກ, ວັດແທກຄ່າ Dmin ຈາກຮູບນັ້ນ, ແລ້ວນຳຄ່າທີ່ໄດ້ມາໄປວາງໃສ່ຮູບອື່ນໆໃນຟີມມ້ວນດຽວກັນ.

ເບຼີພື້ນຜິວ (surface blur)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ນຳໃຊ້ການເບຼີພື້ນຜິວແບບຮັບຮູ້ຂອບ (edge-aware) ເພື່ອຫຼຸດນອຍສ໌ ຫຼື ເຮັດໃຫ້ພື້ນຜິວນຸ້ມນວນຂຶ້ນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ເຮັດໃຫ້ພື້ນຜິວຂອງພາບນຸ້ມນວນຂຶ້ນໃນຂະນະທີ່ຍັງຮັກສາຄວາມຄົມຂອງຂອບໄວ້ ໂດຍໃຊ້ຟິວເຕີ bilateral.

ໂມດູນນີ້ ສາມາດ ໃຊ້ເພື່ອຫຼຸດນອຍສ໌ຂອງພາບໄດ້, ແຕ່ຄວນຮັບຊາບວ່າຟິວເຕີ bilateral ອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດພ້ຽນ (overshoots) ໄດ້ ແລະ darktable ມີທາງເລືອກອື່ນທີ່ດີກວ່າຫຼາຍ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ, ໂມດູນ astrophoto denoise ທີ່ໃຊ້ອັນກໍຣິທຶມແບບ non-local means, ແລະ ໂມດູນ denoise (profiled) ທີ່ມີໃຫ້ເລືອກລະຫວ່າງ non-local means ແລະ wavelet.

ໂມດູນ ເບຼີພື້ນຜິວ ຈະເຮັດໃຫ້ສ່ວນລົບ (noise) ໃນພື້ນຜິວເບຼີລົງ ໂດຍການສະເລ່ຍພິກເຊວກັບພິກເຊວຂ້າງຄຽງ, ໂດຍພິຈາລະນາບໍ່ພຽງແຕ່ໄລຍະຫ່າງທາງເລຂາຄະນິດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງລວມເຖິງໄລຍະຫ່າງໃນມາດຕາສ່ວນ (ເຊັ່ນ ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຄ່າ RGB). ມັນມີປະໂຫຍດຫຼາຍຫາກຊ່ອງສັນຍານ RGB ໃດໜຶ່ງມີນອຍສ໌ຫຼາຍກວ່າ ຫຼື ຕ້ອງການຄວາມນຸ້ມນວນຫຼາຍກວ່າຊ່ອງອື່ນ. ໃນກໍລະນີດັ່ງກ່າວ, ໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ ການປັບທຽບສີ (color calibration) ເພື່ອທົດສອບແຕ່ລະຊ່ອງສັນຍານ ແລະ ຕັ້ງຄ່າຄວາມແຮງຂອງການເບຼີໃຫ້ເໝາະສົມ.

ປັບຂະໜາດພິກເຊວ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ໂມດູນສຳລັບການຕັ້ງຄ່າອັດຕາສ່ວນພິກເຊວ ມີປະໂຫຍດສຳລັບເຊັນເຊີບາງປະເພດ ແລະ ການດຶງພາບອະນາມໍຟິກ (anamorphic desqueeze).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ກ້ອງບາງລຸ້ນ (ເຊັ່ນ Nikon D1X) ມີເຊັນເຊີເປັນຮູບສີ່ແຈສາກແທນທີ່ຈະເປັນຮູບສີ່ແຈສະເໝີຄືທົ່ວໄປ. ຫາກບໍ່ມີການປັບແກ້ຈະເຮັດໃຫ້ພາບຜິດພ້ຽນ. ໂມດູນນີ້ຈະເຮັດການປັບຂະໜາດຕາມທີ່ຕ້ອງການ.

darktable ຈະກວດສອບພາບທີ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບການປັບແກ້ໂດຍໃຊ້ຂໍ້ມູນ Exif ແລະ ຈະເປີດໃຊ້ໂມດູນນີ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດເມື່ອຈຳເປັນ.

ສຳລັບພາບອື່ນໆ, ໂມດູນນີ້ຍັງສາມາດໃຊ້ເພື່ອດຶງພາບ (de-squeeze) ເມື່ອໃຊ້ເລນອະນາມໍຟິກ (anamorphic lenses).

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ອັດຕາສ່ວນພິກເຊວ: ອັດຕາສ່ວນຂອງພິກເຊວ. ຄ່າທີ່ຫຼາຍກວ່າ 1 ຈະຢືດພາບໃນແນວນອນ, ຄ່າທີ່ນ້ອຍກວ່າ 1 ຈະຢືດພາບໃນແນວຕັ້ງ.

ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ແປງຄ່າ RGB ຂາເຂົ້າໃດໆ ໃຫ້ເປັນ RGB ອ້າງອີງຂອງລະບົບໂດຍການໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ສີເພື່ອຈັບຄູ່ຄ່າ RGB ຄືນໃໝ່.
ຈຸດປະສົງ: ຈຳເປັນຕ້ອງມີ.
ຂາເຂົ້າ: ແບບເສັ້ນຊື່ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່, RGB, ອ້າງອີງຕາມສາກ.
ການປະມວນຜົນ: ກຳນົດໂດຍໂປຣໄຟລ໌.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ກຳນົດວິທີທີ່ darktable ຈະແປຄວາມໝາຍສີຂອງຮູບພາບ.

ໂມດູນນີ້ຈະຮັບເອົາພື້ນທີ່ສີທີ່ໃຊ້ໂດຍແຫຼ່ງກຳເນີດຮູບພາບ (ເຊັ່ນ: ກ້ອງ, ສະແກນເນີ) ແລະ ແປງລະຫັດພິກເຊລ ໃຫ້ເປັນພື້ນທີ່ສີມາດຕະຖານໃນການເຮັດວຽກ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າໂມດູນຕໍ່ໆໄປໃນລະບົບບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົນໃຈ ລາຍລະອຽດສະເພາະຂອງອຸປະກອນຂາເຂົ້າ ແລະ ສາມາດເຮັດວຽກຮ່ວມກັບພື້ນທີ່ສີກາງໄດ້.

ໃນກໍລະນີທີ່ຮູບພາບຖືກບັນທຶກເປັນໄຟລ໌ raw, ໂມດູນໂປຣໄຟລ໌ສີນຳເຂົ້າ ໂດຍປົກກະຕິຈະນຳໃຊ້ ມາຕຣິກສີມາດຕະຖານ ຫຼື ມາຕຣິກສີແບບປັບປຸງ ທີ່ສະເພາະເຈາະຈົງສຳລັບກ້ອງລຸ້ນນັ້ນ, ເຊິ່ງຈະຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອຈັບຄູ່ສີເຂົ້າໃນພື້ນທີ່ສີຂອງໂປຣໄຟລ໌ເຮັດວຽກ. ຖ້າມີຂໍ້ມູນພື້ນທີ່ສີຝັງຢູ່ໃນຮູບພາບ, ໂມດູນ ໂປຣໄຟລ໌ສີນຳເຂົ້າ ຈະນຳໃຊ້ຂໍ້ມູນນີ້ໃນການຈັບຄູ່ສີເຂົ້າສູ່ພື້ນທີ່ສີຂອງໂປຣໄຟລ໌ເຮັດວຽກ. ຜູ້ໃຊ້ຍັງສາມາດກຳນົດພື້ນທີ່ສີສຳລັບຮູບພາບທີ່ນຳເຂົ້າໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ, ແລະ ຍັງສາມາດນຳໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ສີ ICC ທີ່ປັບແຕ່ງເອງມາສະເພາະສຳລັບອຸປະກອນນຳເຂົ້ານັ້ນໄດ້.

ໃນຂະບວນການຈັບຄູ່ຈາກພື້ນທີ່ສີຂາເຂົ້າໄປຫາພື້ນທີ່ສີເຮັດວຽກ, ສີສາມາດຖືກຈຳກັດຢູ່ໃນຂອບເຂດທີ່ແນ່ນອນ ໂດຍໃຊ້ຕົວເລືອກ ການຕັດຂອບເຂດສີ (gamut clipping) ຊຶ່ງຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຄວາມຜິດພ້ຽນຂອງສີທີ່ບາງຄັ້ງອາດເກີດຂຶ້ນ. ນອກຈາກນີ້ຍັງຂຶ້ນກັບ rendering intent ທີ່ເລືອກໄວ້.

ໝາຍເຫດ: ໂປຣໄຟລ໌ສີສຸດທ້າຍທີ່ຈະຖືກໃຊ້ເມື່ອສົ່ງອອກຮູບພາບແມ່ນຖືກຄວບຄຸມໂດຍໂມດູນ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາອອກ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ໂປຣໄຟລ໌ຂາເຂົ້າ: ໂປຣໄຟລ໌ ຫຼື ແມັດທຣິກສີທີ່ຈະໃຊ້. ມີແມັດທຣິກໃຫ້ເລືອກຫຼາຍແບບ ລວມທັງແມັດທຣິກສີແບບປັບປຸງສຳລັບກ້ອງບາງລຸ້ນ. ແມັດທຣິກແບບປັບປຸງຖືກອອກແບບມາເພື່ອໃຫ້ໄດ້ພາບທີ່ມີລັກສະນະໃກ້ຄຽງກັບຂອງຜູ້ຜະລິດກ້ອງ.; ທ່ານຍັງສາມາດໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ ICC ຂອງທ່ານເອງໄດ້ ໂດຍເອົາໄປໄວ້ໃນ $DARKTABLE/share/darktable/color/in (ບ່ອນທີ່ $DARKTABLE ແມ່ນໂຟນເດີທີ່ຕິດຕັ້ງ darktable) ຫຼື color/in ໃນ ໂຟນເດີການຕັ້ງຄ່າ ຂອງ darktable. ໝາຍເຫດ: ໂຟນເດີ color/in ເຫຼົ່ານີ້ຈະບໍ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍອັດຕະໂນມັດ; ທ່ານຕ້ອງສ້າງມັນເອງ ຫາກຕ້ອງການໃຊ້. ແຫຼ່ງທີ່ມາທົ່ວໄປຂອງໂປຣໄຟລ໌ ICC ແມ່ນມາຈາກຊອບແວທີ່ມາຮ່ວມກັບກ້ອງຂອງທ່ານ. ທ່ານອາດຈະຕ້ອງ ເປີດໃຊ້ໂມດູນ unbreak input profile ເພື່ອໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ຂອງທ່ານເອງ.

ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາອອກ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ແປງຄ່າ RGB ອ້າງອີງຂອງລະບົບໃຫ້ເປັນ RGB ສຳລັບການສະແດງຜົນໃດໆ ໂດຍໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ສີເພື່ອຈັບຄູ່ຄ່າ RGB ໃໝ່.
ຈຸດປະສົງ: ຈຳເປັນຕ້ອງມີ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: ກຳນົດໂດຍໂປຣໄຟລ໌.
ຂາອອກ: ບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່ (non-linear), RGB ຫຼື Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).

ຈັດການໂປຣໄຟລ໌ຂາອອກສຳລັບການສົ່ງອອກ ແລະ ຄວາມຕັ້ງໃຈໃນການເຣນເດີ (rendering intent) ທີ່ຈະໃຊ້ເມື່ອມີການຈັບຄູ່ລະຫວ່າງພື້ນທີ່ສີ.

darktable ມາພ້ອມກັບໂປຣໄຟລ໌ທີ່ກຳນົດໄວ້ລ່ວງໜ້າຄື sRGB, Adobe RGB, XYZ ແລະ linear RGB. ເຈົ້າສາມາດເພີ່ມໂປຣໄຟລ໌ອື່ນໆໄດ້ໂດຍການນຳໄປໄວ້ໃນ $DARKTABLE/share/darktable/color/out (ບ່ອນທີ່ $DARKTABLE ແມ່ນໂຟນເດີທີ່ຕິດຕັ້ງ darktable) ຫຼື color/out ໃນ ໂຟນເດີກຳນົດຄ່າ ຂອງ darktable. ໝາຍເຫດວ່າໂຟນເດີ color/out ເຫຼົ່ານີ້ຈະບໍ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍການຕິດຕັ້ງ darktable; ຫາກເຈົ້າຕ້ອງການໃຊ້, ເຈົ້າຕ້ອງສ້າງມັນຂຶ້ນມາເອງ.

ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາອອກຍັງສາມາດກຳນົດໄດ້ພາຍໃນໂມດູນ ສົ່ງອອກ (export).

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄວາມຕັ້ງໃຈຂາອອກ (output intent): ຄວາມຕັ້ງໃຈໃນການເຣນເດີສຳລັບຂາອອກ/ການສົ່ງອອກ. ຄວາມຕັ້ງໃຈໃນການເຣນເດີສາມາດເລືອກໄດ້ເມື່ອໃຊ້ LittleCMS2 ເພື່ອນຳໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາອອກເທົ່ານັ້ນ (ສາມາດປ່ຽນໄດ້ໃນ ຄ່າກຳນົດ > ການປະມວນຜົນ). ຫາກໃຊ້ລະບົບການເຣນເດີພາຍໃນຂອງ darktable, ຕົວເລືອກນີ້ຈະຖືກເຊື່ອງໄວ້. ສຳລັບລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມ ເບິ່ງໄດ້ທີ່ ຄວາມຕັ້ງໃຈໃນການເຣນເດີ.
ໂປຣໄຟລ໌ຂາອອກ: ໂປຣໄຟລ໌ທີ່ໃຊ້ເພື່ອເຣນເດີສີສຳລັບຂາອອກ/ການສົ່ງອອກ. ຂໍ້ມູນໂປຣໄຟລ໌ຈະຖືກຝັງເຂົ້າໄປໃນໄຟລ໌ຂາອອກ (ຫາກຮູບແບບໄຟລ໌ຮອງຮັບ) ເພື່ອໃຫ້ແອັບພລິເຄຊັນອື່ນສາມາດແປຄ່າສີໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ເນື່ອງຈາກບໍ່ແມ່ນທຸກແອັບພລິເຄຊັນທີ່ຈະຮູ້ຈັກໂປຣໄຟລ໌ສີ, ຄຳແນະນຳທົ່ວໄປແມ່ນໃຫ້ໃຊ້ sRGB ຍົກເວັ້ນແຕ່ເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າເຈົ້າກຳລັງເຮັດຫຍັງ ແລະ ມີເຫດຜົນທີ່ດີທີ່ຈະໃຊ້ແບບອື່ນ.

ພິກເຊລທີ່ຜິດປົກກະຕິ (hot pixels)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ລຶບພິກເຊລທີ່ສະຫວ່າງຜິດປົກກະຕິໂດຍການປັບໃຫ້ກົມກືນກັບພິກເຊລຂ້າງຄຽງ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear), ໄຟລ໌ຣໍ (raw), ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).
ການປະມວນຜົນ: ການກູ້ຄືນ, ໄຟລ໌ RAW.
ຂາອອກ: linear, raw, scene-referred.

ກວດຈັບ ແລະ ກຳຈັດ hot pixels ໂດຍອັດຕະໂນມັດ.

Hot pixels ແມ່ນພິກເຊລທີ່ບໍ່ສາມາດບັນທຶກລະດັບແສງໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. hot pixels ທີ່ຖືກກວດພົບ ຈະຖືກແທນທີ່ດ້ວຍຄ່າສະເລ່ຍຂອງພິກເຊລຂ້າງຄຽງ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ເກນ (threshold): ຄວາມສະຫວ່າງຕ່ຳສຸດທີ່ຈະຖືວ່າພິກເຊລນັ້ນເປັນກຸ່ມເປົ້າໝາຍຂອງ hot pixel.
ຄວາມແຮງ (strength): ຄວາມໄວໃນການກວດຈັບ; ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະແກ້ໄຂພິກເຊລໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນໂດຍການກວດສອບຄວາມແຕກຕ່າງຈາກພິກເຊລຂ້າງຄຽງໜ້ອຍລົງ.
ກວດຈັບໂດຍ 3 ພິກເຊລຂ້າງຄຽງ: ຂະຫຍາຍການກວດຈັບ hot pixels – ໂດຍຖືວ່າພິກເຊລນັ້ນຜິດປົກກະຕິຫາກມີພິກເຊລຂ້າງຄຽງຢ່າງໜ້ອຍພຽງ 3 ພິກເຊລ (ແທນທີ່ຈະແມ່ນ 4) ທີ່ມີຄ່າຕ່າງກັນເກີນລະດັບເກນທີ່ກຳນົດໄວ້.
ໝາຍພິກເຊລທີ່ແກ້ໄຂແລ້ວ: ສະແດງເຄື່ອງໝາຍເທິງພິກເຊລທີ່ຖືກແກ້ໄຂໃນຮູບພາບ ແລະ ສະແດງຈຳນວນ hot pixels ທີ່ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂແລ້ວ.

ເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດໃຫ້ລາຍລະອຽດຂອງພາບໂດຍໃຊ້ ມາກສ໌ລົບຄວາມເບຼີ (USM) ມາດຕະຖານ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ: ເສັ້ນຊື່ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ ຫຼື ອ້າງອີງຕາມສາກ.
ການປະມວນຜົນ: ແບບຄວາມຖີ່, Lab.
ຂາອອກ: ເກືອບເປັນເສັ້ນຊື່ (quasi-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ ຫຼື ອ້າງອີງຕາມສາກ.

ເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດໃຫ້ລາຍລະອຽດຂອງພາບໂດຍໃຊ້ ມາກສ໌ລົບຄວາມເບຼີ (USM) ມາດຕະຖານ.

ໂມດູນນີ້ເຮັດວຽກໂດຍການເພີ່ມຄອນທຣາສບໍລິເວນຂອບ ເຊິ່ງເປັນການເພີ່ມ ຄວາມຮູ້ສຶກ ເຖິງຄວາມຄົມຊັດຂອງພາບ. ໂມດູນນີ້ຈະຖືກນຳໃຊ້ກັບຊ່ອງສັນຍານ L ໃນພື້ນທີ່ສີ Lab.

ໝາຍເຫດ: ອັນກໍຣິທຶມ USM ທີ່ໃຊ້ໃນໂມດູນນີ້ທຳການເບຼີໃນພື້ນທີ່ສີ Lab, ເຊິ່ງອາດເຮັດໃຫ້ເກີດເອັບເຟັກທີ່ບໍ່ເພິ່ງປະສົງ ແລະ ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ. ໃຫ້ໃຊ້ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ (presets) ໃນໂມດູນ ຕົວປັບສົມດຸນຄອນທຣາສ ເພື່ອຫຼຸດຄວາມເບຼີ ຫຼື ໂມດູນ ຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນ ສຳລັບຄວາມຄົມຊັດທົ່ວໄປແທນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ລັດສະໝີ: ມາກສ໌ລົບຄວາມເບຼີຈະໃຊ້ການເບຼີແບບ gaussian ກັບພາບເຊິ່ງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງອັນກໍຣິທຶມ. ຄ່ານີ້ຈະຄວບຄຸມລັດສະໝີຂອງການເບຼີນັ້ນ ເຊິ່ງຈະກຳນົດຂອບເຂດຂອງການເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດຢູ່ບໍລິເວນຂອບ. ຄ່າທີ່ສູງເກີນໄປຈະເຮັດໃຫ້ພາບຄົມຊັດເກີນຈົນເບິ່ງບໍ່ດີ.
ປະລິມານ: ຄວາມແຮງຂອງການເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດ.
ຂີດຈຳກັດ (threshold): ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຄອນທຣາສທີ່ຕ່ຳກວ່າຂີດຈຳກັດນີ້ຈະບໍ່ຖືກເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດ. ໃຊ້ຄ່ານີ້ເພື່ອຫຼີກລ່ຽງການຂະຫຍາຍສັນຍານລົບ (noise).

ຟິລມິກ RGB (filmic rgb)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ນຳໃຊ້ການແປງມຸມມອງເພື່ອຈັດກຽມ pipeline ແບບ scene-referred ສຳລັບການສະແດງຜົນເທິງຈໍ SDR ແລະ ການພິມເທິງເຈ້ຍ ພ້ອມທັງປ້ອງກັນແສງລົ້ນ (clipping) ດ້ວຍວິທີທີ່ບໍ່ທຳລາຍຂໍ້ມູນຕົ້ນສະບັບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ: ແບບເສັ້ນຊື່ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່, RGB, ອ້າງອີງຕາມສາກ.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, display-referred.

ປັບປ່ຽນຊ່ວງໂທນສີຂອງຮູບ ໂດຍການຈຳລອງການຕອບສະໜອງຂອງໂທນ ແລະ ສີຄືກັບຟິລມ໌ແບບຄລາສສິກ.

ໂມດູລນີ້ສາມາດໃຊ້ເພື່ອຂະຫຍາຍ ຫຼື ບີບອັດຊ່ວງໄດນາມິກ (dynamic range) ຂອງສາກໃຫ້ພໍດີກັບຊ່ວງໄດນາມິກຂອງຈໍສະແດງຜົນ. ມັນຊ່ວຍຮັກສາສີ ແລະ ຄອນທຣາສໃນສ່ວນໂທນກາງ (mid-tones), ກູ້ຄືນສ່ວນເງົາ (shadows), ແລະ ບີບອັດສ່ວນແຈ້ງ (highlights) ທີ່ສະຫວ່າງຫຼາຍ ລວມທັງສ່ວນເງົາທີ່ມືດຫຼາຍ. ສ່ວນແຈ້ງອາດຕ້ອງໄດ້ຮັບການເບິ່ງແຍງເປັນພິເສດເມື່ອຕ້ອງການຮັກສາລາຍລະອຽດ (ເຊັ່ນ: ເມກ).

darktable ມີສາມໂມດູນສໍາລັບວຽກນີ້: filmic rgb, sigmoid ແລະ AgX. ຄວນເປີດໃຊ້ພຽງແຕ່ອັນດຽວໃນແຕ່ລະຄັ້ງ. filmic rgb ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານຄວບຄຸມໄດ້ໂດຍກົງທີ່ສຸດວ່າຈະໃຫ້ຈຸດສີດຳ ແລະ ສີຂາວຂອງສາກຢູ່ບ່ອນໃດ, ແຕ່ກໍ່ຕ້ອງແລກມາກັບການມີພາຣາມີເຕີທີ່ຫຼາຍຂຶ້ນ. ໂມດູນນີ້ໄດ້ມາຈາກໂມດູນທີ່ມີຊື່ດຽວກັນໃນ Blender 3D modeller ໂດຍ T. J. Sobotka.

ມາກສ໌ແບບຣາສເຕີຈາກພາຍນອກ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ອ່ານໄຟລ໌ PFM/PNG ທີ່ບັນທຶກໄວ້ເພື່ອໃຊ້ເປັນມາກສ໌ແບບຣາສເຕີ (raster mask).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear), ໄຟລ໌ຣໍ (raw), ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).
ການປະມວນຜົນ: ເສັ້ນຊື່ (linear), ດິບ (raw).
ຂາອອກ: linear, raw, scene-referred.

ສ້າງມາກສ໌ແບບຣາສເຕີຈາກໄຟລ໌ .pfm ເພື່ອໃຊ້ໃນໂມດູລການປະມວນຜົນຕໍ່ໄປ.

ໝາຍເຫດ: ໄຟລ໌ .pfm ບໍ່ຄ່ອຍເປັນທີ່ນິຍົມທົ່ວໄປ ແຕ່ທັງ darktable ແລະ GIMP ສາມາດສ້າງໄຟລ໌ດັ່ງກ່າວໄດ້. ຮອງຮັບທັງໄຟລ໌ແບບສີເທົາ (grayscale) ແລະ RGB.

🔗ການນຳໃຊ້

ມາກສ໌ແບບຣາສເຕີ (Raster masks) ຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍອັດຕະໂນມັດທຸກຄັ້ງທີ່ເຈົ້າກຳນົດ ມາກສ໌ (mask) ພາຍໃນໂມດູລການປະມວນຜົນ, ເພື່ອນຳມາໃຊ້ຄືນໃນໂມດູລອື່ນໆ ທີ່ຢູ່ຖັດໄປໃນ pixelpipe. ໃນບາງກໍລະນີ ເເຈົ້າອາດຈະຕ້ອງການໃຫ້ມາກສ໌ດັ່ງກ່າວສ້າງຂຶ້ນໂດຍຊອບແວອື່ນ, ຕົວຢ່າງ: ເພື່ອໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກຊອບແວທີ່ສາມາດແຍກວັດຖຸອອກຈາກພື້ນຫຼັງ, ຫຼື ພຽງແຕ່ເພື່ອເພີ່ມລວດລາຍພື້ນຫຼັງບາງຢ່າງ.

ໂດຍການໃຊ້ໂມດູລນີ້, ໄຟລ໌ມາກສ໌ແບບຣາສເຕີຈາກພາຍນອກຈະຖືກນຳມາໃຊ້ເປັນມາກສ໌ຕັ້ງແຕ່ຂັ້ນຕອນທຳອິດໆ ໃນ pixel pipeline. ພວກມັນສາມາດມີຂະໜາດໃດກໍໄດ້ ແລະ ຈະຖືກປັບຂະໜາດໃຫ້ພໍດີກັບຂະໜາດຂອງຮູບທີ່ກຳລັງປັບແຕ່ງຢູ່ສະເໝີ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຄວນຮັບຊາບວ່າເນື່ອງຈາກມາກສ໌ແບບຣາສເຕີອາດຖືກບິດເບືອນໂດຍໂມດູລ ເຊັ່ນ ການຈັດວາງ (orientation), ຂະໜາດຂອງມາກສ໌ແບບຣາສເຕີຈາກພາຍນອກຄວນຈະມີທິດທາງ (orientation) ດຽວກັບຂໍ້ມູນເຊັນເຊີຂອງໄຟລ໌ RAW ຕົ້ນສະບັບສະເໝີ.

ແມ່ສີ RGB (rgb primaries)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ການປັບແມ່ສີ RGB ສຳລັບການປັບແຕ່ງສີ (color grading).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ປັບທາດສີ ແລະ ຄວາມບໍລິສຸດ ຂອງແມ່ສີ RGB (ໝາຍເຖິງ ວ່າແມ່ນສີແດງ, ສີຂຽວ ແລະ ສີຟ້າ ໃດ ທີ່ພວກມັນສະແດງເຖິງ), ໃນຂະນະທີ່ປ່ອຍໃຫ້ພິກເຊວທີ່ບໍ່ມີສີ (ສີເທົາ) ບໍ່ມີການປ່ຽນແປງ. ນອກຈາກການຮັກສາພິກເຊວສີເທົາໄວ້ແລ້ວ, ສາຍສຳພັນແບບກົງກັນຂ້າມລະຫວ່າງສີຕ່າງໆ ກໍຍັງຖືກຮັກສາໄວ້ພາຍໃຕ້ການປັບຄ່ານີ້: ຖ້າທ່ານເພີ່ມຄວາມບໍລິສຸດຂອງແມ່ສີຟ້າ, ຄວາມເຂັ້ມຂອງສີເຫຼືອງທີ່ເປັນສີກົງກັນຂ້າມຈະເພີ່ມຂຶ້ນເພື່ອສ້າງຄວາມສົມດຸນ; ຖ້າທ່ານບິດທາດສີຟ້າໄປທາງສີຟ້າຂຽວ (cyan), ສີເຫຼືອງທີ່ເປັນສີກົງກັນຂ້າມກໍຈະຖືກບິດໄປທາງສີສົ້ມ.

ໂມດູນນີ້ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວແມ່ນເຄື່ອງມືປະສົມຊ່ອງສັນຍານ (channel mixer) (ຄືກັບໃນໂມດູນ ການປັບທຽບສີ (color calibration)) ແຕ່ມີໜ້າຕາການໃຊ້ງານທີ່ຕ່າງກັນ. ເຖິງແມ່ນວ່າແຖບເລື່ອນຈະມີຊື່ວ່າ “ແດງ”, “ຂຽວ” ແລະ “ຟ້າ”, ແຕ່ການປັບທັງໝົດຈະມີຜົນທົ່ວທັງຮູບ ແລະ ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ຄ່າສີໂດຍລວມຂອງຮູບ ຄືກັນກັບທີ່ເຄື່ອງມືປະສົມຊ່ອງສັນຍານເຮັດ.

ເມື່ອນຳໃຊ້ກ່ອນໂມດູນ filmic rgb ຫຼື sigmoid, ແມ່ສີ RGB ສາມາດໃຊ້ເພື່ອປັບແຕ່ງຄ່າສີເລັກໆ ໜ້ອຍໆ ໄດ້. ເມື່ອນຳໃຊ້ຫຼັງຈາກໂມດູນເຫຼົ່ານັ້ນ, ມັນອາດຈະຖືກໃຊ້ເພື່ອການຕົບແຕ່ງແບບສ້າງສັນ ເຊັ່ນການຍ້ອມສີ (tinting).

ລະດັບ RGB (rgb levels)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປັບຈຸດດຳ, ຈຸດຂາວ ແລະ ຈຸດສີເທີກາງໃນພື້ນທີ່ສີ RGB.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, display-referred.

ປັບຈຸດດຳ, ຈຸດຂາວ ແລະ ຈຸດສີເທີກາງໃນພື້ນທີ່ສີ RGB. ໂມດູນນີ້ຄ້າຍຄືກັບໂມດູນ ລະດັບ (levels) ເຊິ່ງເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ Lab.

ເຄື່ອງມືລະດັບ RGB ຈະສະແດງຮິສໂຕແກຣມຂອງຮູບ ແລະ ສະແດງແຖບສາມແຖບພ້ອມກັບປຸ່ມຈັບ. ລາກປຸ່ມຈັບເພື່ອປ່ຽນຈຸດດຳ, ສີເທີກາງ ແລະ ຈຸດຂາວ ໃນດ້ານຄວາມສະຫວ່າງ (ໃນໂໝດ “RGB, ຊ່ອງສັນຍານທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັນ”) ຫຼື ປັບແຍກກັນສຳລັບແຕ່ລະຊ່ອງສັນຍານ R, G ແລະ B (ໃນໂໝດ “RGB, ຊ່ອງສັນຍານທີ່ເປັນອິດສະຫຼະ”).

ການຍ້າຍແຖບສີດຳ ແລະ ສີຂາວໃຫ້ກົງກັບຂອບຊ້າຍ ແລະ ຂວາຂອງຮິສໂຕແກຣມ ຈະເຮັດໃຫ້ຮູບຂາອອກກວມເອົາຊ່ວງໂທນສີທັງໝົດທີ່ມີຢູ່. ສິ່ງນີ້ຈະເພີ່ມຄອນທຣາສຂອງຮູບ.

ການຍ້າຍແຖບກາງຈະປ່ຽນແປງໂທນກາງ (mid-tones). ຍ້າຍໄປທາງຊ້າຍເພື່ອໃຫ້ຮູບເບິ່ງສະຫວ່າງຂຶ້ນ ແລະ ຍ້າຍໄປທາງຂວາເພື່ອໃຫ້ຮູບເຂັ້ມຂຶ້ນ. ສິ່ງນີ້ມັກຈະຖືກເອີ້ນວ່າການປ່ຽນແກມມາ (gamma) ຂອງຮູບ.

ມີເຄື່ອງມື ເລືອກສີ ສາມອັນເພື່ອເອົາຕົວຢ່າງຈຸດດຳ, ຂາວ ແລະ ເທີ ຈາກຮູບ.

ລັດ 3D (LUT 3D)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ແກ້ໄຂພື້ນທີ່ສີ ແລະ ໃຊ້ງານຮູບແບບສີ (look).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: ກຳນົດໂດຍໂປຣໄຟລ໌, RGB.
ຂາອອກ: linear ຫຼື non-linear, RGB, display-referred.

ແປງຄ່າ RGB ດ້ວຍໄຟລ໌ 3D LUT.

3D LUT ແມ່ນຕາຕະລາງສາມມິຕິທີ່ໃຊ້ເພື່ອແປງຄ່າ RGB ທີ່ກຳນົດໃຫ້ເປັນຄ່າ RGB ອື່ນ. ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຈະຖືກໃຊ້ສຳລັບການຈຳລອງສີຟີມ ແລະ ການປັບແຕ່ງໂທນສີ (color grading).

ໂມດູນນີ້ຮອງຮັບໄຟລ໌ .cube, .3dl, .png (haldclut) ແລະ .gmz. ຂໍ້ມູນ 3D LUT ທີ່ບໍ່ໄດ້ບີບອັດ ຈະບໍ່ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນຖານຂໍ້ມູນ ຫຼື ໄຟລ໌ XMP, ແຕ່ຈະຖືກອ້າງອີງໄປຫາທີ່ຢູ່ຂອງໄຟລ໌ໃນໂຟນເດີ 3D LUT. ດັ່ງນັ້ນ, ມັນຈຶ່ງສຳຄັນຫຼາຍທີ່ທ່ານຕ້ອງສຳຮອງຂໍ້ມູນໂຟນເດີ 3D LUT ຂອງທ່ານໄວ້ – ການແບ່ງປັນຮູບພາບ ພ້ອມໄຟລ໌ XMP ຈະບໍ່ມີປະໂຫຍດເລີຍ ຫາກຜູ້ຮັບບໍ່ມີໄຟລ໌ 3D LUT ດຽວກັນຢູ່ໃນໂຟນເດີຂອງພວກເຂົາ.

ລາຍນ້ຳ (watermark)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ວາງລາຍນ້ຳແບບ SVG ເຊັ່ນ ລາຍເຊັນ ລົງເທິງພາບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າ: non-linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, display-referred.

ສ້າງພາບຊ້ອນທັບແບບເວັກເຕີລົງເທິງພາບຂອງເຈົ້າ. ລາຍນ້ຳແມ່ນໄຟລ໌ SVG ມາດຕະຖານ ແລະ ສາມາດອອກແບບໄດ້ໂດຍໃຊ້ Inkscape.

ເຈົ້າຍັງສາມາດໃຊ້ພາບແບບບິດແມັບ (PNG) ໄດ້ນຳ.

ຕົວປະມວນຜົນ SVG ໃນ darktable ຍັງສາມາດແທນທີ່ຂໍ້ຄວາມພາຍໃນໄຟລ໌ SVG ໄດ້, ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດໃສ່ຂໍ້ມູນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພາບລົງໃນລາຍນ້ຳໄດ້.

ລາຍນ້ຳທີ່ຜູ້ໃຊ້ອອກແບບເອງຄວນຖືກເກັບໄວ້ໃນໂຟນເດີ watermarks ພາຍໃນ ໄດເຣັກທໍຣີການຕັ້ງຄ່າ ຂອງ darktable. ເມື່ອວາງໄຟລ໌ແລ້ວ, ໃຫ້ໃຊ້ປຸ່ມໂຫຼດໃໝ່ເພື່ອອັບເດດລາຍຊື່ລາຍນ້ຳທີ່ມີໃຫ້ໃຊ້.

ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນລາຍຊື່ຂໍ້ຄວາມຕົວແປທີ່ຮອງຮັບສຳລັບການແທນທີ່ພາຍໃນໄຟລ໌ SVG.

ນອກຈາກລາຍຊື່ນີ້ແລ້ວ, ເຈົ້າຍັງສາມາດໃຊ້ຂໍ້ຄວາມຕົວແປທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນສ່ວນ ຕົວແປ (variables) ໄດ້ນຳ.

$(WATERMARK_TEXT)             ຂໍ້ຄວາມສັ້ນໆ (ສູງສຸດ 511 ຕົວອັກສອນ)
$(WATERMARK_COLOR)            ສີທີ່ຈະໃຊ້ສຳລັບ $WATERMARK_TEXT
$(WATERMARK_FONT_FAMILY)      ຕະກູນຕົວອັກສອນທີ່ຈະໃຊ້ສຳລັບ $WATERMARK_TEXT
$(WATERMARK_FONT_STYLE)       ຮູບແບບຕົວອັກສອນ (normal, oblique, italic)
$(WATERMARK_FONT_WEIGHT)      ນ້ຳໜັກຕົວອັກສອນ (ຄວາມໜາ)

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຕົວມາກສ໌ (marker)

ເລືອກລາຍນ້ຳທີ່ຈະນຳໃຊ້. ໃຊ້ປຸ່ມໂຫຼດໃໝ່ເພື່ອອັບເດດລາຍຊື່ລວມເຖິງລາຍນ້ຳທີ່ເພີ່ມໃໝ່. ນາມສະກຸນໄຟລ໌ (png/svg) ຈະສະແດງຢູ່ໃນວົງເລັບ.

ຂໍ້ຄວາມ

ຊ່ອງໃສ່ຂໍ້ຄວາມອິດສະຫຼະເຊິ່ງເຈົ້າສາມາດປ້ອນໄດ້ສູງສຸດ 511 ຕົວອັກສອນ ເພື່ອພິມລົງໃນຈຸດທີ່ອ້າງອີງໂດຍລາຍນ້ຳ. ຕົວແປ ໃດໆທີ່ມີຢູ່ໃນຂໍ້ຄວາມຈະຖືກແທນທີ່ດ້ວຍຄ່າປັດຈຸບັນກ່ອນທີ່ລາຍນ້ຳຈະຖືກນຳໃຊ້. ຕົວຢ່າງລາຍນ້ຳທີ່ໃຊ້ຂໍ້ຄວາມຈາກຊ່ອງນີ້ຄື simple-text.svg.

ຕົວອັກສອນ (font)

ຕົວອັກສອນທີ່ຈະໃຊ້ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ “DejaVu Sans Book”). ຄລິກທີ່ຊ່ອງເພື່ອເປີດໜ້າຕ່າງສະແດງຕົວອັກສອນທີ່ມີໃນລະບົບ. ສາມາດຄົ້ນຫາຕົວອັກສອນຕາມຊື່ ແລະ ມີຕົວຢ່າງໃຫ້ເບິ່ງຂ້າງຊື່ຕົວອັກສອນ. ເຈົ້າສາມາດກຳນົດຂໍ້ຄວາມຕົວຢ່າງເອງໄດ້.

ສີ

ສີຂອງຂໍ້ຄວາມ. ຄລິກທີ່ກ່ອງສີເພື່ອເປີດໜ້າຕ່າງເລືອກສີ ເຊິ່ງມີສີທີ່ໃຊ້ເລື້ອຍໆໃຫ້ເລືອກ ຫຼື ສາມາດກຳນົດສີເອງໃນພື້ນທີ່ສີ RGB.

ຄວາມທຶບແສງ (opacity)

ຄວາມທຶບແສງຂອງການສະແດງຜົນລາຍນ້ຳ.

ການໝຸນ

ມຸມການໝຸນຂອງລາຍນ້ຳ.

ຂະໜາດ (scale)

ຂະໜາດຂອງລາຍນ້ຳ (ເປັນເປີເຊັນ), ໂດຍທຽບກັບຕົວເລືອກທີ່ເລືອກໄວ້ໃນພາຣາມິເຕີ “ປັບຂະໜາດຕາມ”.

ປັບຂະໜາດຕາມ

ຈຸດອ້າງອີງສຳລັບພາຣາມິເຕີຂະໜາດ – ວິທີທີ່ລາຍນ້ຳຈະຖືກປັບຂະໜາດເມື່ອທຽບກັບພາບ:

“image” (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ): ປັບຂະໜາດລາຍນ້ຳທຽບກັບພາບທັງໝົດ,

“larger border”: ປັບຂະໜາດດ້ານທີ່ຍາວທີ່ສຸດຂອງລາຍນ້ຳທຽບກັບດ້ານທີ່ຍາວທີ່ສຸດຂອງພາບ,

“smaller border”: ປັບຂະໜາດດ້ານທີ່ສັ້ນທີ່ສຸດຂອງລາຍນ້ຳທຽບກັບດ້ານທີ່ສັ້ນທີ່ສຸດຂອງພາບ,

“height”: ປັບຂະໜາດຄວາມສູງຂອງລາຍນ້ຳທຽບກັບຄວາມສູງຂອງພາບ (ມີປະໂຫຍດສຳລັບຂໍ້ຄວາມທີ່ມີຄວາມສູງຕົວອັກສອນຄົງທີ່),

“advanced options”: ເປີດໃຊ້ຕົວເລືອກເພີ່ມເຕີມ (ດ້ານລຸ່ມ) ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າເລືອກໄດ້ວ່າຈະປັບຂະໜາດມິຕິໃດຂອງພາບທຽບກັບມິຕິໃດຂອງລາຍນ້ຳ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ, ເຈົ້າສາມາດເລືອກປັບຄວາມສູງຂອງລາຍນ້ຳທຽບກັບຄວາມກວ້າງຂອງພາບ.

ປັບຂະໜາດລາຍນ້ຳຕາມ (ສະເພາະ “advanced options”)

ຈຸດອ້າງອີງຂອງພາບທີ່ຈະໃຊ້ປັບຂະໜາດລາຍນ້ຳ – “image width” (ຄວາມກວ້າງພາບ), “image height” (ຄວາມສູງພາບ), “larger image border” (ຂອບພາບດ້ານຍາວ) ຫຼື “smaller image border” (ຂອບພາບດ້ານສັ້ນ).

ອ້າງອີງຂະໜາດລາຍນ້ຳ (ສະເພາະ “advanced options”)

ມິຕິຂອງລາຍນ້ຳທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ໝຸນ (“marker width” ຫຼື “marker height”) ທີ່ຈະໃຊ້ເປັນຈຸດອ້າງອີງໃນການປັບຂະໜາດ.

ການຈັດວາງ (alignment)

ໃຊ້ຕົວຄວບຄຸມເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອຈັດວາງລາຍນ້ຳໃຫ້ຢູ່ຕາມຂອບ ຫຼື ຈຸດກາງຂອງພາບ.

ໄລຍະຫ່າງແກນ x (x offset)

ໄລຍະຫ່າງທີ່ບໍ່ຂຶ້ນກັບພິກເຊວ ໂດຍທຽບກັບການຈັດວາງທີ່ເລືອກໃນແກນ x.

ໄລຍະຫ່າງແກນ y (y offset)

ໄລຍະຫ່າງທີ່ບໍ່ຂຶ້ນກັບພິກເຊວ ໂດຍທຽບກັບການຈັດວາງທີ່ເລືອກໃນແກນ y.

ໝາຍເຫດ: ເມື່ອໃຊ້ລາຍນ້ຳ (watermark) ຮ່ວມກັບໂມດູນໃສ່ກອບ (framing), ກອບທີ່ເພີ່ມເຂົ້າມາຈະມີຜົນຕໍ່ຕຳແໜ່ງຂອງລາຍນ້ຳ. ຕົວຢ່າງ: ຖ້າທ່ານຈັດວາງລາຍນ້ຳໄວ້ທີ່ຂອບ, ມັນອາດຈະປະກົດຢູ່ໃນກອບແທນທີ່ຈະຢູ່ໃນຕົວຮູບພາບຈິງ. ເພື່ອໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າລາຍນ້ຳຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງທີ່ອ້າງອີງກັບຕົວຮູບພາບ, ທ່ານສາມາດ ປັບລຳດັບໂມດູນ ດ້ວຍຕົນເອງເພື່ອໃຫ້ໂມດູນໃສ່ກອບຢູ່ຫຼັງໂມດູນລາຍນ້ຳໃນລຳດັບການປະມວນຜົນ (pixelpipe).

ລິຄວິຟາຍ (liquify)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ບິດເບືອນບາງສ່ວນຂອງຮູບພາບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ທາງເລຂາຄະນິດ (geometric), RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ຍ້າຍພິກເຊລໂດຍການບິດເບືອນແບບອິດສະຫຼະໃນບາງສ່ວນຂອງຮູບ ໂດຍໃຊ້ຈຸດ, ເສັ້ນຊື່ ແລະ ເສັ້ນໂຄ້ງ.

🔗ຈຸດ (nodes)

ເຄື່ອງມືແຕ່ລະຢ່າງໃນລິຄວິຟາຍແມ່ນອີງໃສ່ ໂນດ (nodes). ຈຸດໜຶ່ງຈະປະກອບດ້ວຍໂນດດຽວ, ສ່ວນເສັ້ນຊື່ ຫຼື ເສັ້ນໂຄ້ງຈະປະກອບດ້ວຍກຸ່ມຂອງໂນດທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັນເປັນເສັ້ນທາງ.

ແຕ່ລະການເປີດໃຊ້ໂມດູນລິຄວິຟາຍແມ່ນຈຳກັດໂນດສູງສຸດ 100 ໂນດ – ຫາກຕ້ອງການຫຼາຍກວ່ານັ້ນ, ໃຫ້ເປີດໃຊ້ ໂມດູນນີ້ເພີ່ມອີກອັນໃໝ່. ແນວໃດກໍຕາມ, ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າໂມດູນລິຄວິຟາຍໃຊ້ຊັບພະຍາກອນລະບົບຂ້ອນຂ້າງຫຼາຍ.

ລາກຈຸດສູນກາງຂອງໂນດເພື່ອຍ້າຍມັນໄປມາ. ລັດສະໝີຈະບອກຂອບເຂດຂອງເອັບເຟັກ (ການບິດເບືອນຈະເກີດຂຶ້ນ ສະເພາະພາຍໃນລັດສະໝີນີ້). ເພື່ອປ່ຽນລັດສະໝີ ໃຫ້ລາກຈຸດທີ່ຂອບວົງມົນ. ເວກເຕີຄວາມແຮງທີ່ເລີ່ມຈາກສູນກາງ ຈະບອກທິດທາງຂອງການບິດເບືອນ, ແລະ ຄວາມແຮງຈະສະແດງດ້ວຍຄວາມຍາວຂອງເວກເຕີ. ປ່ຽນເວກເຕີໂດຍການລາກຫົວລູກສອນ.

🔗ຈຸດ

ຈຸດໜຶ່ງປະກອບດ້ວຍໂນດດຽວ ແລະ ເວກເຕີຄວາມແຮງ.

ຄລິກທີ່ໄອຄອນຈຸດເພື່ອເປີດໃຊ້ເຄື່ອງມືຈຸດ ແລ້ວຄລິກໃສ່ຮູບເພື່ອວາງມັນ. ກົດ Ctrl ຄ້າງໄວ້ໃນຂະນະຄລິກໄອຄອນ ເພື່ອເພີ່ມຫຼາຍຈຸດໂດຍບໍ່ຕ້ອງຄລິກໄອຄອນຊ້ຳ. ຄລິກຂວາເພື່ອອອກຈາກໂໝດການສ້າງ.

🔗ໂໝດຂອງຈຸດ

ເວກເຕີຄວາມແຮງຂອງຈຸດມີສາມໂໝດ. ສາມາດສະຫຼັບໄດ້ໂດຍການກົດ Ctrl ຄ້າງໄວ້ແລ້ວຄລິກທີ່ຫົວລູກສອນ.

ລຸດສັນຍານລົບພາບດາລາສາດ (astrophoto denoise)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ນຳໃຊ້ການລຸດສັນຍານລົບແບບ Poisson ທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດສຳລັບຮູບພາບດາລາສາດ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: non-linear, Lab, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ລຸດສັນຍານລົບໃນຮູບພາບ ໂດຍທີ່ຍັງຮັກສາໂຄງສ້າງຂອງພາບໄວ້.

ສິ່ງນີ້ເຮັດໄດ້ໂດຍການຫາຄ່າສະເລ່ຍຂອງແຕ່ລະພິກເຊວຮ່ວມກັບພິກເຊວອ້ອມຂ້າງ. ນ້ຳໜັກຂອງພິກເຊວໃນການສະເລ່ຍຈະຂຶ້ນກັບຄວາມຄ້າຍຄືກັນຂອງບໍລິເວນອ້ອມຮອບ.

ເນື່ອງຈາກການລຸດສັນຍານລົບເປັນຂະບວນການທີ່ໃຊ້ຊັບພະຍາກອນຫຼາຍ, ມັນຈະເຮັດໃຫ້ການປະມວນຜົນຊ້າລົງ. ຄວນເປີດໃຊ້ໂມດູນນີ້ໃນຂັ້ນຕອນທ້າຍໆຂອງການແຕ່ງຮູບ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຂະໜາດພື້ນທີ່ (patch size): ລັດສະໝີຂອງພື້ນທີ່ທີ່ໃຊ້ໃນການປະເມີນຄວາມຄ້າຍຄືກັນ.
ຄວາມແຮງ (strength): ລະດັບຄວາມແຮງຂອງການລຸດສັນຍານລົບ.
ຄວາມສະຫວ່າງ (luma): ປະລິມານການລຸດສັນຍານລົບທີ່ຈະນຳໃຊ້ກັບຄ່າຄວາມສະຫວ່າງ. ຄວນປັບຢ່າງລະມັດລະວັງເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເສຍລາຍລະອຽດໂຄງສ້າງຫຼາຍເກີນໄປ.
ສີ (chroma): ປະລິມານການລຸດສັນຍານລົບທີ່ຈະນຳໃຊ້ກັບຄ່າສີ. ທ່ານສາມາດປັບຄ່ານີ້ໃຫ້ແຮງກວ່າຄ່າ luma ໄດ້.

ລົດສັນຍານລົບໄຟລ໌ດິບ (raw denoise)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ລົດສັນຍານລົບຂອງຮູບ Raw ຕັ້ງແຕ່ຂັ້ນຕອນທຳອິດຂອງລະບົບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear), ໄຟລ໌ຣໍ (raw), ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).
ການປະມວນຜົນ: ເສັ້ນຊື່ (linear), ດິບ (raw).
ຂາອອກ: linear, raw, scene-referred.

ເຮັດການລົດສັນຍານລົບໃນຂໍ້ມູນຮູບ Raw ກ່ອນທີ່ຈະຖືກ ດີໂມເຊັກ (demosaiced).

ໂມດູນນີ້ຖືກພັດທະນາມາຈາກ dcraw.

ສຳລັບທາງເລືອກທີ່ໃຊ້ AI ເຊິ່ງລົດສັນຍານລົບຂໍ້ມູນ Raw ໃນຂັ້ນຕອນການປະມວນຜົນລວມ denoise/demosaic, ໃຫ້ເບິ່ງ ການຟື້ນຟູດ້ວຍນິວຣອນ (neural restore) ແລະ ພາບລວມຄຸນສົມບັດ AI.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ເກນສັນຍານລົບ (noise threshold): ເກນສຳລັບການກວດຈັບສັນຍານລົບ. ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເຮັດໃຫ້ການລົດສັນຍານລົບແຮງຂຶ້ນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ລາຍລະອຽດຂອງຮູບເສຍໄປຫຼາຍຂຶ້ນ.
ເສັ້ນໂຄ້ງ ຫຍາບ/ລະອຽດ: ສັນຍານລົບຂອງຮູບມັກຈະເປັນການປະສົມປະສານລະຫວ່າງສັນຍານລົບເມັດລະອຽດ ແລະ ເມັດຫຍາບ. ເສັ້ນໂຄ້ງເຫຼົ່ານີ້ຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດລົດສັນຍານລົບໄດ້ຫຼາຍ ຫຼື ໜ້ອຍ ຂຶ້ນຢູ່ກັບຄວາມຫຍາບຂອງສັນຍານລົບທີ່ເຫັນ. ເບື້ອງຊ້າຍຂອງເສັ້ນໂຄ້ງຈະມີຜົນຕໍ່ສັນຍານລົບທີ່ຫຍາບຫຼາຍ, ໃນຂະນະທີ່ເບື້ອງຂວາຂອງເສັ້ນໂຄ້ງຈະມີຜົນຕໍ່ສັນຍານລົບທີ່ລະອຽດຫຼາຍ.; ການເລື່ອນເສັ້ນໂຄ້ງຂຶ້ນຈະເຮັດໃຫ້ຮູບນຽນຫຼາຍຂຶ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ການເລື່ອນລົງຈະເຮັດໃຫ້ຮູບນຽນໜ້ອຍລົງ. ຕົວຢ່າງ, ເຈົ້າສາມາດຮັກສາສັນຍານລົບເມັດລະອຽດໄວ້ໄດ້ໂດຍການດຶງຈຸດຂວາສຸດຂອງເສັ້ນໂຄ້ງລົງມາທີ່ຄ່າຕ່ຳສຸດ.; ຫາກເຈົ້າກຳລັງຈັດການກັບສັນຍານລົບຂອງສີ (chroma noise) ດ້ວຍ ໂໝດການປະສົມ (blend mode), ເຈົ້າສາມາດຍົກສ່ວນເບື້ອງຂວາຂອງເສັ້ນໂຄ້ງຂຶ້ນໃຫ້ສູງໄດ້, ເພາະວ່າສີຈະບໍ່ປ່ຽນແປງຫຼາຍໃນລະດັບເມັດສີທີ່ລະອຽດ. ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍໄດ້ຫຼາຍ ໂດຍສະເພາະຫາກເຈົ້າເຫັນບາງເມັດສີທີ່ຍັງບໍ່ຖືກລົດສັນຍານລົບ.

ລົດນອຍສ໌ (ຕາມໂປຣໄຟລ໌)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ລົດນອຍສ໌ໂດຍໃຊ້ສະຖິຕິຂອງນອຍສ໌ທີ່ຖືກສ້າງໂປຣໄຟລ໌ໄວ້ຕາມເຊັນເຊີ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ໂມດູນລົດນອຍສ໌ທີ່ໃຊ້ງ່າຍ ແລະ ມີປະສິດທິພາບສູງ, ຖືກປັບໃຫ້ເໝາະສົມກັບໂປຣໄຟລ໌ນອຍສ໌ສະເພາະຂອງເຊັນເຊີກ້ອງຫຼາຍລຸ້ນ.

ບັນຫາໜຶ່ງຂອງອັນກໍຣິທຶມລົດນອຍສ໌ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນພວກມັນສົມມຸດວ່າຄວາມຜັນຜວນຂອງນອຍສ໌ນັ້ນເປັນອິດສະຫຼະຈາກຄວາມສະຫວ່າງຂອງສັນຍານ. ໂດຍການສ້າງໂປຣໄຟລ໌ລັກສະນະຂອງນອຍສ໌ໃນເຊັນເຊີກ້ອງທີ່ຄ່າ ISO ຕ່າງໆ, ພວກເຮົາສາມາດປະເມີນຄວາມຜັນຜວນໃນລະດັບຄວາມສະຫວ່າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນໄດ້, ແລະ ອັນກໍຣິທຶມລົດນອຍສ໌ກໍສາມາດຖືກປັບເພື່ອເຮັດໃຫ້ນອຍສ໌ນຽນຂຶ້ນຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ.

ໃນປັດຈຸບັນ, darktable ມີໂປຣໄຟລ໌ນອຍສ໌ຂອງເຊັນເຊີກ້ອງຍອດນິຍົມຫຼາຍກວ່າ 300 ລຸ້ນຈາກຜູ້ຜະລິດລາຍໃຫຍ່ທັງໝົດ. ຖ້າເຈົ້າສ້າງໂປຣໄຟລ໌ນອຍສ໌ສຳລັບກ້ອງທີ່ຍັງບໍ່ທັນຮອງຮັບ, ກະລຸນາແບ່ງປັນໃຫ້ກັບທີມພັດທະນາ darktable ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດເພີ່ມມັນເຂົ້າໃນເວີຊັນຕໍ່ໄປ! ກະລຸນາເບິ່ງໜ້າ camera support ຂອງ darktable ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ.

ສຳລັບທາງເລືອກທີ່ໃຊ້ AI ເຊິ່ງຈະຖືກນຳໃຊ້ໃນພາຍຫຼັງຂອງຂະບວນການເຮັດວຽກ, ກັບພາບທີ່ຖອດລະຫັດໂມເຊ ແລະ ແກ້ໄຂແລ້ວ, ໃຫ້ເບິ່ງ neural restore ແລະ AI features overview.

🔗ໂໝດຕ່າງໆ

ໂມດູນ ລົດນອຍສ໌ (ຕາມໂປຣໄຟລ໌) ມີສອງອັນກໍຣິທຶມໃຫ້ເລືອກ, ເຊິ່ງແຕ່ລະແບບມີໃຫ້ໃຊ້ທັງໃນໂໝດ “auto” ທີ່ໃຊ້ງ່າຍ ຫຼື ໂໝດປັບແຕ່ງເອງ (manual) ທີ່ມີການຄວບຄຸມເພີ່ມເຕີມ:

non-local means: ອັນກໍຣິທຶມນີ້ເຮັດວຽກໃນຂອບເຂດພື້ນທີ່ (spatial domain) ຄ້າຍຄືກັນກັບໂມດູນ astrophoto denoise. ມັນຈະຫາຄ່າສະເລ່ຍຂອງແຕ່ລະພິກເຊລກັບພິກເຊລອ້ອມຂ້າງໃນພາບ. ນ້ຳໜັກຂອງພິກເຊລໃນຂະບວນການສະເລ່ຍແມ່ນຂຶ້ນກັບຄວາມຄ້າຍຄືກັນຂອງບໍລິເວນອ້ອມຂ້າງຂອງມັນກັບບໍລິເວນອ້ອມຂ້າງຂອງພິກເຊລທີ່ກຳລັງຖືກລົດນອຍສ໌. ຈະມີການໃຊ້ພື້ນທີ່ຂະໜາດນ້ອຍ (patch) ຕາມຂະໜາດທີ່ກຳນົດເພື່ອວັດແທກຄວາມຄ້າຍຄືກັນນັ້ນ.; ໝາຍເຫດວ່າອັນກໍຣິທຶມນີ້ຂ້ອນຂ້າງໃຊ້ຊັບພະຍາກອນເຄື່ອງສູງ.

ໂລພາດ (lowpass)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ແຍກຄວາມຖີ່ຕ່ຳໃນຮູບພາບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ: ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ, Lab, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ແບບຄວາມຖີ່, Lab.
ຂາອອກ: ແບບພິເສດ, Lab, scene-referred.

ໃຊ້ຕົວຕອງຄວາມຖີ່ຕ່ຳ (ຕົວຢ່າງ: Gaussian blur) ກັບຮູບພາບ, ໃນຂະນະທີ່ຄວບຄຸມຄອນທຣາສ ແລະ ຄວາມອີ່ມຕົວສີຂອງຜົນລັບ.

ໂມດູນນີ້ມີຈຸດປະສົງຫຼັກເພື່ອໃຊ້ຮ່ວມກັບ ໂໝດການປະສົມ. ຕົວຢ່າງ: ລອງໃຊ້ preset local contrast mask ຮ່ວມກັບໂໝດການປະສົມ overlay.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນນີ້ເຮັດວຽກເບລີໃນພື້ນທີ່ສີ Lab ຊຶ່ງອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຜົນກະທົບທີ່ບໍ່ເພິ່ງປະສົງ ແລະ ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ອີກຕໍ່ໄປ. ແທນທີ່ຈະໃຊ້ໂມດູນນີ້, ໃຫ້ໃຊ້ contrast equalizer ສຳລັບການເຮັດໃຫ້ເບລີ ຫຼື ໂມດູນ tone equalizer ສຳລັບການບີບອັດຊ່ວງກວ້າງຂອງແສງ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ລັດສະໝີ (radius)

ລັດສະໝີຂອງການເຮັດໃຫ້ເບລີ.

ເຮັດໃຫ້ເນື້ອນຸ່ມດ້ວຍ

ສູດຄຳນວນການເຮັດໃຫ້ເບລີທີ່ຈະໃຊ້:

gaussian blur: ເຮັດໃຫ້ເບລີທຸກຊ່ອງສັນຍານ (L, a, b)

bilateral filter: ເຮັດໃຫ້ເບລີສະເພາະຊ່ອງສັນຍານ L, ໃນຂະນະທີ່ຍັງຮັກສາຂອບພາບໄວ້

ຄອນທຣາສ

ຄ່າສຳບູນທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເພີ່ມຄອນທຣາສ. ຄ່າສຳບູນທີ່ຕ່ຳລົງຈະຫຼຸດຄອນທຣາສ. ຄ່າລົບຈະເຮັດໃຫ້ໄດ້ພາບປີ້ນ (negative image). ຄ່າສູນຈະເຮັດໃຫ້ໄດ້ພາບທີ່ຮາບພຽງ.

ຄວາມສະຫວ່າງ (brightness)

ຄ່າລົບຈະເຮັດໃຫ້ຮູບມືດລົງ. ຄ່າບວກຈະເຮັດໃຫ້ຮູບສະຫວ່າງຂຶ້ນ.

ຄວາມອີ່ມຕົວສີ (saturation)

ຄ່າລົບຈະເຮັດໃຫ້ໄດ້ສີກົງກັນຂ້າມໂດຍການປີ້ນຊ່ອງສັນຍານ a/b. ຄ່າສຳບູນທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເພີ່ມ ຄວາມອີ່ມຕົວສີ. ຄ່າສຳບູນທີ່ຕ່ຳລົງຈະຫຼຸດຄວາມອີ່ມຕົວສີ. ຄ່າສູນຈະເຮັດໃຫ້ຮູບເປັນຂາວດຳສະນິດ.

ເວລເວຍ (velvia)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີໂດຍເນັ້ນນ້ຳໜັກໄປທີ່ສີດຳ, ສີຂາວ ແລະ ພິກເຊວທີ່ມີຄວາມອີ່ມຕົວຕ່ຳ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວຂອງພິກເຊວໃນຮູບແບບການຖ່ວງນ້ຳໜັກ ໂດຍເນັ້ນນ້ຳໜັກໄປທີ່ສີດຳ, ສີຂາວ ແລະ ພິກເຊວທີ່ມີຄວາມອີ່ມຕົວນ້ອຍ.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນນີ້ເຮັດໃຫ້ໂທນສີ (hue) ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງປ່ຽນແປງ ເຊິ່ງອາດຈັດການໄດ້ຍາກ. ໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ color balance rgb ສຳລັບການປັບແຕ່ງສີແທນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄວາມແຮງ: ຄວາມແຮງຂອງເອັບເຟັກ
ການບ່ຽງເບນໂທນສີປານກາງ: ຫຼຸດເອັບເຟັກໃນສ່ວນໂທນສີປານກາງເພື່ອຫຼີກລ່ຽງສີຜິວທີ່ບໍ່ເປັນທຳມະຊາດ. ການຫຼຸດຄ່າການບ່ຽງເບນໂທນສີປານກາງ ຈະເຮັດໃຫ້ການປົກປ້ອງໂທນສີປານກາງນ້ອຍລົງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເອັບເຟັກ velvia ໂດຍລວມແຮງຂຶ້ນ.

ໝຸນ ແລະ ເປີສະເປັກຕີບ (rotate and perspective)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ໝຸນ ຫຼື ບິດເບືອນເປີສະເປັກຕີບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ທາງເລຂາຄະນິດ (geometric), RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ແກ້ໄຂເສັ້ນທີ່ລູ່ເຂົ້າຫາກັນໂດຍອັດຕະໂນມັດ, ເຊິ່ງເປັນຮູບແບບໜຶ່ງຂອງຄວາມຜິດເພ້ຽນທາງເປີສະເປັກຕີບ. ກົນໄກເບື້ອງຫຼັງໄດ້ຮັບແຮງບັນດານໃຈຈາກໂປຣແກຣມ ShiftN ຂອງ Markus Hebel. ໂມດູນນີ້ຍັງຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດປັບການໝຸນຂອງຮູບໄດ້.

ຄວາມຜິດເພ້ຽນທາງເປີສະເປັກຕີບແມ່ນເອັບເຟັກທຳມະຊາດເມື່ອມີການສາຍພາບສາມມິຕິລົງເທິງລະນາບສອງມິຕິ ແລະ ເຮັດໃຫ້ວັດຖຸທີ່ຢູ່ໃກ້ກັບຜູ້ເບິ່ງເບິ່ງຄືວ່າມີຂະໜາດໃຫຍ່ກວ່າວັດຖຸທີ່ຢູ່ໄກອອກໄປ. ເສັ້ນທີ່ລູ່ເຂົ້າຫາກັນແມ່ນກໍລະນີພິເສດຂອງຄວາມຜິດເພ້ຽນທາງເປີສະເປັກຕີບທີ່ເຫັນໄດ້ເລື້ອຍໆ ໃນຮູບຖ່າຍທາງສະຖາປັດຕະຍະກຳ – ເສັ້ນທີ່ຂະໜານກັນ, ເມື່ອຖືກຖ່າຍໃນມຸມໃດໜຶ່ງ, ຈະກາຍເປັນເສັ້ນທີ່ລູ່ເຂົ້າຫາກັນເຊິ່ງໄປພົບກັນຢູ່ຈຸດລວມສາຍຕາໃດໜຶ່ງພາຍໃນ ຫຼື ພາຍນອກຂອບຮູບ.

ໂມດູນນີ້ສາມາດແກ້ໄຂເສັ້ນທີ່ລູ່ເຂົ້າຫາກັນໄດ້ໂດຍການບິດຮູບໃນລັກສະນະທີ່ເຮັດໃຫ້ເສັ້ນດັ່ງກ່າວກາຍເປັນເສັ້ນທີ່ຂະໜານກັບຂອບຮູບ. ການແກ້ໄຂສາມາດນຳໃຊ້ໄດ້ທັງໃນແນວຕັ້ງ ແລະ ແນວນອນ, ບໍ່ວ່າຈະແຍກກັນ ຫຼື ລວມກັນ. ເພື່ອເຮັດການແກ້ໄຂອັດຕະໂນມັດ, ໂມດູນສາມາດວິເຄາະຮູບເພື່ອຊອກຫາໂຄງສ້າງທີ່ເໝາະສົມເຊິ່ງປະກອບດ້ວຍສ່ວນຂອງເສັ້ນຊື່. ເຈົ້າຍັງສາມາດກຳນົດໂຄງສ້າງເສັ້ນດ້ວຍຕົວເອງໂດຍການລາກ “ສີ່ແຈສາກເປີສະເປັກຕີບ” ຫຼື ລາກເສັ້ນນອນ ແລະ ເສັ້ນຕັ້ງຫຼາຍໆ ເສັ້ນລົງເທິງຮູບ. ອີງຕາມສ່ວນຂອງເສັ້ນເຫຼົ່ານີ້ (ບໍ່ວ່າຈະເປັນແບບອັດຕະໂນມັດ ຫຼື ລາກເອງ), ຂະບວນການປັບໃຫ້ພໍດີຈະເລີ່ມຂຶ້ນ ເພື່ອກຳນົດຄ່າທີ່ດີທີ່ສຸດສຳລັບພາຣາມິເຕີຂອງໂມດູນ.

ເນື່ອງຈາກກໍລະນີການໃຊ້ງານທົ່ວໄປທີ່ສຸດຂອງໂມດູນນີ້ຄືການໝຸນ, ການຄວບຄຸມການແກ້ໄຂເປີສະເປັກຕີບຈຶ່ງຖືກເຊື່ອງໄວ້ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນ. ຄລິກທີ່ຫົວຂໍ້ “ເປີສະເປັກຕີບ” ເພື່ອຂະຫຍາຍການຄວບຄຸມ.

ໃນຂະນະທີ່ໂມດູນເປີດໃຊ້ງານຢູ່ (ແລະ ບໍ່ມີປຸ່ມໂຄງສ້າງໃດຖືກເລືອກ), ເຈົ້າສາມາດຄລິກຂວາແລ້ວລາກໄປບ່ອນໃດກໍໄດ້ເທິງຮູບເພື່ອ ກຳນົດເສັ້ນນອນ ຫຼື ເສັ້ນຕັ້ງ. ສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ພາຣາມິເຕີການໝຸນຖືກປັບໂດຍອັດຕະໂນມັດເພື່ອໃຫ້ເສັ້ນທີ່ລາກໄວ້ກາຍເປັນແນວນອນ/ແນວຕັ້ງ ເມື່ອທຽບກັບຂອບຮູບ.

ໝຸນເມັດສີ (rotate pixels)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ຫວ່າງ.
ຈຸດປະສົງ: ຫວ່າງ.
ຂາເຂົ້າ: ຫວ່າງ.
ການປະມວນຜົນ: ຫວ່າງ.
ຂາອອກ: ຫວ່າງ.

ເຊັນເຊີຂອງກ້ອງບາງລຸ້ນ (ເຊັ່ນ Fujifilm FinePix S2Pro, F700, ແລະ E550) ມີຮູບແບບ Bayer ທີ່ວາງໃນແນວສະແຢງ ແທນທີ່ຈະເປັນການວາງແບບຕັ້ງສາກທົ່ວໄປ.

ຫາກບໍ່ມີການແກ້ໄຂ ມັນຈະເຮັດໃຫ້ຮູບທີ່ໄດ້ອຽງ ແລະ ມີມຸມສີດຳ. ໂມດູນນີ້ຈະນຳໃຊ້ການໝຸນທີ່ຈຳເປັນ.

darktable ຈະກວດຈັບຮູບທີ່ຕ້ອງການການແກ້ໄຂໂດຍໃຊ້ຂໍ້ມູນ Exif ຂອງພວກມັນ ແລະ ຈະເປີດໃຊ້ໂມດູນນີ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດເມື່ອຈຳເປັນ. ສຳລັບຮູບອື່ນໆ ໂມດູນນີ້ຈະຖືກປິດໄວ້ສະເໝີ.

ໂມດູນນີ້ບໍ່ມີການຄວບຄຸມໃດໆ.

ເຮັດໃຫ້ພາບນຸ້ມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ສ້າງພາບທີ່ນຸ້ມນວນໂດຍໃຊ້ເອັບເຟັກ ອໍຕັນ (Orton).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, display-referred.

ສ້າງພາບທີ່ນຸ້ມນວນໂດຍໃຊ້ ເອັບເຟັກ ອໍຕັນ (Orton effect).

Michael Orton ໄດ້ສ້າງຜົນງານນີ້ເທິງຟິມສະໄລ້ໂດຍການໃຊ້ການເປີດຮັບແສງສອງຄັ້ງໃນສາກດຽວກັນ, ຄັ້ງໜຶ່ງແສງພໍດີ ແລະ ອີກຄັ້ງໜຶ່ງແສງເກີນ (overexposed). ຈາກນັ້ນລາວໄດ້ໃຊ້ເຕັກນິກຫ້ອງມືດເພື່ອປະສົມສອງພາບນີ້ເຂົ້າກັນເປັນພາບສຸດທ້າຍ ໂດຍທີ່ພາບທີ່ແສງເກີນນັ້ນຈະຖືກເຮັດໃຫ້ເບຼີ.

ໂມດູນນີ້ແມ່ນການຈຳລອງຂະບວນການອານາລັອກຂອງ Orton ເຂົ້າມາສູ່ລະບົບດິຈິຕອນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຂະໜາດ: ຂະໜາດຂອງການເບຼີໃນພາບທີ່ແສງເກີນ. ຍິ່ງຂະໜາດໃຫຍ່, ຜົນລັດກໍຈະຍິ່ງນຸ້ມນວນຂຶ້ນ.
ຄວາມອີ່ມຕົວ: ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີໃນພາບທີ່ແສງເກີນ.
ຄວາມສະຫວ່າງ: ຄວາມສະຫວ່າງ (EV) ຂອງພາບທີ່ແສງເກີນ.
ການປະສົມ (mix): ວິທີການປະສົມສອງພາບເຂົ້າກັນ. 50% ໝາຍເຖິງການປະສົມລະຫວ່າງພາບທີ່ແສງພໍດີ ແລະ ພາບທີ່ແສງເກີນໃນສັດສ່ວນທີ່ເທົ່າກັນ.

ໄຮພາດ (highpass)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ແຍກຄວາມຖີ່ສູງໃນຮູບພາບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ: ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ, Lab, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ແບບຄວາມຖີ່, Lab.
ຂາອອກ: ແບບພິເສດ, Lab, scene-referred.

ຕົວຕອງຄວາມຖີ່ສູງ (high pass filter).

ໂມດູນນີ້ມີຈຸດປະສົງຫຼັກເພື່ອໃຊ້ຮ່ວມກັບ ໂໝດການປະສົມ (blend mode). ຕົວຢ່າງ: ລອງໃຊ້ໂມດູນນີ້ຮ່ວມກັບໂໝດການປະສົມ “soft light” ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຮູບຄົມຊັດແບບໄຮພາດ.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນນີ້ເຮັດວຽກໂດຍການເຮັດໃຫ້ມົວໃນພື້ນທີ່ສີ Lab, ເຊິ່ງອາດສົ່ງຜົນກະທົບທີ່ບໍ່ເພິ່ງປະສົງ, ແລະ ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ອີກຕໍ່ໄປ. ໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ contrast equalizer ສຳລັບຄວາມຄົມຊັດລະອຽດ ຫຼື ໂມດູນ local contrast ສຳລັບຄວາມຄົມຊັດທົ່ວໄປແທນ.

🔗ການຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄວາມຄົມຊັດ (sharpness): ຄວາມຄົມຊັດຂອງຕົວຕອງ
ເພີ່ມຄອນທຣາສ (contrast boost): ການເພີ່ມຄວາມຕ່າງລະດັບສີ

(ຍົກເລີກການໃຊ້) ການປັບໂທນແບບລວມ (global tonemap)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູລນີ້ໄດ້ຖືກ ຍົກເລີກການໃຊ້ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.4 ແລະ ບໍ່ຄວນນຳໃຊ້ໃນການປັບແຕ່ງຮູບໃໝ່. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູລ ຟິລມິກ RGB (filmic rgb) ແທນ.

ບີບອັດຊ່ວງໂໂທນສີຂອງຮູບ HDR ໃຫ້ເຂົ້າສູ່ຊ່ວງໂໂທນສີທີ່ຈຳກັດຂອງໄຟລ໌ຂາອອກແບບ LDR ທົ່ວໄປ.

ການປັບໂທນແບບລວມ (Global tonemap) ຈະປະມວນຜົນແຕ່ລະພິກເຊວຂອງຮູບ HDR ໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງພື້ນທີ່ອ້ອມຂ້າງ. ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວມັນຈະໄວກວ່າ ການປັບໂທນສະເພາະສ່ວນ (ຍົກເລີກການໃຊ້) (tone mapping), ແຕ່ອາດຈະໃຫ້ຜົນໄດ້ຮັບທີ່ບໍ່ສົມຈິງປານໃດສຳລັບສາກທີ່ມີຊ່ວງໄດນາມິກສູງຫຼາຍ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຕົວດຳເນີນການ (operator): ຕົວດຳເນີນການທີ່ຈະໃຊ້. ມີຕົວດຳເນີນການປັບໂທນແບບລວມຄື Reinhard, Filmic ແລະ Drago. ພາຣາມີເຕີທີ່ສາມາດປັບໄດ້ຈະແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມຕົວດຳເນີນການທີ່ເລືອກ.; ຕົວດຳເນີນການບາງຢ່າງຈະປັບຄ່າດ້ວຍຕົນເອງທັງໝົດ ແລະ ບໍ່ຕ້ອງການຕົວຄວບຄຸມສະເພາະ.
ຄ່າບ່ຽງເບນ (bias) (ສະເພາະຕົວດຳເນີນການ Drago): ພາຣາມີເຕີນີ້ສົ່ງຜົນຕໍ່ຄອນທຣາສຂອງຮູບຂາອອກ. ມັນເປັນພາຣາມີເຕີທີ່ສຳຄັນສຳລັບການປັບການບີບອັດຄ່າແສງສູງ ແລະ ການເບິ່ງເຫັນລາຍລະອຽດໃນສ່ວນມືດ. ແນະນຳໃຫ້ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຄ່າ 0.85.
ເປົ້າໝາຍ (target) (ສະເພາະຕົວດຳເນີນການ Drago): ຕົວຄູນປັບຂະໜາດເພື່ອປັບຄວາມສະຫວ່າງຂອງຮູບໂດຍລວມໃຫ້ເຂົ້າກັບຄວາມສະຫວ່າງຂອງຈໍສະແດງຜົນທີ່ຕ້ອງການ. ມັນວັດແທກເປັນ cd/m², ແລະ ຄວນໃຫ້ກົງກັບຄວາມສະຫວ່າງຂອງອຸປະກອນຂາອອກຂອງເຈົ້າ. ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເຮັດໃຫ້ຮູບສະຫວ່າງຂຶ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ຄ່າທີ່ຕ່ຳລົງຈະເຮັດໃຫ້ຮູບມືດລົງ.
ລາຍລະອຽດ (detail) (ທຸກຕົວດຳເນີນການ): ພາຣາມີເຕີນີ້ຄວບຄຸມວ່າຈະຮັກສາລາຍລະອຽດຈາກຮູບຂາເຂົ້າຕົ້ນສະບັບໄວ້ຫຼາຍປານໃດ ແລະ ສົ່ງຄືນໄປຍັງຮູບຂາອອກຫຼັງຈາກການປັບໂທນ.

(ຍົກເລີກການໃຊ້) ແສງເສີມ (fill light)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູລນີ້ໄດ້ຖືກ ຍົກເລີກການໃຊ້ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.4 ແລະ ບໍ່ຄວນນຳໃຊ້ໃນການປັບແຕ່ງຮູບໃໝ່. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູລ ຕົວປັບໂທນ (tone equalizer) ຫຼື ໂມດູລ ການຮັບແສງ (exposure) ຮ່ວມກັບ ມາກສ໌ແບບວາດເອງ (drawn mask) ແທນ.

ປັບປ່ຽນການຮັບແສງສະເພາະບາງສ່ວນ ໂດຍອີງຕາມຄວາມສະຫວ່າງຂອງພິກເຊວ.

ໂມດູລນີ້ຈະເພີ່ມການຮັບແສງໂດຍການເພີ່ມຄວາມສະຫວ່າງດ້ວຍເສັ້ນໂຄ້ງແບບກາວສ໌ (Gaussian curve) ຕາມຄວາມກວ້າງທີ່ກຳນົດ, ໂດຍມີສູນກາງຢູ່ທີ່ຄ່າຄວາມສະຫວ່າງທີ່ລະບຸ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ການຮັບແສງ: ຄ່າການຮັບແສງຂອງແສງເສີມ (EV)
ສູນກາງ: ຄ່າຄວາມສະຫວ່າງກາງທີ່ຈະໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກແສງເສີມ. ຄວາມສະຫວ່າງຕ້ອງໄດ້ຮັບການຕັ້ງຄ່າດ້ວຍຕົນເອງ ແຕ່ສາມາດໃຊ້ ຕົວເລືອກສີ (picker) ເພື່ອເປັນແນວທາງໂດຍອີງໃສ່ຕົວຢ່າງຈາກຮູບ. ຄວາມສະຫວ່າງຂອງຈຸດ/ພື້ນທີ່ທີ່ເລືອກຈະສະແດງຢູ່ໃນແຖບໄລ່ສີ.
ຄວາມກວ້າງ: ຄວາມກວ້າງຂອງເສັ້ນໂຄ້ງແບບກາວສ໌. ຕົວເລກນີ້ສະແດງເປັນໜ່ວຍໂຊນ (zones), ໂດຍຊ່ວງທັງໝົດມີ 10 ໂຊນ.

(ຍົກເລີກການໃຊ້) ປີ້ນສີ (invert)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປີ້ນສີຟີມເນກາຕິບ (film negatives).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ: linear, raw, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: ເສັ້ນຊື່ (linear), ດິບ (raw).
ຂາອອກ: linear, raw, display-referred.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ ຖືກຍົກເລີກການໃຊ້ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.4 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການແກ້ໄຂຮູບໃໝ່. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູນ negadoctor ແທນ.

ປີ້ນສີຟີມເນກາຕິບທີ່ສະແກນມາ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

color of film material: ການຄລິກໃສ່ຊ່ອງສີຈະເປັນການເປີດໜ້າຕ່າງເລືອກສີ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານເລືອກສີທີ່ນິຍົມໃຊ້ທົ່ວໄປ ຫຼື ກຳນົດສີ RGB ດ້ວຍຕົນເອງ. ທ່ານຍັງສາມາດເປີດໃຊ້ ເຄື່ອງມືດູດສີ ເພື່ອສຸ່ມຕົວຢ່າງສີຈາກຮູບພາບຂອງທ່ານ – ໂດຍປົກກະຕິແມ່ນເລືອກຈາກຂອບຟີມສ່ວນທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບແສງ.

(ຍົກເລີກການໃຊ້) ລະດັບ (levels)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປັບຈຸດສີດຳ, ສີຂາວ ແລະ ສີເທົາກາງ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ ຖືກຍົກເລີກການໃຊ້ ຕັ້ງແຕ່ darktable 4.4 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການແກ້ໄຂຮູບໃໝ່. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູນ rgb levels ແທນ.

ປັບຈຸດສີດຳ, ສີຂາວ ແລະ ສີເທົາກາງ.

ເຄື່ອງມືລະດັບ (levels) ມີສອງໂໝດການເຮັດວຽກ:

ດ້ວຍຕົນເອງ (manual): ເຄື່ອງມືນີ້ຈະສະແດງຮິສໂຕແກຣມຂອງຮູບພາບ ແລະ ແຖບສາມອັນພ້ອມຈຸດເລື່ອນ. ລາກຈຸດເລື່ອນເພື່ອປ່ຽນ ຈຸດສີດຳ, ສີເທົາກາງ ແລະ ສີຂາວ ໃນຄ່າຄວາມສະຫວ່າງສຳບູນຂອງຮູບ (ຄ່າ L ຈາກ Lab).; ການຍ້າຍແຖບສີດຳ ແລະ ສີຂາວໃຫ້ກົງກັບຂອບຊ້າຍ ແລະ ຂວາຂອງຮິສໂຕແກຣມ ຈະເຮັດໃຫ້ຮູບພາບ ຄອບຄຸມຊ່ວງໂທນສີທັງໝົດທີ່ມີ, ຊຶ່ງຈະເປັນການເພີ່ມຄອນທຣາສຂອງຮູບ.; ການຍ້າຍແຖບກາງຈະປ່ຽນໂທນກາງ. ຍ້າຍໄປທາງຊ້າຍເພື່ອໃຫ້ຮູບສະຫວ່າງຂຶ້ນ ແລະ ຍ້າຍໄປທາງຂວາ ເພື່ອໃຫ້ຮູບມືດລົງ. ສິ່ງນີ້ມັກຈະຖືກເອີ້ນວ່າການປ່ຽນຄ່າ ແກມມາ (gamma) ຂອງຮູບ.

(ຍົກເລີກການໃຊ້) ລະບົບໂຊນ (zone system)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ແມ່ນ ຍົກເລີກການໃຊ້ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.4 ແລະ ບໍ່ຄວນນຳໃຊ້ສຳລັບການແກ້ໄຂໃໝ່ອີກຕໍ່ໄປ. ກະລຸນາໃຊ້ tone equalizer ຫຼື ໃຊ້ໂມດູນ exposure ຫຼາຍຕົວຮ່ວມກັບ parametric masks ເພື່ອເນັ້ນສະເພາະໂຊນແທນ.

ປັບຄວາມສະຫວ່າງຂອງພາບໂດຍໃຊ້ zone system ຂອງ Ansel Adams.

ຄວາມສະຫວ່າງຂອງພາບ (ຊ່ອງສັນຍານ L ໃນພື້ນທີ່ສີ Lab) ຈະຖືກແບ່ງອອກເປັນຫຼາຍໂຊນ ຕັ້ງແຕ່ສີດຳສະນິດ ຈົນເຖິງສີຂາວບໍລິສຸດ. ໂຊນເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກສະແດງຢູ່ໃນແຖບໂຊນ (zonebar) ທາງລຸ່ມຂອງພາບຕົວຢ່າງ. ຈຳນວນໂຊນສາມາດປ່ຽນໄດ້ໂດຍການເລື່ອນລູກກິ້ງເມົາສ໌ເທິງແຖບນັ້ນ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 10 ໂຊນ).

ແຖບໂຊນຈະຖືກແບ່ງອອກຕາມລວງນອນ ໂດຍສ່ວນລຸ່ມສະແດງໂຊນຂາເຂົ້າ (input) ຂອງໂມດູນ ແລະ ສ່ວນເທິງສະແດງໂຊນຂາອອກ (output). ໃນສະພາວະເລີ່ມຕົ້ນ ທັງສອງສ່ວນຈະກົງກັນພໍດີ. ໃນຂະນະທີ່ໂຊນຂາອອກຈະຄົງທີ່, ເຈົ້າສາມາດຄລິກຊ້າຍ ແລະ ລາກຈຸດຄວບຄຸມໃນໂຊນຂາເຂົ້າ ເພື່ອປ່ຽນການຈັບຄູ່ (mapping) ລະຫວ່າງຂາເຂົ້າ ແລະ ຂາອອກ.

ການຍ້າຍຈຸດຄວບຄຸມຈະຂະຫຍາຍໂຊນເບື້ອງໜຶ່ງ ແລະ ບີບອັດໂຊນອີກເບື້ອງໜຶ່ງຂອງຈຸດນັ້ນຕາມສັດສ່ວນ. ຈຸດຄວບຄຸມທີ່ມີຢູ່ກ່ອນແລ້ວທັງໝົດຈະຍັງຄົງຢູ່ບ່ອນເກົ່າ, ເຊິ່ງຈະຊ່ວຍປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເກີດການປ່ຽນແປງກັບໂຊນທີ່ຢູ່ນອກເໜືອຈາກຈຸດຄວບຄຸມຖັດໄປ. ໃຊ້ການຄລິກຂວາເພື່ອລຶບຈຸດຄວບຄຸມ.

ຮູບພາບຕົວຢ່າງຢູ່ເທິງແຖບໂຊນ (zonebar) ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການແບ່ງສ່ວນໂຊນຕ່າງໆຂອງຮູບພາບ. ເມື່ອວາງເມົາໄວ້ເທິງໂຊນໃດໜຶ່ງ, ໂຊນນັ້ນ – ບໍ່ວ່າຈະເປັນຈາກສ່ວນນໍາເຂົ້າ (input) ຫຼື ສ່ວນສົ່ງອອກ (output) – ຈະຖືກເນັ້ນເປັນສີເຫຼືອງໃນຮູບພາບຕົວຢ່າງ.

(ຍົກເລີກການນຳໃຊ້) ການປັບແຕ່ງພື້ນຖານ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ນຳໃຊ້ການປັບແຕ່ງຮູບພາບທົ່ວໄປ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, scene-referred.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າໂມດູນນີ້ໄດ້ ຍົກເລີກການນຳໃຊ້ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.6 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ອີກ. ກະລຸນາໃຊ້ ແຜງເຂົ້າເຖິງດ່ວນ ແທນ.

ໂມດູນອຳນວຍຄວາມສະດວກທີ່ລວມເອົາການຄວບຄຸມຈາກ exposure, highlight reconstruction, color balance ແລະ vibrance ເຂົ້າໄວ້ໃນໂມດູນດຽວ.

ເຖິງວ່າໂມດູນນີ້ຈະເປັນວິທີທີ່ສະດວກ ແລະ ວ່ອງໄວໃນການປັບແຕ່ງຮູບພາບແບບງ່າຍດາຍ, ແຕ່ກໍຕ້ອງໄດ້ນຳໃຊ້ດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ. ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວ ການປັບຄ່າການຮັບແສງຄວນຈະມາກ່ອນ ໂປຣໄຟລ໌ສີນຳເຂົ້າ ໃນ pixelpipe, ແລະ ການປັບແຕ່ງສີຄວນຈະຕາມມາທີຫຼັງ. ເນື່ອງຈາກໂມດູນ ການປັບແຕ່ງພື້ນຖານ ໄດ້ລວມເອົາໜ້າທີ່ທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ເຂົ້າໃນການເຮັດວຽກຂັ້ນຕອນດຽວໃນ pixelpipe, ມັນອາດຈະເຮັດວຽກບໍ່ເຂົ້າກັນໄດ້ດີກັບໂມດູນອື່ນໆ. ດັ່ງນັ້ນ, ຖ້າທ່ານມີແຜນທີ່ຈະໃຊ້ ການປັບແຕ່ງພື້ນຖານ ຮ່ວມກັບໂມດູນອື່ນໆ, ກະລຸນາພິຈາລະນາໃຊ້ໂມດູນ ການຮັບແສງ + ເສັ້ນໂຄ້ງພື້ນຖານ / ເສັ້ນໂຄ້ງໂທນ / ຟິມມິກ rgb + ຄວາມສົມດຸນຂອງສີ ແທນ ເພື່ອໃຫ້ຂັ້ນຕອນເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນໃນຕຳແໜ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງໃນ pixelpipe.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

black level correction: ທຽບເທົ່າກັບການປັບແກ້ລະດັບສີດຳໃນໂມດູນ ການປັບແສງ, ຕົວເລື່ອນນີ້ກຳນົດເກນທີ່ຄ່າສີເທົາເຂັ້ມຈະຖືກຕັດໃຫ້ກາຍເປັນສີດຳສະນິດ. ການຫຼຸດຄ່ານີ້ສາມາດດຶງບາງສີທີ່ເຂັ້ມກັບຄືນມາຢູ່ໃນຂອບເຂດສີໄດ້. ການເພີ່ມຄ່າຕົວເລື່ອນນີ້ອາດຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມຕ່າງ ແລະ ຄວາມໂດດເດັ່ນຂອງຮູບພາບເພີ່ມຂຶ້ນ, ແຕ່ມັນສາມາດດັນໃຫ້ສີເຂັ້ມຫຼຸດອອກນອກຂອບເຂດສີໄດ້, ແລະ ຂໍ້ມູນທີ່ຖືກຕັດຈະບໍ່ສາມາດກູ້ຄືນມາໄດ້ໃນຂັ້ນຕອນການປະມວນຜົນພິກເຊວຕໍ່ໄປ. ເພື່ອຄວບຄຸມຄວາມຕ່າງໃນສ່ວນເງົາ, ແມ່ນໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນອື່ນໆດີກວ່າ ເຊັ່ນ: ເສັ້ນໂຄ້ງໂທນ ຫຼື ລະດັບ, ເຊິ່ງຈະຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຜົນກະທົບທາງລົບເຫຼົ່ານີ້ໃນຂັ້ນຕອນການປະມວນຜົນພິກເຊວຕໍ່ໄປ.
ການຮັບແສງ (exposure): ປັບການຊົດເຊີຍການຮັບແສງ.; ການປັບຄ່າບວກຈະເຮັດໃຫ້ພາບສະຫວ່າງຂຶ້ນ ແຕ່ອາດເຮັດໃຫ້ນອຍສ໌ (noise) ເພີ່ມຂຶ້ນ.

(ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ) tone mapping

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ແມ່ນ ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.4 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການປັບແຕ່ງໃໝ່. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູນ ຕົວປັບສົມດຸນໂທນ ແທນ.

ບີບອັດຊ່ວງໂທນສີຂອງພາບ HDR ເພື່ອໃຫ້ພໍດີກັບຂີດຈຳກັດຂອງພາບ LDR ໂດຍໃຊ້ອັນກໍຣິທຶມຂອງ Durand ປີ 2002.

ອັນກໍຣິທຶມທີ່ໃຊ້ຈະໃຊ້ຟິວເຕີ bilateral ເພື່ອແຍກພາບອອກເປັນຊັ້ນພື້ນຖານທີ່ຫຍາບ ແລະ ຊັ້ນລາຍລະອຽດ. ຄອນທຣາສຂອງຊັ້ນພື້ນຖານຈະຖືກບີບອັດ, ໃນຂະນະທີ່ຊັ້ນລາຍລະອຽດຈະຖືກຮັກສາໄວ້, ຈາກນັ້ນຈຶ່ງນຳທັງສອງຊັ້ນມາປະສົມກັນໃໝ່.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ການບີບອັດຄອນທຣາສ: ລະດັບການບີບອັດຄອນທຣາສຂອງຊັ້ນພື້ນຖານ. ການບີບອັດທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເຮັດໃຫ້ພາບພໍດີກັບໄດນາມິກເຣນຈ໌ທີ່ຕ່ຳກວ່າ.
ຂອບເຂດພື້ນທີ່: ຂອບເຂດພື້ນທີ່ຂອງຟິວເຕີ bilateral. ຄ່າທີ່ຕ່ຳລົງຈະເຮັດໃຫ້ການບີບອັດຄອນທຣາສສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ລາຍລະອຽດຂອງພາບຫຼາຍຂຶ້ນ.

(ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ) ການລົບຈຸດ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ລົບຈຸດຝຸ່ນຈາກເຊັນເຊີ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ເລຂາຄະນິດ, ໄຟລ໌ດິບ (raw).
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ແມ່ນ ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.6 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການປັບແຕ່ງໃໝ່. ກະລຸນາໃຊ້ເຄື່ອງມື “cloning” ໃນໂມດູນ retouch ແທນ.

ປັບແກ້ພື້ນທີ່ຂອງພາບ (ເປົ້າໝາຍ) ໂດຍໃຊ້ລາຍລະອຽດຈາກພື້ນທີ່ອື່ນຂອງພາບ (ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ).

ໂມດູນນີ້ໃຊ້ຮູບຊົງບາງຢ່າງທີ່ມີໃນ ມາກສ໌ທີ່ແຕ້ມເອງ (ວົງມົນ, ວົງມົນຮີ ແລະ ເສັ້ນທາງ), ແລະ ສ່ວນຕິດຕໍ່ຜູ້ໃຊ້ກໍຄ້າຍຄືກັນ.

ເພື່ອໃຊ້ໂມດູນນີ້, ກ່ອນອື່ນໃຫ້ເລືອກຮູບຊົງທີ່ຕ້ອງການໂດຍການຄລິກທີ່ໄອຄອນຮູບຊົງ (Ctrl+ຄລິກ ເພື່ອເປີດໂໝດສ້າງຮູບຊົງຕໍ່ເນື່ອງ). ຕໍ່ໄປ, ເຈົ້າສາມາດເລືອກແຫຼ່ງຂໍ້ມູນສຳລັບການປັບແກ້ໄດ້ໂດຍການໃຊ້ Shift+Ctrl+ຄລິກ ຫຼື Shift+ຄລິກ ເທິງພາບເພື່ອເລືອກໂໝດສຳບູນ (absolute) ຫຼື ໂໝດສຳພັນ (relative) ຕາມລຳດັບ (ເບິ່ງດ້ານລຸ່ມ). ສຸດທ້າຍ, ຄລິກເທິງພາບເພື່ອເລືອກພື້ນທີ່ທີ່ຕ້ອງການປັບແກ້ (ພື້ນທີ່ເປົ້າໝາຍ). ເຄື່ອງໝາຍກາກບາດຈະສະແດງຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງທີ່ພື້ນທີ່ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນຕັ້ງຢູ່.

ການກຳນົດຕຳແໜ່ງແຫຼ່ງຂໍ້ມູນມີສອງໂໝດ

ໂໝດສຳບູນ (absolute mode): ກ່ອນຈະວາງຮູບຊົງເທິງພາບ, Shift+Ctrl+ຄລິກ ເທິງຕຳແໜ່ງທີ່ຕ້ອງການໃຫ້ເປັນແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ. ຈາກຈຸດນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ, ຮູບຊົງໃໝ່ທັງໝົດຈະມີແຫຼ່ງຂໍ້ມູນຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນຕຳແໜ່ງສຳບູນດຽວກັນ (ໃນພິກັດຂອງພາບ).
ໂໝດສຳພັນ (relative mode): ກ່ອນຈະວາງຮູບຊົງເທິງພາບ, Shift+ຄລິກ ເທິງຕຳແໜ່ງທີ່ຕ້ອງການໃຫ້ເປັນແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ. ຮູບຊົງປັດຈຸບັນຈະມີແຫຼ່ງຂໍ້ມູນຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນຕຳແໜ່ງນັ້ນ ແລະ ຮູບຊົງຕໍ່ໆໄປຈະມີແຫຼ່ງຂໍ້ມູນຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນຕຳແໜ່ງດຽວກັນ ເມື່ອທຽບກັບຮູບຊົງເປົ້າໝາຍ.

ຫຼັງຈາກສ້າງແລ້ວ, ພື້ນທີ່ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ ແລະ ເປົ້າໝາຍຂອງແຕ່ລະຮູບຊົງສາມາດເລື່ອນແຍກກັນໄດ້ຈົນກວ່າຜົນລັດຈະເປັນໄປຕາມທີ່ຕ້ອງການ. ລູກສອນຈະຊີ້ຈາກພື້ນທີ່ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນຂອງແຕ່ລະຮູບຊົງໄປຫາເປົ້າໝາຍ.

(ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ) ຄວາມສົດຂອງສີ (vibrance)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວ ແລະ ຫຼຸດຄວາມສະຫວ່າງຂອງພິກເຊວທີ່ມີຄວາມອີ່ມຕົວສູງສຸດ ເພື່ອໃຫ້ສີເບິ່ງສົດໃສຂຶ້ນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ແມ່ນ ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.6 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການປັບແຕ່ງໃໝ່. ກະລຸນາໃຊ້ການຄວບຄຸມ vibrance ໃນໂມດູນ color balance rgb ແທນ.

ເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວ ແລະ ຫຼຸດຄວາມສະຫວ່າງຂອງພິກເຊວທີ່ມີຄວາມອີ່ມຕົວສູງສຸດ ເພື່ອໃຫ້ສີເບິ່ງສົດໃສຂຶ້ນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

vibrance: ປະລິມານຄວາມສົດສີທີ່ຈະໃຊ້ກັບພາບ.

(ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ) ຕົວປະສົມຊ່ອງສັນຍານ (channel mixer)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປັບແກ້ພື້ນທີ່ສີ ເຊັ່ນ: ຄວາມສົມດຸນສີຂາວ, ການປະສົມຊ່ອງສັນຍານ ແລະ ການປ່ຽນເປັນຮູບຂາວດຳໂດຍຈຳລອງແບບຈາກຟີມ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, display-referred.

ກະລຸນາໝາຍເຫດວ່າ ໂມດູນນີ້ ຖືກຍົກເລີກ/ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.4 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການແກ້ໄຂຮູບໃໝ່. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູນ color calibration ແທນ.

ເຄື່ອງມືທີ່ງ່າຍແຕ່ມີປະສິດທິພາບໃນການຈັດການຊ່ອງສີ.

ໂມດູນນີ້ຮັບຊ່ອງສີ ແດງ, ຂຽວ ແລະ ຟ້າ ເປັນຂາເຂົ້າ ແລະ ສົ່ງຊ່ອງສີ ແດງ, ຂຽວ, ຟ້າ, ເທົາ, ໂທນສີ (hue), ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີ (saturation) ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງ (lightness) ເປັນຂາອອກ. ມັນຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າຄວບຄຸມໄດ້ວ່າ ແຕ່ລະຊ່ອງສີຂາເຂົ້າຈະສົ່ງຜົນຕໍ່ແຕ່ລະຊ່ອງສີຂາອອກຫຼາຍປານໃດ.

🔗ການຄູນມາຕຣິກ RGB

ເຈົ້າສາມາດຄິດວ່າ channel mixer ແມ່ນການຄູນມາຕຣິກຂະໜາດ 3x3 ກັບຄ່າ [R G B] ຂອງຂາເຂົ້າ.

┌ R_out ┐     ┌ Rr Rg Rb ┐     ┌ R_in ┐
│ G_out │  =  │ Gr Gg Gb │  X  │ G_in │
└ B_out ┘     └ Br Bg Bb ┘     └ B_in ┘

ຕົວຢ່າງ, ຖ້າເຈົ້າໄດ້ຮັບມາຕຣິກເພື່ອປ່ຽນຈາກພື້ນທີ່ສີໜຶ່ງໄປຫາອີກພື້ນທີ່ສີໜຶ່ງ, ເຈົ້າສາມາດປ້ອນຄ່າສຳປະສິດຂອງມາຕຣິກເຂົ້າໃນ channel mixer ໄດ້ດັ່ງນີ້:

(ເລີກໃຊ້ແລ້ວ) ຄວາມຄົມຊັດ ຄວາມສະຫວ່າງ ຄວາມສົດ (contrast brightness saturation)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປັບແຕ່ງລັກສະນະຂອງຮູບພາບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: non-linear, Lab, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ ເລີກໃຊ້ແລ້ວ ຕັ້ງແຕ່ darktable 4.4 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການແກ້ໄຂໃໝ່ອີກ. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູນ color balance rgb ແທນ.

ເຄື່ອງມືພື້ນຖານສຳລັບການປັບ ຄວາມຄົມຊັດ, ຄວາມສະຫວ່າງ ແລະ ຄວາມສົດ ຂອງຮູບ. ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ຍັງມີໂມດູນອື່ນໆອີກຫຼາຍຢ່າງທີ່ໃຫ້ວິທີການປັບແຕ່ງທີ່ຫຼາກຫຼາຍກວ່າ.

ການຄວບຄຸມທັງໝົດໃນໂມດູນຈະເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ຕຳແໜ່ງປົກກະຕິ (ສູນ) ແລະ ສາມາດເພີ່ມ ຫຼື ຫຼຸດຄ່າຕ່າງໆໄດ້.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນນີ້ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ Lab ແລະ ອາດຈະເຮັດໃຫ້ເກີດວົງແສງ (halos). ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ color balance rgb ແທນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄວາມຄົມຊັດ (contrast): ຄ່າຄວາມຄົມຊັດ
ຄວາມສະຫວ່າງ (brightness): ຄ່າຄວາມສະຫວ່າງ
ຄວາມສົດຂອງສີ (saturation): ຄ່າຄວາມສົດຂອງສີ

(ເລີກໃຊ້ແລ້ວ) ຕັດຂອບ ແລະ ໝູນ (crop and rotate)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປ່ຽນການຈັດເຟຣມ ແລະ ແກ້ໄຂທັດສະນີຍະພາບ (perspective).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ທາງເລຂາຄະນິດ (geometric), RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ ເລີກໃຊ້ແລ້ວ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.8 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການແກ້ໄຂໃໝ່ອີກ. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູນ crop ເພື່ອຕັດຂອບຮູບ, ໂມດູນ rotate and perspective ເພື່ອໝູນຮູບ ແລະ ແກ້ໄຂທັດສະນີຍະພາບ, ແລະ ໂມດູນ orientation ເພື່ອປີ້ນຮູບໃນແນວນອນ/ແນວຕັ້ງ.

ຕັດຂອບ, ໝູນ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມບິດບ້ຽວຂອງທັດສະນີຍະພາບ ໂດຍໃຊ້ເສັ້ນຄຳແນະນຳເທິງໜ້າຈໍ.

ເມື່ອມີການໃຊ້ງານໂມດູນນີ້, ຮູບພາບເຕັມທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຕັດຂອບຈະສະແດງອອກມາ, ພ້ອມກັບປຸ່ມປັບການຕັດຂອບ ແລະ ເເສັ້ນຄຳແນະນຳ.

ປັບຂະໜາດການຕັດຂອບໂດຍການລາກທີ່ຂອບ ຫຼື ມຸມ.

ຖ້າທ່ານຕ້ອງການໃຊ້ໂມດູນ retouch, ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ rotate and perspective ສຳລັບການໝູນ ແລະ/ຫຼື ແກ້ໄຂທັດສະນີຍະພາບເທົ່ານັ້ນ, ແລະ ໄປຕັດຂອບໃນໂມດູນ crop ແທນ. ຂະບວນການນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຮູບພາບທັງໝົດຍັງຄົງມີໃຫ້ເລືອກເປັນຈຸດຕົ້ນທາງໃນ retouch, ເພາະໂມດູນ crop ຢູ່ຫຼັງຈາກ retouch ໃນທໍ່ປະມວນຜົນ.

(ເລີກໃຊ້ແລ້ວ) ຫຼຸດສີພ້ຽນທີ່ຂອບ (defringe)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມພ້ຽນຂອງສີ (chromatic aberration) ໂດຍການຫຼຸດຄວາມສົດສີທີ່ຂອບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ ເລີກໃຊ້ແລ້ວ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.6 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການແກ້ໄຂໃໝ່ອີກ. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູນ chromatic aberrations ແທນ.

ກຳຈັດສີພ້ຽນທີ່ຂອບ, ຊຶ່ງມັກຈະເກີດຈາກ Longitudinal Chromatic Aberrations (LCA), ຫຼື ທີ່ເອີ້ນວ່າ Axial Chromatic Aberrations.

ໂມດູນນີ້ໃຊ້ການກວດຈັບຂອບ. ເມື່ອພົບວ່າພິກເຊວໃດເປັນສີພ້ຽນຂອບ, ສີຈະຖືກສ້າງໃໝ່ໂດຍອີງຕາມພິກເຊວໃກ້ຄຽງທີ່ມີຄວາມສົດສີຕ່ຳກວ່າ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ໂໝດການເຮັດວຽກ (operation mode): ສະເລ່ຍທັງໝົດ (global average): ໂໝດນີ້ມັກຈະໄວທີ່ສຸດ ແຕ່ອາດຈະສະແດງພາບຕົວຢ່າງຜິດພາດເລັກນ້ອຍໃນລະດັບການຊູມສູງ. ມັນອາດຈະປ້ອງກັນພື້ນທີ່ສີທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຫຼາຍເກີນໄປ ຫຼື ໜ້ອຍເກີນໄປ ເມື່ອທຽບກັບການສະເລ່ຍສະເພາະບ່ອນ.; ສະເລ່ຍສະເພາະບ່ອນ (local average): ໂໝດນີ້ຊ້າກວ່າ ເພາະມັນຄຳນວນການອ້າງອີງສີສະເພາະບ່ອນສຳລັບທຸກໆພິກເຊວ. ແນວໃດກໍຕາມ ມັນອາດຈະປ້ອງກັນສີໄດ້ດີກວ່າການສະເລ່ຍທັງໝົດ ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ສ້າງສີໃໝ່ໃນບ່ອນທີ່ຈຳເປັນແທ້ໆ.