ຄວາມສົມດຸນສີ (color balance)

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ
ຄຳອະທິບາຍ
ປັບປ່ຽນສີສະເພາະຕາມຊ່ວງຄວາມສະຫວ່າງ.
ຈຸດປະສົງ
ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ
ເສັ້ນຊື່, Lab, ອ້າງອີງຕາມສາກ.
ການປະມວນຜົນ
non-linear, RGB.
ຂາອອກ
ບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່, Lab, ອ້າງອີງຕາມສາກ.

ເຄື່ອງມືທີ່ຫຼາກຫຼາຍສຳລັບການປັບຄວາມສົມດຸນສີຂອງຮູບພາບ.

ໂມດູນນີ້ສາມາດໃຊ້ເພື່ອແກ້ໄຂສີທີ່ປົນເປື້ອນ ຫຼື ເພື່ອເພີ່ມບັນຍາກາດຂອງຮູບພາບໂດຍໃຊ້ການປັບໂທນສີ (color grading), ເຊິ່ງເປັນເທັກນິກທີ່ນິຍົມໃນອຸດສາຫະກຳຮູບເງົາ. ສຳລັບລະບົບການເຮັດວຽກແບບອ້າງອີງຕາມສາກ, ເຈົ້າຄວນພິຈາລະນາໃຊ້ໂມດູນ color balance rgb ທີ່ຖືກປັບປຸງໃໝ່ແທນ.

🔗ພາບລວມ

ໂມດູນ color balance ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າປ່ຽນສີໄດ້ສະເພາະຕາມຊ່ວງຄວາມສະຫວ່າງ (ເງົາ, ໂທນກາງ, ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ). ມັນສາມາດເຮັດໄດ້ໂດຍໃຊ້ສອງວິທີທີ່ແຕກຕ່າງກັນ:

lift, gamma, gain
ວິທີການແບບດັ້ງເດີມ, ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດຄວບຄຸມສ່ວນເງົາທຽບກັບສ່ວນສະຫວ່າງໄດ້ແຍກອອກຈາກກັນຫຼາຍຂຶ້ນ.
slope, offset, power
ມາດຕະຖານໃໝ່ທີ່ກຳນົດໂດຍ American Society of Cinematographers Color Decision List (ASC CDL) ແລະ ເໝາະສົມກວ່າສຳລັບການແກ້ໄຂແບບອ້າງອີງຕາມສາກ.

ການຕັ້ງຄ່າ master ຈະສົ່ງຜົນຕໍ່ຮູບພາບທັງໝົດ. ມັນບໍ່ມີໃຫ້ໃຊ້ໃນໂໝດ lift, gamma, gain (sRGB). ຊ່ວງຂອງສະໄລເດີຈະຖືກຈຳກັດໄວ້ທີ່ຄ່າປົກກະຕິ ([50%; 150%] ສຳລັບ saturation, [-50%; 50%] ສຳລັບ contrast), ແຕ່ເຈົ້າສາມາດກຳນົດຄ່າທີ່ສູງ ຫຼື ຕ່ຳກວ່ານັ້ນໄດ້ໂດຍການປ້ອນຄ່າຈາກແປ້ນພິມຫຼັງຈາກຄລິກຂວາທີ່ສະໄລເດີນັ້ນ.

ເພື່ອປະສິດທິພາບທີ່ດີກວ່າ, ໃນໂໝດ slope, offset, power ແນະນຳໃຫ້ເຈົ້າຕັ້ງ slope ກ່ອນ, ຈາກນັ້ນແມ່ນ offset, ແລະ ສຸດທ້າຍແມ່ນ power ຕາມລຳດັບ. ຊື່ຂອງໂໝດສາມາດໃຊ້ເປັນຫຼັກການຈື່ລຳດັບໄດ້.

ພານາມິເຕີ shadows ມີຜົນກະທົບທີ່ແຮງກວ່າຫຼາຍໃນໂໝດ slope, offset, power ເມື່ອທຽບກັບໂໝດ lift, gamma, gain. ເມື່ອປ່ຽນຈາກໂໝດກ່ອນໜ້າໄປຫາໂໝດຫຼັງ, ເເຈົ້າຄວນປັບຄວາມອີ່ມຕົວໃນເງົາ ໂດຍການຫານດ້ວຍປະມານ 10.

ໝາຍເຫດ: ເຖິງແມ່ນວ່າໂມດູນນີ້ຈະເຮັດວຽກກັບສີ RGB ແຕ່ຕຳແໜ່ງຂອງມັນໃນ pixelpipe ແມ່ນຢູ່ໃນພື້ນທີ່ສີ Lab. ດັ່ງນັ້ນ, ໂມດູນຈະແປງຈາກ Lab ເປັນ RGB, ເຮັດການປັບແຕ່ງສີ, ແລ້ວຈຶ່ງແປງກັບຄືນເປັນ Lab.

🔗ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ (presets)

ມີ presets ຫຼາຍຢ່າງໃນໂມດູນນີ້ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າເຂົ້າໃຈວິທີການນຳໃຊ້ທີ່ດີທີ່ສຸດ. Preset “teal/orange color-grading” ແມ່ນລັກສະນະທີ່ນິຍົມຫຼາຍໃນຮູບເງົາ. ມັນຖືກອອກແບບມາເພື່ອໃຊ້ສອງອັນ (instances) ຮ່ວມກັບ masks. ອັນທຳອິດຈະຍົກເວັ້ນໂທນສີຜິວ ແລະ ປ່ຽນສີທີ່ເປັນກາງໄປທາງສີຟ້າຂຽວ (teal). ອັນທີສອງຈະແກ້ໄຂອັນທຳອິດບາງສ່ວນ ແລະ ເພີ່ມຄວາມສົດໃສໃຫ້ກັບສະເພາະໂທນສີຜິວ. ເມື່ອໃຊ້ຮ່ວມກັນ ພວກມັນຈະສ້າງການແຍກລະຫວ່າງຕົວແບບ ແລະ ພື້ນຫຼັງ. ພານາມິເຕີການມາສ ແລະ ການປະສົມຈະຕ້ອງໄດ້ປັບແຕ່ງໃຫ້ເໝາະສົມກັບແຕ່ລະຮູບພາບ.

Presets ອື່ນໆແມ່ນການຈຳລອງຟີມ Kodak. ດ້ວຍວິທີນີ້ ເຈົ້າສາມາດສ້າງລັກສະນະຂອງຟີມແບບໃດກໍໄດ້ທີ່ເຈົ້າມັກໂດຍໃຊ້ color balance.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ໂໝດ (mode)
lift, gamma, gain (sRGB) ແມ່ນໂໝດເກົ່າຈາກ darktable 2.4 ແລະ ກ່ອນໜ້ານັ້ນ. ໃນໂໝດນີ້, ການປ່ຽນແປງຂອງສີຈະຖືກໃຊ້ໃນພື້ນທີ່ສີ sRGB ທີ່ຖືກເຂົ້າລະຫັດດ້ວຍ sRGB gamma (ຄ່າສະເລ່ຍ gamma 2.2).

lift, gamma, gain (ProPhoto RGB) ແມ່ນຄືກັນກັບໂໝດກ່ອນໜ້ານີ້ ແຕ່ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ ProPhoto RGB ທີ່ຖືກເຂົ້າລະຫັດແບບເສັ້ນຊື່. ໃນໂໝດນີ້, ພາຣາມິເຕີ RGB ຈະຖືກປັບແກ້ໃນຄວາມສະຫວ່າງ XYZ (ຊ່ອງ Y) ພາຍໃນ ດັ່ງນັ້ນພວກມັນຈະສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ສີເທົ່ານັ້ນ, ແລະ ມີພຽງ “ຕົວຄູນ (factors)” ເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະປັບຄວາມສະຫວ່າງ.

slope, offset, power (ProPhoto RGB) ຈະໃຊ້ ASC CDL ໃນພື້ນທີ່ ProPhoto RGB, ທີ່ເຂົ້າລະຫັດແບບເສັ້ນຊື່. ຄືກັນກັບໂໝດກ່ອນໜ້າ, ພານາມິເຕີ RGB ຈະຖືກປັບແກ້ໃນ XYZ luminance ພາຍໃນ. ໃນໂໝດນີ້, ພານາມິເຕີ slope ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນການຊົດເຊີຍແສງ, offset ເຮັດໜ້າທີ່ປັບລະດັບສີດຳ, ແລະ power ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນການປັບ gamma. ທຸກໆພານາມິເຕີຈະສົ່ງຜົນຕໍ່ຊ່ວງຄວາມສະຫວ່າງທັງໝົດ ແຕ່ slope ຈະເນັ້ນໃສ່ສ່ວນສະຫວ່າງ, offset ຈະເນັ້ນໃສ່ສ່ວນເງົາ, ແລະ power ຈະເນັ້ນໃສ່ໂທນກາງເປັນສ່ວນໃຫຍ່.

ສະໄລເດີຄວບຄຸມສີ (color control sliders)
ການເລືອກນີ້ຈະສົ່ງຜົນຕໍ່ໜ້າຕ່າງຜູ້ໃຊ້ (UI) ທີ່ໃຊ້ສຳລັບການຄວບຄຸມສ່ວນເງົາ, ໂທນກາງ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ.

ສ່ວນຄວບຄຸມ RGBL ຊ່ວຍໃຫ້ເຂົ້າເຖິງພານາມິເຕີ RGB ໂດຍກົງ ເຊິ່ງຈະຖືກສົ່ງໄປຫາຂັ້ນຕອນວິທີ ແລະ ຖືກປັບແກ້ໃນ XYZ luminance ພາຍໃນ, ຂຶ້ນກັບໂໝດທີ່ໃຊ້. ພວກມັນແມ່ນຄ່າດຽວທີ່ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນປະຫວັດການແກ້ໄຂຂອງ darktable.

ສ່ວນຄວບຄຸມ HSL ແມ່ນເຂົ້າໃຈງ່າຍກວ່າ, ແຕ່ເປັນພຽງໜ້າຕ່າງເຊື່ອມຕໍ່: ໂທນສີ (hues) ແລະ ຄວາມອີ່ມຕົວ (saturations) ແມ່ນຖືກຄຳນວນແບບໄດນາມິກຈາກ ແລະ ໄປຫາພານາມິເຕີ RGB ແລະ ບໍ່ເຄີຍຖືກບັນທຶກໄວ້. ໃນລະຫວ່າງການແປງ HSL ເປັນ RGB, ຄວາມສະຫວ່າງ HSL ຈະຖືກສົມມຸດວ່າເປັນ 50% ສະເໝີ, ດັ່ງນັ້ນພານາມິເຕີ RGB ຈະຖືກປັບໃຫ້ສົມດຸນສະເໝີເພື່ອຫຼີກເວັ້ນການປ່ຽນແປງຄວາມສະຫວ່າງ. ແນວໃດກໍຕາມ, ໃນລະຫວ່າງການແປງ RGB ເປັນ HSL, ຄວາມສະຫວ່າງ HSL ຈະບໍ່ຖືກປັບແກ້.

ຜົນທີ່ຕາມມາຄື, ການແກ້ໄຂໃນ RGB, ແລ້ວໄປ HSL, ແລ້ວກັບມາ RGB ອີກຄັ້ງ ຈະບໍ່ຮັກສາພານາມິເຕີ RGB ເດີມໄວ້, ແຕ່ຈະເຮັດໃຫ້ພວກມັນເປັນມາດຕະຖານເພື່ອໃຫ້ຄວາມສະຫວ່າງ HSL ເປັນ 50%. ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ແມ່ນເຫັນໄດ້ຍາກຫຼາຍໃນກໍລະນີສ່ວນໃຫຍ່, ໂດຍສະເພາະເມື່ອໃຊ້ໂໝດທີ່ມີການປັບແກ້ພານາມິເຕີ RGB ໃນ XYZ luminance ພາຍໃນຢູ່ແລ້ວ.

ໃນທັງສອງໂໝດ, ແຖບເລື່ອນ “ຕົວຄູນ (factor)” ເພີ່ມເຕີມຈະເຮັດວຽກກັບທຸກຊ່ອງສີ RGB ພ້ອມກັນ. ຜົນກະທົບຂອງມັນຈະຄ້າຍຄືກັບການຄວບຄຸມໃນໂມດູນ ລະດັບ (levels) ແລະ ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ຄວາມສະຫວ່າງເທົ່ານັ້ນ.

ຄວາມອີ່ມຕົວຂາເຂົ້າ (input saturation)
ການປັບແກ້ຄວາມອີ່ມຕົວທີ່ໃຊ້ກ່ອນການປັບສົມດຸນສີ. ນີ້ສາມາດໃຊ້ເພື່ອຫຼຸດຄວາມສົດຂອງສີກ່ອນການປັບສົມດຸນ, ເພື່ອໃຫ້ຮູບພາບທີ່ຈັດການຍາກສາມາດປະມວນຜົນໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ. ເມື່ອເຈົ້າຫຼຸດຄວາມອີ່ມຕົວຂອງຮູບທັງໝົດ, ສິ່ງນີ້ຈະສ້າງຮູບຂາວດຳຕາມຄວາມສະຫວ່າງ ເຊິ່ງສາມາດໃຊ້ເປັນ mask ຄວາມສະຫວ່າງ, ເພື່ອສ້າງຟິວເຕີສີດ້ວຍການຕັ້ງຄ່າ color balance, ເຊັ່ນເອັບເຟັກ split-toning ຫຼື sepia (ເມື່ອໃຊ້ຮ່ວມກັບໂໝດການປະສົມ).
ຄວາມອີ່ມຕົວຂາອອກ (output saturation)
ການປັບແກ້ຄວາມອີ່ມຕົວທີ່ໃຊ້ຫຼັງຈາກການປັບສົມດຸນສີ. ນີ້ມີປະໂຫຍດເມື່ອເຈົ້າພົບສົມດຸນໂທນສີທີ່ເໝາະສົມແລ້ວແຕ່ຮູ້ສຶກວ່າຜົນກະທົບນັ້ນແຮງເກີນໄປ, ເຈົ້າຈຶ່ງສາມາດປັບຄວາມອີ່ມຕົວໂດຍລວມໄດ້ໃນບາດດຽວ ແທນທີ່ຈະໄປແກ້ໄຂຄວາມອີ່ມຕົວຂອງແຕ່ລະຊ່ອງແຍກກັນ ເຊິ່ງອາດຈະເຮັດໃຫ້ສີຜິດພຽນໄດ້.
ຄວາມຕັດກັນ / ຈຸດເປັນກາງ (contrast / contrast fulcrum)
ສະໄລເດີ contrast ຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດເພີ່ມການແຍກຄວາມສະຫວ່າງໄດ້. ຄ່າ fulcrum ກຳນົດຄ່າຄວາມສະຫວ່າງທີ່ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກການປັບ contrast. ຄ່າຄວາມສະຫວ່າງທີ່ສູງກວ່າ fulcrum ຈະຖືກຂະຫຍາຍເກືອບຈະເປັນເສັ້ນຊື່. ຄ່າຄວາມສະຫວ່າງທີ່ຕ່ຳກວ່າ fulcrum ຈະຖືກບີບອັດດ້ວຍຟັງຊັນເລກກຳລັງ. ການປັບແກ້ນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກຄວາມອີ່ມຕົວຂາອອກ ແລະ ຖືກໃຊ້ກັບທຸກຊ່ອງ RGB ແຍກກັນ, ດັ່ງນັ້ນໂທນສີ ແລະ ຄວາມອີ່ມຕົວອາດຈະບໍ່ຄົງທີ່ໃນກໍລະນີທີ່ມີການຕັ້ງຄ່າທີ່ຮຸນແຮງ.
ເງົາ, ໂທນກາງ, ສ່ວນສະຫວ່າງ (shadows, mid-tones, highlights)
ຂຶ້ນກັບໂໝດທີ່ໃຊ້, ການຕັ້ງຄ່າ shadows ຈະຄວບຄຸມ lift ຫຼື offset, ການຕັ້ງຄ່າ mid-tones ຈະຄວບຄຸມ gamma ຫຼື power, ແລະ ການຕັ້ງຄ່າ highlights ຈະຄວບຄຸມ gain ຫຼື slope. ພານາມິເຕີຕ່າງໆຈະຖືກສົ່ງຕໍ່ໂດຍບໍ່ປ່ຽນແປງເມື່ອເຈົ້າປ່ຽນໂໝດ.

ໃນໂໝດ RGBL, ຊ່ວງຂອງສະໄລເດີ RGB ຈະຖືກຈຳກັດທີ່ [-0.5; 0.5]. ໃນໂໝດ HSL, ຊ່ວງຂອງສະໄລເດີ saturation ຈະຖືກຈຳກັດທີ່ [0%; 25%]. ຄ່າທີ່ຢູ່ນອກຂອບເຂດເຫຼົ່ານີ້ສາມາດກຳນົດໄດ້ໂດຍການປ້ອນຄ່າຈາກແປ້ນພິມດ້ວຍການຄລິກຂວາທີ່ສະໄລເດີ.

ໝາຍເຫດ: ສະໄລເດີ shadows, mid-tones ແລະ highlights ສາມາດກິນພື້ນທີ່ຫຼາຍໃນໂມດູນ color balance. ດັ່ງນັ້ນ, ຮູບແບບການຈັດວາງຂອງສະໄລເດີເຫຼົ່ານີ້ສາມາດປ່ຽນໄດ້ສາມຮູບແບບໂດຍການຄລິກທີ່ຫົວຂໍ້ shadows, mid-tones, highlights.

ປັບຄວາມສະຫວ່າງໃຫ້ເໝາະສົມ (optimize luma)
ຕົວເລືອກສີ ທີ່ຢູ່ຂ້າງປ້າຍ optimize luma ຈະເລືອກຮູບທັງໝົດ ແລະ ປັບຕົວຄູນ (factors) ສຳລັບ shadows, mid-tones ແລະ highlights ເພື່ອໃຫ້ຄວາມສະຫວ່າງສະເລ່ຍຂອງຮູບເປັນ 50% Lab, ສູງສຸດເປັນ 100% ແລະ ຕ່ຳສຸດເປັນ 0% ທີ່ຂາອອກຂອງໂມດູນນີ້. ສິ່ງນີ້ຄືກັບການເຮັດ histogram normalization, ຄ້າຍຄືກັບທີ່ເຮັດໃນໂມດູນ levels. ຕົວປັບໃຫ້ເໝາະສົມນີ້ຈະຖືກຕ້ອງແທ້ໆເມື່ອໃຊ້ໃນໂໝດ slope, offset, power ເທົ່ານັ້ນ.

ຖ້າທ່ານຕ້ອງການການຄວບຄຸມຫຼາຍຂຶ້ນ, ທ່ານສາມາດກຳນົດພື້ນທີ່ຄວບຄຸມສາມຈຸດໂດຍການໃຊ້ເຄື່ອງມືເລືອກສີ (pickers) ທາງຂ້າງແຕ່ລະແຖບເລື່ອນຕົວຄູນເພື່ອເກັບຕົວຢ່າງຄວາມສະຫວ່າງໃນພື້ນທີ່ທີ່ເລືອກ. ເຄື່ອງເລືອກ ເງົາ (shadows) ຈະເກັບຕົວຢ່າງຄວາມສະຫວ່າງຕ່ຳສຸດ, ເຄື່ອງເລືອກ ໂທນກາງ (mid-tones) ຈະເກັບຕົວຢ່າງຄວາມສະຫວ່າງສະເລ່ຍ, ແລະ ເຄື່ອງເລືອກ ໄຮໄລ້ (highlights) ຈະເກັບຕົວຢ່າງຄວາມສະຫວ່າງສູງສຸດ. ພາຣາມິເຕີທີ່ອ່ອນໄຫວທີ່ສຸດແມ່ນຕົວຄູນໂທນກາງ, ເພາະວ່າການເລືອກພື້ນທີ່ທີ່ຕ່າງກັນພຽງເລັກນ້ອຍສາມາດນຳໄປສູ່ການປ່ຽນແປງຂອງພາຣາມິເຕີຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ການໃຊ້ແຕ່ເຄື່ອງເລືອກຕົວຄູນຢ່າງດຽວ ໂດຍບໍ່ໄດ້ເປີດໃຊ້ການປັບຄ່າຄວາມສະຫວ່າງໃຫ້ເໝາະສົມ (luma optimization), ຈະຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສາມາດປັບແຕ່ງໄດ້ໂດຍບໍ່ມີການປັບຄ່າລວມ, ແຕ່ແຕ່ລະພາຣາມິເຕີຈະຖືກຄິດໄລ່ໂດຍຄຳນຶງເຖິງອີກສອງຕົວສະເໝີ. ເມື່ອເລືອກຈຸດຕ່າງໆແລ້ວ, ປ້າຍຊື່ຈະປ່ຽນເປັນ “ປັບຄວາມສະຫວ່າງໃຫ້ເໝາະສົມຈາກຈຸດທີ່ເລືອກ (optimize luma from patches)”. ເພື່ອຕັ້ງຄ່າຈຸດໃດໜຶ່ງໃໝ່, ທ່ານພຽງແຕ່ເລືອກພື້ນທີ່ໃໝ່ຄືນ. ຈຸດທີ່ເລືອກເຫຼົ່ານີ້ຈະບໍ່ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນພາຣາມິເຕີ ແລະ ຈະຖືກຮັກສາໄວ້ໃນລະຫວ່າງການໃຊ້ງານປັດຈຸບັນເທົ່ານັ້ນ.

ສິ່ງສຳຄັນທີ່ຄວນຮູ້ແມ່ນການປັບຄວາມສະຫວ່າງນີ້ມີຜົນສະເພາະທີ່ຂາອອກຂອງໂມດູນ color balance ເທົ່ານັ້ນ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຄຳນຶງເຖິງການປັບແຕ່ງໃນໂມດູນອື່ນໆໃນພາຍຫຼັງ (ເຊັ່ນ: filmic rgb, tone curve, levels). ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ color balance ເພື່ອປັບຄວາມສະຫວ່າງໂດຍລວມຂອງຮູບພາບ ເພາະມັນບໍ່ຮັກສາສີເດີມ – ໂມດູນເຊັ່ນ tone curve ຫຼື filmic rgb ຈະເໝາະສົມກວ່າ. ການປັບຄວາມສະຫວ່າງໃນ color balance ແມ່ນຄວນເຮັດຮ່ວມກັບການປັບສີໂດຍໃຊ້ masks.

ເຮັດໃຫ້ສີເປັນກາງ (neutralize colors)
ໃນຮູບພາບທີ່ມີບາງບໍລິເວນໄດ້ຮັບແສງແດດໂດຍກົງ ແລະ ບາງບໍລິເວນໄດ້ຮັບແສງສະທ້ອນ (ເງົາ), ຫຼື ມີແຫຼ່ງກຳເນີດແສງທຽມຫຼາຍອັນ, ສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງມັກຈະມີອຸນຫະພູມສີທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ຮູບພາບເຫຼົ່ານີ້ຍາກທີ່ຈະປັບແກ້ໄດ້ເພາະບໍ່ມີ white balance ໂດຍລວມອັນໃດທີ່ຈະກົງກັບທຸກສີພ້ອມກັນ. ຕົວປັບສີໃຫ້ເປັນກາງຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າຊອກຫາສີກົງກັນຂ້າມ (complementary color) ສຳລັບ shadows, mid-tones, ແລະ highlights ເພື່ອໃຫ້ສີທີ່ປົນເປື້ອນຖືກແກ້ໄຂກັບຄືນ ແລະ ສີສະເລ່ຍຂອງຮູບເປັນສີເທົາທີ່ເປັນກາງ.

ເຊັ່ນດຽວກັບ luma optimization, ຕົວເລືອກສີ ທີ່ຢູ່ຂ້າງປ້າຍ neutralize colors ຈະເລີ່ມການປັບໃຫ້ເໝາະສົມໂດຍລວມທັງຮູບ. ສິ່ງນີ້ເຮັດວຽກໄດ້ດີໃນການຖ່າຍຮູບທິວທັດ, ຫຼື ຮູບພາບໃດໆທີ່ມີຊ່ວງສີ ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ຄົບຖ້ວນ.

ສຳລັບການຖ່າຍຮູບກາງຄືນ ແລະ ງານຕ່າງໆ, ສິ່ງນີ້ອາດຈະບໍ່ສຳເລັດ ແລະ ເຈົ້າຈະຕ້ອງໄດ້ເລືອກບໍລິເວນຕົວຢ່າງດ້ວຍຕົນເອງໂດຍໃຊ້ຕົວເລືອກຂ້າງແຕ່ລະສະໄລເດີ hue. ສຳລັບຕົວຢ່າງ highlights, ໃຫ້ໃຊ້ສີທີ່ຖືກແສງໄຟສ່ອງສະຫວ່າງ ເຊິ່ງຄວນຈະເປັນສີຂາວທີ່ເປັນກາງ ຫຼື ສີເທົາອ່ອນ. ສຳລັບຕົວຢ່າງ shadows, ໃຫ້ໃຊ້ສີທີ່ຖືກແສງອ້ອມຂ້າງ ເຊິ່ງຄວນຈະເປັນສີດຳທີ່ເປັນກາງ ຫຼື ສີເທົາເຂັ້ມ. ສຳລັບຕົວຢ່າງ mid-tones, ໃຫ້ໃຊ້ສີທີ່ໄດ້ຮັບທັງແສງອ້ອມຂ້າງ ແລະ ແສງໄຟສ່ອງສະຫວ່າງ.

ຄວາມສຳເລັດຂອງການປັບໃຫ້ເໝາະສົມແມ່ນຂຶ້ນຢູ່ກັບຄຸນນະພາບຂອງຕົວຢ່າງ. ບໍ່ແມ່ນທຸກໆຊຸດຕົວຢ່າງທີ່ຈະໃຫ້ຜົນລັດທີ່ດີ ແລະ ເຈົ້າຕ້ອງໝັ້ນໃຈວ່າຈຸດສີທີ່ເຈົ້າເລືອກນັ້ນເປັນສີທີ່ເປັນກາງແທ້ໆໃນຊີວິດຈິງ. ໃນຫຼາຍກໍລະນີ ຕົວປັບຈະໃຫ້ hue ທີ່ຖືກຕ້ອງແຕ່ໃຫ້ saturation ທີ່ສູງເກີນໄປ ເຊິ່ງຕ້ອງໄດ້ປັບແຕ່ງຕື່ມ. ໃນບາງກໍລະນີ ອາດຈະບໍ່ໄດ້ຜົນລັດທີ່ໃຊ້ໄດ້ ແລະ ເຈົ້າຈະຕ້ອງໄດ້ລ້າງຄ່າ saturation ແລ້ວເລີ່ມໃໝ່. ໝາຍເຫດວ່າໃນການປັບອັດຕະໂນມັດ, ຄວາມອີ່ມຕົວສູງສຸດແມ່ນ 25%, ເຊິ່ງຈະຊ່ວຍຫຼີກເວັ້ນຜົນລັດທີ່ຜິດພຽນໃນກໍລະນີສ່ວນໃຫຍ່.

ຖ້າທ່ານເລືອກຈຸດສີຈາກເຄື່ອງເລືອກເນື້ອສີ (hue pickers) ໂດຍບໍ່ໄດ້ເປີດໃຊ້ການປັບຄ່າໃຫ້ເໝາະສົມ, ຊອບແວຈະເຮັດການປັບຄ່າພຽງຮອບດຽວແລ້ວຢຸດ. ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານຄວບຄຸມແຕ່ລະຊ່ວງຄວາມສະຫວ່າງແຍກກັນ ແລະ ຫຼີກເວັ້ນຄວາມຜິດພ້ຽນຂອງຜົນໄດ້ຮັບໃນບາງກໍລະນີ. ການປັບແກ້ເນື້ອສີ ແລະ ຄວາມອີ່ມຕົວຈະຖືກຄິດໄລ່ໂດຍຄຳນຶງເຖິງຊ່ວງຄວາມສະຫວ່າງອີກສອງຊ່ວງ ແລະ ສາມຕົວຄູນ, ແລະ ຈະໃຫ້ສີກົງກັນຂ້າມກັບພື້ນທີ່ທີ່ເລືອກສະເໝີ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການເນັ້ນສີຂອງພື້ນທີ່ນັ້ນແທນ, ທ່ານສາມາດບວກຕື່ມ 180° ໃສ່ເນື້ອສີທີ່ຄິດໄລ່ໄດ້. ເມື່ອເລືອກຈຸດແລ້ວ, ປ້າຍຊື່ຈະປ່ຽນເປັນ “ເຮັດໃຫ້ສີເປັນກາງຈາກຈຸດທີ່ເລືອກ (neutralize colors from patches)”. ເພື່ອຕັ້ງຄ່າຈຸດໃດໜຶ່ງໃໝ່ ທ່ານພຽງແຕ່ເລືອກຄືນໃໝ່. ຈຸດທີ່ເລືອກຈະບໍ່ຖືກບັນທຶກໃນພາຣາມິເຕີ ແລະ ຈະຖືກຮັກສາໄວ້ສະເພາະໃນການໃຊ້ງານປັດຈຸບັນ. ພາຣາມິເຕີທີ່ໄດ້ຈາກການເຮັດໃຫ້ສີເປັນກາງແບບອັດຕະໂນມັດຈະມີຄວາມຊັດເຈນສະເພາະໃນໂໝດ slope, offset, power, ແຕ່ກໍສາມາດໃຊ້ໄດ້ໃນລະດັບໃດໜຶ່ງໃນໂໝດ lift, gamma, gain ເຊັ່ນກັນ.

translations