ການໃຊ້ darktable-chart on darktable user manual

ພາບລວມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

darktable-chart ແມ່ນເຄື່ອງມືສຳລັບການດຶງຄ່າລູມິແນນຊ໌ ແລະ ຄ່າສີ ຈາກຮູບພາບຂອງແຜ່ນອ້າງອີງສີ ເຊັ່ນ ແຜ່ນ IT8.7/1. ຈຸດປະສົງຫຼັກຂອງມັນແມ່ນເພື່ອປຽບທຽບຮູບພາບຕົ້ນສະບັບ (ໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນຮູບພາບ raw ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ປະມວນຜົນຫຼາຍ) ກັບຮູບພາບເປົ້າໝາຍ (ໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນຮູບພາບ JPEG ທີ່ສ້າງຂຶ້ນໃນກ້ອງ) ແລະ ສ້າງສະໄຕລ໌ (style) ຂອງ darktable ທີ່ສາມາດໃຊ້ຄ່າລູມິແນນຊ໌ ແລະ ຄ່າສີຂອງຮູບພາບຕົ້ນສະບັບເພື່ອສ້າງຮູບພາບໃຫ້ຄືກັບເປົ້າໝາຍ. ສະໄຕລ໌ນີ້ຈະນຳໃຊ້ໂມດູນ ເສັ້ນໂຄ້ງໂທນສີ (tone curve), ໂມດູນ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ, ແລະ ໂມດູນ ຕາຕະລາງຊອກຫາສີ (color look up table) ເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ.

ກ້ອງບາງລຸ້ນມີໂໝດຈຳລອງຟິມ (film simulation) ຕ່າງໆໃຫ້ທ່ານເລືອກ. ດ້ວຍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຂອງ darktable-chart ແລະ ໂມດູນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ທ່ານສາມາດສ້າງສະໄຕລ໌ທີ່ຈຳລອງໂໝດເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ພາຍໃນ darktable.

ການນຳໃຊ້

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເຄື່ອງມືນີ້ຖືກຈັດລະບຽບເປັນສາມແທັບໃນສ່ວນເທິງ ແລະ ຂອບສະແດງຂໍ້ຄວາມໃນສ່ວນລຸ່ມ.

ແທັບທຳອິດໃຊ້ເພື່ອ ກຳນົດຮູບພາບຕົ້ນສະບັບ, ແທັບທີສອງກຳນົດຄ່າອ້າງອີງ (ເປົ້າໝາຍ) ແລະ ແທັບທີສາມປະກອບດ້ວຍສ່ວນຄວບຄຸມເພື່ອສ້າງສະໄຕລ໌ darktable ທີ່ໄດ້.

ຮູບພາບຕົ້ນສະບັບ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໃນແຖບ “ຮູບພາບຕົ້ນສະບັບ” ທ່ານຕັ້ງຮູບພາບຕົ້ນສະບັບຂອງທ່ານ, ເຊິ່ງຕ້ອງການສອງອົງປະກອບ. ອົງປະກອບທຳອິດແມ່ນໄຟລ໌ນຳເຂົ້າໃນຮູບແບບ Lab Portable Float Map (ນາມສະກຸນ .pfm). ໄຟລ໌ຕົ້ນສະບັບແທນຂໍ້ມູນທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກປ່ຽນແປງເປັນສ່ວນໃຫຍ່ຕາມທີ່ກ້ອງເຫັນ. ຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບວິທີການຖ່າຍຮູບແຜ່ນອ້າງອີງສີ ແລະ ສ້າງໄຟລ໌ຂາອອກ .pfm ແມ່ນໄດ້ອະທິບາຍໄວ້ຂ້າງລຸ່ມນີ້. ອົງປະກອບທີສອງແມ່ນໄຟລ໌ແຜ່ນສີ (chart file) ທີ່ບັນຈຸຄຳອະທິບາຍຮູບແບບຂອງໂຄງສ້າງແຜ່ນອ້າງອີງສີ (ນາມສະກຸນ .cht). ໄຟລ໌ແຜ່ນສີປົກກະຕິແລ້ວຈະມາພ້ອມກັບແຜ່ນອ້າງອີງສີຂອງທ່ານ ຫຼື ສາມາດດາວໂຫຼດໄດ້ຈາກອິນເຕີເນັດ.

ໃນຊີວິດຈິງ, ຮູບທີ່ຖ່າຍຈາກແຜ່ນອ້າງອີງສີຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນການຜິດພ້ຽນທາງທັດສະນະວິໄສ (perspective distortions) ເມື່ອທຽບກັບຮູບແບບການວາງແຜນທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນໄຟລ໌ແຜ່ນ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ຮູບແບບການວາງແຜນຈຶ່ງຖືກສະແດງເປັນຕາໜ່າງເທິງຮູບພາບ ແລະ ສາມາດແກ້ໄຂໄດ້.

ທ່ານສາມາດຍ້າຍມຸມຕ່າງໆຂອງຕາໜ່າງໂດຍໃຊ້ເມົາສ໌ ເພື່ອໃຫ້ຕາໜ່າງ ແລະ ຮູບພາບກົງກັນດີທີ່ສຸດ.

ເຟຣມຮູບສີ່ຫຼ່ຽມຈະຖືກສະແດງສຳລັບແຕ່ລະຊ່ອງສີ ແລະ ກຳນົດພື້ນທີ່ທີ່ darktable-chart ຈະເກັບຕົວຢ່າງຂໍ້ມູນນຳເຂົ້າທີ່ຕ້ອງການ. ທ່ານອາດຈະຕ້ອງປັບຂະໜາດຂອງສີ່ຫຼ່ຽມເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອໃຫ້ພື້ນທີ່ເກັບຕົວຢ່າງມີຂະໜາດໃຫຍ່ພໍ ແຕ່ບໍ່ຊ້ອນທັບກັບຊ່ອງສີຂ້າງຄຽງ. ໃຊ້ຕົວເລື່ອນ “ຂະໜາດ (size)” ໃນສ່ວນເທິງຂວາຂອງ GUI. ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເຮັດໃຫ້ຂະໜາດນ້ອຍລົງ.

ຄ່າອ້າງອີງ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ແຖບ “ຄ່າອ້າງອີງ” ກຳນົດຄ່າເປົ້າໝາຍທີ່ຮູບພາບຕົ້ນສະບັບຕ້ອງໄດ້ຮັບການປັບປ່ຽນໂດຍສະໄຕລ໌ທີ່ໄດ້ຮັບ. ທ່ານສາມາດໃຫ້ຄ່າອ້າງອີງໃນຮູບແບບຂອງຂໍ້ມູນທີ່ວັດແທກໄດ້ຈາກແຜ່ນອ້າງອີງສີຂອງທ່ານ (ໂໝດ “cie/it8 file”), ຫຼື ທ່ານສາມາດໃຫ້ເປັນຮູບຖ່າຍ (ໂໝດ “color chart image”) ໃນລັກສະນະດຽວກັນກັບທີ່ອະທິບາຍໄວ້ຂ້າງເທິງ. ຮູບທີສອງນີ້ຕ້ອງໄດ້ຮັບການຕອບສະໜອງໃນຮູບແບບ Lab Portable Float Map ຄືກັນ. ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ໄຟລ໌ແຜ່ນສີອີກຄັ້ງ ເພາະ darktable-chart ຈະໃຊ້ໄຟລ໌ດຽວກັນກັບທີ່ກຳນົດໄວ້ພາຍໃຕ້ “ຮູບພາບຕົ້ນສະບັບ”. ທ່ານພຽງແຕ່ຕ້ອງຈັດວາງຕາໜ່າງໂໂຄງສ້າງ ແລະ ຮູບພາບໃຫ້ກົງກັນອີກຄັ້ງ ແລະ ອາດຈະປັບຕົວເລື່ອນ “ຂະໜາດ”.

ໃນກໍລະນີການນຳໃຊ້ທົ່ວໄປ, ຮູບທີສອງຈະມາຈາກໄຟລ໌ JPEG ທີ່ສ້າງຂຶ້ນໃນກ້ອງ. ວິທີນີ້ທ່ານສາມາດສ້າງສະໄຕລ໌ເພື່ອຈຳລອງການປະມວນຜົນໃນກ້ອງພາຍໃນ darktable ໄດ້.

ໃນຂອບສະແດງຂໍ້ຄວາມດ້ານລຸ່ມ ທ່ານຈະເຫັນຄ່າສີທີ່ດຶງມາຈາກຂໍ້ມູນທີ່ມີຢູ່ສຳລັບແຕ່ລະແຖບສີ. ຄໍລຳທຳອິດບອກຊື່ຂອງແຖບສີ, ຄໍລຳທີສອງ ແລະ ທີສາມສະແດງຄ່າສີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຂອງຮູບພາບຕົ້ນສະບັບໃນຮູບແບບ RGB ແລະ Lab ຕາມລຳດັບ. ຄໍລຳທີສີ່ປະກອບດ້ວຍຄ່າ Lab ທີ່ມາຈາກຄ່າອ້າງອີງ (ຫຼື ຈາກໄຟລ໌ແຜ່ນ ຖ້າບໍ່ມີຮູບພາບອ້າງອີງໃຫ້ມາ). ສຸດທ້າຍ, ຄໍລຳທີຫ້າ ແລະ ທີຫົກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຄ່າຕົ້ນສະບັບ ແລະ ຄ່າອ້າງອີງແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍປານໃດໃນແງ່ຂອງຄ່າ delta-E.

ປະມວນຜົນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຖ້າການຕັ້ງຄ່າທີ່ຈຳເປັນທັງໝົດໃນແຖບ “ຮູບພາບຕົ້ນສະບັບ” ແລະ “ຄ່າອ້າງອີງ” ພ້ອມແລ້ວ ທ່ານສາມາດຍ້າຍໄປທີ່ແຖບ “ປະມວນຜົນ” ໄດ້.

ກ່ອນອື່ນ, ທ່ານຕ້ອງບອກ darktable-chart ວ່າແຖບໃດທີ່ແທນຄ່າຊ່ວງສີເທົາ (gray ramp). ໃນຮູບໜ້າຈໍທີ່ສະແດງຂ້າງເທິງ, ຊ່ວງສີເທົາແມ່ນຕັ້ງຢູ່ສ່ວນລຸ່ມຂອງແຜ່ນອ້າງອີງສີ, ເຊິ່ງຖືກໝາຍວ່າ “GS00…GS23”.

ຊ່ອງໃສ່ຂໍ້ຄວາມ “ຈຳນວນແຖບສີສຸດທ້າຍ (number of final patches)” ຈະກຳນົດວ່າສະໄຕລ໌ທີ່ໄດ້ຈະໃຊ້ແຖບສີທີ່ແກ້ໄຂໄດ້ຈັກແຖບພາຍໃນໂມດູນ ຕາຕະລາງຊອກຫາສີ (color look up table).

ຄລິກປຸ່ມ “ປະມວນຜົນ” ເພື່ອເລີ່ມການຄຳນວນ.

ຄຸນນະພາບຂອງຜົນລັບ (ໃນແງ່ຂອງຄ່າ delta-E ສະເລ່ຍ ແລະ delta-E ສູງສຸດ) ແມ່ນສະແດງຢູ່ກ້ອງປຸ່ມ. ຂໍ້ມູນນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າສະໄຕລ໌ທີ່ໄດ້ (ເມື່ອນຳໃຊ້ກັບຮູບພາບຕົ້ນສະບັບ) ຈະສາມາດກົງກັບຄ່າອ້າງອີງໄດ້ຫຼາຍປານໃດ – ຄ່າຍິ່ງຕ່ຳຍິ່ງດີ.

ເມື່ອທ່ານພໍໃຈກັບຜົນລັດແລ້ວ ທ່ານສາມາດຄລິກທີ່ “ສົ່ງອອກ” ເພື່ອບັນທຶກສະໄຕລ໌ (style) ທີ່ສ້າງຂຶ້ນ.

ໃສ່ຊື່ສະໄຕລ໌ ແລະ ຄຳອະທິບາຍສະໄຕລ໌ ເຊິ່ງຊື່ນີ້ຈະປະກົດໃຫ້ເຫັນໃນ darktable ໃນພາຍຫຼັງ. darktable-chart ຈະບັນທຶກສະໄຕລ໌ເປັນໄຟລ໌ .dtstyle ເຊິ່ງສາມາດນຳເຂົ້າໃນ darktable ແລະ ແບ່ງປັນໃຫ້ກັບຄົນອື່ນໄດ້. ເບິ່ງ ສະໄຕລ໌ (styles).

ປຸ່ມ “ສົ່ງອອກຂໍ້ມູນ raw ເປັນ csv” ອະນຸຍາດໃຫ້ທ່ານບັນທຶກຂໍ້ມູນ raw ທີ່ດຶງອອກມາເປັນໄຟລ໌ CSV ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການດີບັກ (debugging) ຫຼື ການໃຊ້ງານໃນພາຍຫຼັງ. darktable-chart ມີຕົວເລືອກຄຳສັ່ງ (command line) ເພື່ອສ້າງສະໄຕລ໌ທີ່ມີຈຳນວນຊ່ອງສີສຸດທ້າຍຕາມທີ່ຕ້ອງການຈາກໄຟລ໌ CSV ທີ່ໃຫ້ມາ (ເບິ່ງ darktable-chart).

ການສ້າງຮູບພາບຂາເຂົ້າສຳລັບ darktable-chart

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໃນການເລີ່ມຕົ້ນ, ທ່ານຕ້ອງການຮູບພາບທີ່ເໝາະສົມຂອງແຜ່ນອ້າງອີງສີຂອງທ່ານໃນຮູບແບບ RAW+JPEG. ມັນເກີນຂອບເຂດຂອງຄູ່ມືນີ້ທີ່ຈະອະທິບາຍລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບວິທີການຖ່າຍຮູບນີ້, ແຕ່ເວົ້າສັ້ນໆກໍຄືທ່ານຕ້ອງຖ່າຍໃນມື້ທີ່ມີແສງແດດປະມານຕອນທ່ຽງ ໂດຍໃຫ້ແຫຼ່ງແສງ (ດວງອາທິດ) ສ່ອງແສງເປັນມຸມໃສ່ແຜ່ນນັ້ນ. ທ່ານຕ້ອງຫຼີກລ່ຽງແສງສະທ້ອນໃນຮູບພາບ. ຊ່ອງສີຂາວທີ່ເປັນກາງໃນແຖບສີເທົາ (G00) ຄວນຈະສິ້ນສຸດຢູ່ທີ່ຄ່າ L ທີ່ລະບຸໄວ້ໃນຄຳອະທິບາຍຂອງແຜ່ນຂອງທ່ານ. ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຄ່ານີ້ຄື L=92 ແລະ ຕ້ອງການໃຫ້ທ່ານຖ່າຍຮູບໃຫ້ສະຫວ່າງເກີນໄປ (overexpose) ປະມານ 1/3 EV. ຕາມອຸດົມຄະຕິແລ້ວ ທ່ານຄວນຖ່າຍຮູບຫຼາຍໆໃບດ້ວຍລະດັບແສງທີ່ແຕກຕ່າງກັນເລັກນ້ອຍ ແລະ ຈາກນັ້ນກໍເລືອກໃບທີ່ຖືກຕ້ອງໃນ darktable. ກວດສອບໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າແຜ່ນສີຕື່ມເຕັມພື້ນທີ່ສ່ວນໃຫຍ່ຂອງເຟຣມ. ໃຊ້ເລນທີ່ມີໄລຍະໂຟກັດ “ປົກກະຕິ” (ເຊັ່ນ: ທຽບເທົ່າ 50mm) ແລະ ຫຍັບຮູຮັບແສງລົງໜ້ອຍໜຶ່ງເພື່ອຫຼີກລ່ຽງຂອບຮູບມືດ (vignetting).

ຈາກນັ້ນ, ທ່ານເປີດໄຟລ໌ raw ໃນ darktable ແລະ ປິດການໃຊ້ງານໂມດູນສ່ວນໃຫຍ່, ໂດຍສະເພາະແມ່ນ ເສັ້ນໂຄ້ງພື້ນຖານ. ເລືອກແມັດທຣິກນໍາເຂົ້າຕາມມາດຕະຖານໃນ ໂມດູນໂປຣໄຟລ໌ສີນໍາເຂົ້າ ແລະ ປິດການໃຊ້ງານການຕັດຂອບເຂດສີ (gamut clipping). ເລືອກ “ຄວາມສົມດຸນສີຂາວຂອງກ້ອງ” ໃນໂມດູນ ຄວາມສົມດຸນສີຂາວ.

ມີກໍລະນີພິເສດ ຖ້າກ້ອງຂອງທ່ານນຳໃຊ້ການແກ້ໄຂເລນບາງຢ່າງ (ໂດຍສະເພາະການແກ້ໄຂຂອບດຳ) ກັບໄຟລ໌ JPEG ທີ່ໄດ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ໃນກໍລະນີນີ້ ທ່ານຈໍາເປັນຕ້ອງເປີດໃຊ້ໂມດູນ ການແກ້ໄຂເລນ (lens correction) ໃນ darktable ເພື່ອໃຫ້ການປະມວນຜົນ raw ກົງກັບ JPEG ໃນສ່ວນນີ້. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເນື່ອງຈາກການແກ້ໄຂຂອບດຳຂອງ darktable ອາດຈະບໍ່ກົງກັບການແກ້ໄຂໃນກ້ອງຢ່າງແນ່ນອນ, ມັນຈະດີກວ່າຖ້າທ່ານປິດການແກ້ໄຂນີ້ໃນກ້ອງຖ້າເປັນໄປໄດ້.