ກາມຸດສີຂອງ darktable

ຮູບພາບຂາເຂົ້າອາດຈະເປັນໄຟລ໌ RGB (ເຊັ່ນ JPEGs ຫຼື TIFFs) ຫຼື ໄຟລ໌ RAW ຈາກກ້ອງ. ທັງສອງແບບຈະເກັບຂໍ້ມູນການເບິ່ງເຫັນເປັນການປະສົມຂອງສີຫຼັກ (ເຊັ່ນ: ແດງ, ຂຽວ ແລະ ຟ້າ) ເຊິ່ງຮ່ວມກັນອະທິບາຍການປ່ອຍແສງທີ່ຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ໂດຍຈໍສະແດງຜົນ.

ຮູບຕໍ່ໄປນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນແນວຄວາມຄິດນີ້.

ການແຍກສະເປັກຕຳຂອງການປ່ອຍແສງອອກເປັນ 3 ຄວາມເຂັ້ມ RGB

ເບື້ອງຊ້າຍຂອງຮູບສະແດງເຖິງແສງສີທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງການແທນຄ່າດ້ວຍລະບົບດິຈິຕອນ. ພວກເຮົາສາມາດໃຊ້ຟິວເຕີສີໃນອຸດົມຄະຕິສາມອັນເພື່ອແຍກແສງນີ້ອອກເປັນແສງສີຫຼັກສາມສີທີ່ມີຄວາມເຂັ້ມແຕກຕ່າງກັນ. ເພື່ອສ້າງແສງສີເດີມຄືນໃໝ່ຈາກການແຍກໃນອຸດົມຄະຕິຂອງພວກເຮົາ (ດັ່ງທີ່ສະແດງຢູ່ໃນໃຈກາງຂອງຮູບ), ພວກເຮົາພຽງແຕ່ຕ້ອງການລວມແສງສີຫຼັກສາມອັນນັ້ນຄືນໃໝ່ດ້ວຍການບວກ.

ມັນຄວນຈະເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະສ້າງແສງສີຕົ້ນສະບັບຄືນໃໝ່ ໂດຍການໃຊ້ຊຸດແສງສີຂາວໃນລະດັບຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ສ່ອງແສງເຫຼົ່ານັ້ນຜ່ານຟິວເຕີ (filters) ສີທີ່ເໝາະສົມ. ການທົດລອງນີ້ສາມາດເຮັດໄດ້ຢູ່ເຮືອນໂດຍໃຊ້ແຜ່ນເຈວສີ ແລະ ດອກໄຟສີຂາວທີ່ປັບຄວາມສະຫວ່າງໄດ້. ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ຈໍສະແດງຜົນ CRT ສີລຸ້ນເກົ່າເຮັດ ແລະ ເປັນວິທີທີ່ເຄື່ອງສາຍໂປຣເຈັກເຕີຍັງຄົງເຮັດວຽກຢູ່.

ໃນການຖ່າຍຮູບ, ຂັ້ນຕອນການແຍກເບື້ອງຕົ້ນແມ່ນຖືກປະຕິບັດໂດຍອາເຣຟິວເຕີສີ (color filter array) ທີ່ຢູ່ເທິງເຊັນເຊີຂອງກ້ອງ. ການແຍກນີ້ບໍ່ແມ່ນແບບອຸດົມຄະຕິ, ດັ່ງນັ້ນມັນຈຶ່ງບໍ່ສາມາດສ້າງການປ່ອຍແສງເດີມຄືນໃໝ່ໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນດ້ວຍການບວກແບບງ່າຍໆ – ຕ້ອງມີການປັບຂະໜາດລະຫວ່າງກາງບາງຢ່າງເພື່ອປັບຄວາມເຂັ້ມທັງສາມ.

ໃນໜ້າຈໍ, ດອກໄຟ LED ຈະຖືກຫຸດຄວາມສະຫວ່າງຕາມສັດສ່ວນຂອງແຕ່ລະຄວາມເຂັ້ມ, ແລະ ການປ່ອຍແສງຂອງແສງທັງສາມຈະຖືກລວມເຂົ້າກັນທາງກາຍະພາບເພື່ອສ້າງການປ່ອຍແສງເດີມຄືນໃໝ່. ຮູບພາບດິຈິຕອນຈະເກັບຄວາມເຂັ້ມຂອງແສງສີຫຼັກເຫຼົ່ານີ້ເປັນຊຸດຕົວເລກສາມຕົວສຳລັບແຕ່ລະພິກເຊລ, ເຊິ່ງສະແດງຢູ່ເບື້ອງຂວາຂອງຮູບຂ້າງເທິງເປັນເສດສີເທົາ.

ໃນຂະນະທີ່ຊຸດຄວາມເຂັ້ມຂອງການສະແດງຜົນສາມາດລວມກັນໄດ້ງ່າຍເພື່ອສ້າງແສງເດີມຄືນໃໝ່ໃນໜ້າຈໍ (ຕົວຢ່າງ: ຖ້າພວກເຮົາສ້າງຮູບສັງເຄາະໃນຄອມພິວເຕີ), ແຕ່ຊຸດຄວາມເຂັ້ມທີ່ຈັບໄດ້ຈາກເຊັນເຊີແມ່ນຕ້ອງມີການປັບຂະໜາດບາງຢ່າງ ເພື່ອໃຫ້ການບວກແສງໃນໜ້າຈໍສາມາດສ້າງການປ່ອຍແສງເດີມຄືນໃໝ່ໄດ້ຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ທຸກໆຊຸດຂອງຄວາມເຂັ້ມ, ທີ່ສະແດງເປັນຊຸດ RGB, ຕ້ອງໄດ້ຮັບການເຊື່ອມໂຍງກັບຊຸດຂອງຟິວເຕີ (ຫຼື ສີ LED ຫຼັກ) ທີ່ກຳນົດ ກາມຸດສີ – ຊຸດ RGB ໃດໆ ຈະມີຄວາມໝາຍກໍຕໍ່ເມື່ອມີການອ້າງອີງເຖິງກາມຸດສີເທົ່ານັ້ນ.

ບໍ່ພຽງແຕ່ພວກເຮົາຕ້ອງປັບຄວາມເຂັ້ມທີ່ຈັບໄດ້ເພື່ອໃຫ້ພວກມັນສາມາດລວມກັນໄດ້ອີກຄັ້ງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຖ້າພວກເຮົາຈະສ້າງແສງເດີມຄືນໃໝ່ໃນຈໍສະແດງຜົນທີ່ບໍ່ມີຟິວເຕີສີ ຫຼື ສີຫຼັກດຽວກັນກັບພື້ນທີ່ທີ່ຊຸດ RGB ຂອງພວກເຮົາຢູ່, ຄວາມເຂັ້ມເຫຼົ່ານີ້ຈະຕ້ອງຖືກປັບຂະໜາດໃໝ່ເພື່ອພິຈາລະນາເຖິງຟິວເຕີທີ່ແຕກຕ່າງກັນໃນຈໍສະແດງຜົນ. ກົນໄກສຳລັບການປັບຂະໜາດນີ້ແມ່ນຖືກອະທິບາຍໄວ້ໃນ ໂປຣໄຟລ໌ສີ (color profiles), ເຊິ່ງປົກກະຕິແລ້ວຈະຖືກເກັບໄວ້ໃນໄຟລ໌ .icc.

ໝາຍເຫດ: ສີບໍ່ແມ່ນຄຸນສົມບັດທາງກາຍະພາບຂອງແສງ – ມັນມີຢູ່ແຕ່ໃນສະໝອງຂອງມະນຸດເທົ່ານັ້ນ, ເປັນຜົນມາຈາກການແຍກການປ່ອຍແສງໂດຍຈຸລັງຮູບຈວຍໃນຈໍປະສາດຕາ, ເຊິ່ງມີຫຼັກການຄ້າຍຄືກັນກັບຕົວຢ່າງການກັ່ນຕອງຂ້າງເທິງ. ຄ່າ “RGB” ຄວນຖືກເຂົ້າໃຈວ່າເປັນ “ການປ່ອຍແສງທີ່ເຂົ້າລະຫັດໃນ 3 ຊ່ອງທາງທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັບ 3 ສີຫຼັກ”, ແຕ່ສີຫຼັກເຫຼົ່ານັ້ນເອງອາດຈະເບິ່ງແຕກຕ່າງຈາກສິ່ງທີ່ມະນຸດເອີ້ນວ່າ “ແດງ”, “ຂຽວ” ຫຼື “ຟ້າ”.

ຟິວເຕີທີ່ອະທິບາຍຢູ່ບ່ອນນີ້ແມ່ນຟິວເຕີແບບແຖບຜ່ານ (band-pass) ທີ່ຊ້ອນທັບກັນ. ເນື່ອງຈາກພວກມັນຊ້ອນທັບກັນ, ການລວມພວກມັນຄືນເຂົ້າກັນຈະບໍ່ຮັກສາພະລັງງານຂອງສະເປັກຕຳເດີມໄວ້ ດັ່ງນັ້ນ (ສະຫຼຸບສັ້ນໆ) ພວກເຮົາຈຶ່ງຕ້ອງປັບພວກມັນລົງຕາມການຕອບສະໜອງຂອງຈຸລັງຮູບຈວຍໃນຈໍປະສາດຕາ.

ການປະມວນຜົນຮູບພາບສ່ວນໃຫຍ່ຂອງ darktable ເກີດຂຶ້ນໃນພື້ນທີ່ “ໂປຣໄຟລ໌ການເຮັດວຽກ” RGB ຂະໜາດໃຫຍ່, ໂດຍມີບາງໂມດູນ (ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນລຸ້ນເກົ່າ) ເຮັດວຽກພາຍໃນໃນພື້ນທີ່ສີ CIELab 1976 (ມັກຈະເອີ້ນສັ້ນໆວ່າ “Lab”). ຜົນລັດສຸດທ້າຍຂອງຂະບວນການປະມວນຜົນຮູບພາບແມ່ນຈະກັບມາຢູ່ໃນພື້ນທີ່ RGB ອີກຄັ້ງ ເຊິ່ງຖືກປັບຮູບແບບໃຫ້ເໝາະສົມສຳລັບທັງການສະແດງຜົນໃນຈໍພາບ ຫຼື ໄຟລ໌ຂາອອກ.

ຂະບວນການນີ້ໝາຍຄວາມວ່າທໍ່ປະມວນຜົນພິກເຊລ (pixelpipe) ມີສອງຂັ້ນຕອນການແປງສີທີ່ຄົງທີ່: ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ ແລະ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາອອກ. ນອກຈາກນັ້ນ ຍັງມີຂັ້ນຕອນ ການແຍກສີ (demosaic) ສຳລັບຮູບພາບ raw, ເຊິ່ງສີຂອງແຕ່ລະພິກເຊລຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ໂດຍການປະມານຄ່າ (interpolation).

ແຕ່ລະໂມດູນມີຕຳແໜ່ງໃນທໍ່ປະມວນຜົນພິກເຊລທີ່ບອກທ່ານວ່າໂມດູນນັ້ນເຮັດວຽກຢູ່ໃນກາມຸດສີໃດ:

  • ຈົນຮອດ ການແຍກສີ (demosaic) : ຂໍ້ມູນຮູບພາບ raw ຍັງບໍ່ທັນຖືວ່າເປັນ “ຮູບພາບ” ແຕ່ເປັນພຽງ “ຂໍ້ມູນ” ກ່ຽວກັບແສງທີ່ກ້ອງຈັບໄດ້. ແຕ່ລະພິກເຊລຈະມີຄວາມເຂັ້ມດຽວສຳລັບສີຫຼັກໜຶ່ງສີ, ແລະ ສີຫຼັກຂອງກ້ອງແມ່ນແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍຈາກສີຫຼັກທີ່ໃຊ້ໃນແບບຈໍາລອງການເບິ່ງເຫັນຂອງມະນຸດ. ໃຫ້ຈື່ໄວ້ວ່າ ບາງໂມດູນໃນສ່ວນນີ້ຂອງທໍ່ປະມວນຜົນຍັງສາມາດເຮັດວຽກກັບຮູບພາບຂາເຂົ້າທີ່ບໍ່ແມ່ນ raw ໃນຮູບແບບ RGB (ທີ່ມີຂໍ້ມູນຄົບຖ້ວນທັງສາມຊ່ອງສີ).

  • ລະຫວ່າງ ການແຍກສີ (demosaic) ແລະ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ : ຮູບພາບຈະຢູ່ໃນຮູບແບບ RGB ພາຍໃນກາມຸດສີຂອງກ້ອງສະເພາະ ຫຼື ໄຟລ໌ຂາເຂົ້າ.

  • ລະຫວ່າງ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ ແລະ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາອອກ : ຮູບພາບຈະຢູ່ໃນກາມຸດສີທີ່ກຳນົດໂດຍໂປຣໄຟລ໌ເຮັດວຽກທີ່ເລືອກໄວ້ (ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ Rec. 2020 RGB ແບບເສັ້ນຊື່). ເນື່ອງຈາກ darktable ປະມວນຜົນຮູບພາບໃນບັບເຟີເລກທົດສະນິຍົມ 4x32-bit, ພວກເຮົາຈຶ່ງສາມາດຈັດການກັບກາມຸດສີເຮັດວຽກຂະໜາດໃຫຍ່ໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງສ່ຽງຕໍ່ການເກີດແຖບສີ (banding) ຫຼື ສີທີ່ບໍ່ຕໍ່ເນື່ອງ (tonal breaks).

  • ຫຼັງຈາກ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາອອກ : ຮູບພາບຈະຢູ່ໃນຮູບແບບ RGB ຕາມທີ່ກຳນົດໂດຍໂປຣໄຟລ໌ ICC ຂອງຈໍສະແດງຜົນ ຫຼື ຜົນລັບທີ່ເລືອກໄວ້.

translations